राजा तु सर्पेण यथोक्तं कृतवान्, तेन च रोगात् विमुक्तः अभवत्। ततः स्वयम्भू लिङ्गं तत्र प्रादुर्भूतम्, शाश्वतं अङ्गुष्ठमात्रसदृशं च। मध्यरात्रौ तमसि सम्प्राप्ते सर्वतो दिशः सूर्यसमप्रभं बभूव। स राजा महिम्नः स्तोत्रेण गिरिजापतिं स्तुतवान्। तस्य श्रवणात् राजा देवमिदम् उवाच—"यदि त्वं तुष्टोऽसि, महेश्वर!" इत्युक्त्वा महादेवः लिङ्गरूपेण तत्र प्रादुर्भूतः। ततः मलसः तुष्टः सन् महागृहं प्राप्तवान्। तस्मात् कालात् संवत्सरान्ते सः जयचन्द्रपुरीम् अगच्छत्। "भाग्येन तव रोगः नष्टः, भाग्येन तव मुखं प्रकटितम्," इति तत्र उक्तम्। "यदा कश्चिद् विघ्नः मम आगच्छति, तदा त्वं मम साहाय्यं कुरु," इति च। ततः वीर्यवान् लक्षणः भगवन्तं उषापतिं समुपेत्य अर्चितवान्। अर्धमासमात्रेण विष्णुः, जगन्नाथः, उषापतिः, तेन पूजितः। एवं सम्बोधितः सः देवम् नमस्कृत्य विनीतया बुद्ध्या भाषितवान्। ततः श्रुत्वा जगन्नाथः ऐरावतात् बलं गृहीत्वा, लक्षणराजा तं ऐरावतीं आरोह्य स्वगृहं प्रतिनिवृत्तः। तस्मिन्नन्तरे तालनदादयः शूराः मदमत्ताः तेन सह महाप्रीतिं कृत्वा निवसन्तः। ते राजानं प्राहुः—"शृणु, राजन्! वयं नगराणि गच्छामः, पुत्रेभ्यः अधिकारं दत्त्वा पुनः त्वत्समीपं आगमिष्यामः।" इति राज्ञा समादिष्टाः ते स्वगृहं पुनर्ययुः। वीर्यवान् तालनदः वाराणसीं नगरीं पुत्रेभ्यः अदत्त। करिणः च सुललितः—एते तयोः नामानि। पुत्राज्ञया राक्षसप्रियः सः तालनदः तथा च वसुमतः द्वौ पुत्रौ, ये राजसमानौ भूमिपालौ आसाताम्। सिंहिनीति नाम अश्व्या घोररूपा तत्र दत्ता। पञ्चनादः रमणीयः महागजः इन्द्रदत्तः नाम्ना तत्रासीत्। पपीहकः नाम अश्वः सूर्येण दत्तः, मानवस्वरयुक्तः। एते त्रयः शूराः संगम्य महापुरिं प्रविविशुः। तेषां सैन्यं षष्टिसहस्रपरिमाणं, तेषां नाथः तालनः। तैः वीरैः संरक्षितः स राजा धर्मसिद्धिम् आप्तवान्। कालयेन सह सः नर्मदातटं पुण्यं समुपागात्। राज्ञः सहितः सः सर्वदेवदेवं पिनाकिनं पूजयामास। "वाञ्छितं वरं वृणुष्व" इति राजा अञ्जलिं कृत्वा उक्तवान्। "एवमस्तु" इति महादेवः तत्रैव अन्तर्धानं गच्छति स्म। मोहनः सर्वसेनानां मध्ये पितरं समीपमागच्छत्। "सैन्येन सह अहं पुण्यजलां गङ्गां गमिष्यामि" इति सः अवदत्। सः विजयकामः तेजस्वी स्वसारं अपि उक्तवान्। सा रत्नमुक्ताभिः भूषितं कण्ठसूत्रम् अलङ्कृता आसीत्। कालयः लक्षसङ्ख्यया अश्वैः सहितः शीघ्रं निर्गतः। विप्रेषु दानानि दत्त्वा जयचन्द्रपुरीम् अगच्छत्। कन्यकुब्जे तु महतीं मणिमुक्तामयीं कण्ठमालां न प्राप्तवान्।