भूमिपतिः एतद् श्रुत्वा स्वसैन्यस्य आज्ञां ददौ। तत्र पञ्चसहस्राणि रथानि सन्ति, ये सर्वे धनुष्मन्तः शरविद्यायाः कौशलसम्पन्नाः। त्रिशतं राजानः राजवंशानुगाः तत्र विद्यमानाः। धुन्धुकारः तु तस्य बान्धवः सदा हस्त्यायुधस्य सेनापतिः आसीत्। तत्र राजानः अपि पदातिसैन्यस्य सेनापतयः आसन्। तस्य महती सेना विंशतिं योजनानि दूरे स्थितवती। स्वस्य सेनां षोडशलक्षपरिमितां सम्यक् व्यवस्थितवान्। तत्र अष्टलक्षाणि अश्वानां, ये सर्वे युद्धेषु निपुणाः आसन्। शुक्लवंशीयाः तं राजानं विघ्नमिव मन्यमानाः प्रवृत्ताः। ततः ईशना-नद्याः पार्श्वे तस्य पालकी स्थापिता। रत्नभानुः हस्तिसैन्यस्य सेनापतिः तथा तेषां रूपलक्षणविभागकर्ता आसीत्। तं रत्नभानुं प्रत्युत्पन्नमतिः प्रत्युद्योग्यौ प्रत्युद्योग्यौ प्रतिपालयतुः प्रद्योतः च विद्युतः च। राजानः अहंकारसमाविष्टाः स्वपदातिसैन्येषु स्थिताः। अश्वैः अश्वाः निहताः, हस्तिभिः हस्तयः अपि हताः। सर्वे राजभिः रक्षिताः निर्भयाः रणं प्रविशन्ति। एवं पञ्चदिनानि महायुद्धं जातं, यत्र वीराणां नाशः अभवत्। तत्र भूमिपतेः पञ्चलक्षाणि पदातीनां निहताः। कान्यकुब्जराजस्य नवसहस्राणि हस्तिनां विनष्टानि। तत्र लक्षं अश्वानां मृताः स्वर्गपुरीं गताः। तदा दुःखितहृदयो भक्तिमान् रुद्रं स्तौतुम् आरब्धवान्। राजा प्रीत्या संयोगिनीं द्रष्टुं गतः। तं दृष्ट्वा संयोगिनी साक्षात् मूर्च्छिता। राजा सकलसैन्येन सह द्वारदेशं गतः। तत्र पालकी न दृष्ट्वा, ते शीघ्रं निर्गताः। अर्धं सैन्यं स्थापयित्वा सः स्वगृहं जगाम। सूकरक्षेत्रं प्राप्तौ, युद्धाय समायुक्तौ। स्वसैन्यैः सह मिलित्वा महायुद्धं कृतवन्तौ। तत्र महान् भयंकरः रोमाञ्चकारी च युद्धनादः उत्पन्नः। अन्ये भीताः तमिस्रे रात्रौ तत्र स्थिताः। प्रद्योतस्य नेतृत्वे ते वीराः द्वारदेशं आगच्छन्। धुन्धुकारः प्रद्योतं हृदि बाणैः विदारितवान्। भ्रातरं हतं दृष्ट्वा, बलवान् विद्युतः त्रिभिः शूलैः आहतः भूमौ मूर्च्छितः पतितः। ततः कृष्णकुमारः हस्त्यारोहणेन शीघ्रं अग्रे गतः। सः बाणेन विद्धः मृतः स्वर्गपुरीं ययौ। रत्नभानुः महावीर्यवान् तेन सह युद्धं कृतवान्। लक्षणः ताभ्यां सह तं तीव्रं युद्धं कृतवान्। रुद्रास्त्रैः सः बलिनं लक्षणं मोहयामास। ते सर्वे वैष्णवैः सह राजा धुन्धुकारं विजिग्युः। उभौ वीरौ समबलौ युद्धे हस्तिपृष्ठे स्थितौ।