ते तत्र माधवप्रियस्य कृष्णस्य व्रतानि नियमांश्च सम्यक् समाचरन्ति स्म। पुष्पैः, धूपैः, दीपैश्च ऋतुकालानुसारं विधिपूर्वकं तं सम्पूजयामासुः। ते मूलेषु कन्दफलादिषु च जीवन्तः प्राणिनां हिंसां परित्यज्य धर्मे स्थिताः। सा देवता तेषां तपःसन्तुष्टा रमणीयं वरं दत्तवती—शृणु, मुनिश्रेष्ठ। सा देवता देवाय कालज्ञानं नृपतये च ब्रह्मविद्यां दत्तवती। ततोऽर्थसिद्धौ तैः स्वगृहं प्रतिनिवृत्तं कृतकृत्यैः। सा शुभलक्षणसम्पन्नं श्यामवर्णं सत्यकिप्रतिमांश्च पुत्रं प्रसूता। यदा आषाढमासः सम्प्राप्तः, कृष्णांशः हयारूढः तदा जातः। सः रम्यां पुरीं चतुर्वर्णसमेतां दृष्ट्वा, द्विजातिभ्यः सुवर्णं दत्तवान्, ब्राह्मणदेवान् तर्पयामास। सः स्वमातुलं बुद्धिमन्तं सभ्यांश्चान्यांश्च प्रणम्य, नृपाज्ञया वीरैः बन्धनाय सज्जीकृतः। तं राजा दुर्मति मोहयित्वा पापबुद्धिः कर्म चकार। तस्मिन्नेव काले स वीरः मायाशक्त्या प्रबोधितः। वीर्यवान् महाबलः स हयारूढः पञ्चशतान् हत्वा पृथिव्यां पुरीं प्राप्तः, जलपानाय मनः चकार। तत्र कूपे सः कुलीनाङ्गनाः घटोदकग्रहणव्यग्राः दृष्टवान्। तेषां रूपमाधुर्यं दृष्ट्वा, ताः तं मोहितुम् प्रवृत्ताः। ततः वनं गत्वा, शत्रुं जित्वा, बलवान् तौ बबन्ध। दुःखितवचनानि श्रुत्वा, सः स्वपुरीं परित्यज्य निर्गतः। एतत् श्रुत्वा नृपतिः परिमलः द्विजातिभ्यः धनं दत्तवान्। एकादशे वर्षे कृष्णपक्षे युद्धमत्तकाले सः स्वभगिन्यै यथायोग्यं कृतज्ञः दानं दत्तवान्। भगिनी दुःखितं भ्रातरं दृष्ट्वा आगता। अद्यैव स्वबलैः सह अहं तां महानगरीं यास्यामि इति उक्त्वा, वीरं धुन्धुकारं आहूतवान्। केचन वीराः अश्वारूढा उष्ट्रारूढाश्चातिबलिनः आसन्। देवसिंहः तु कालज्ञानसम्पन्नः, शत्रोः आगमनं श्रुत्वा, नृपतिः परिमलः च तदाकर्ण्य कम्पितः, भीतश्च जातः। अद्य मम धुन्धुकारस्य च सैन्येन सह अहं तं महाराजं योधिष्ये इति उक्त्वा, प्रणम्य, सेनापतित्वं स्वीकृतवान्। चतुर्लक्षसैन्येन सह ते युद्धाय समागताः। तत्र युद्धभूमौ मदोन्मत्ताः सर्वान् शत्रून् भयङ्करं चक्रुः। महान् शब्दं कृत्वा ते युद्धाय अग्रे गच्छन्ति स्म। त्रिसहस्रपञ्चसहस्रयन्त्रैः शरवर्षणाय ते प्रस्थिताः। षष्टिसहस्रसैन्यं स्वदेशं प्रति अभ्यागच्छत्। भीरवः पलायिताः, वीराः वालखिल्याश्च दश दिशः प्रपेतुः। अश्वाः अश्वैः, उष्ट्राः उष्ट्रैः संग्रामे अभिघाताः। स्वबलं पराजितं दृष्ट्वा, हाहाकारिणः हाहासत्त्वाः प्राक्रन्दन्। ब्रह्माण्डः शरैः शत्रून् यमालयं प्रैषयत्। बलखणिः खड्गेन कृष्णानपि निपातितवान्।