ततः बृहत्क्षेत्रः उत्पन्नः, यः स्वपितुः तुल्यं पदं प्राप। तस्य पुत्रः वीतिहोत्रः दशसहस्रवर्षाणि राज्यं चकार। ततोऽनन्तरं शक्रहोत्रः जातः, यः अपि स्वपितुः सदृशं पदं अवाप्तवान्। तस्मिन्काले अयोध्यायाः प्रभुः प्रातापेन्द्रः नाम महाबलवान् कीर्तिमान् अभवत्। तस्य पुत्रः मण्डलीकः अपि पितुस्तुल्यं पदं प्राप्तवान्। तस्यापि पुत्रः धनुर्दीप्तः जातः, यः स्वपितुः सदृशं पदं अवाप्तवान्। ततो हस्ती नामकः पुत्रः उत्पन्नः, तथा ऐरावतस्य पुत्रः गजोऽपि। स हस्ती पश्चिमदिग्भागे आरुह्य, हस्तिनां पुरीं स्थापयामास। तत्र सः दशसहस्रवर्षाणि राज्यं कृत्वा निवसति स्म। तस्मात् रक्षपालः अभवत्, यः स्वपितुः सदृशं पदं प्राप्तवान्। तस्य पुत्रः कुरुर्नाम्ना, यः पितुः अर्धपदं सम्पादितवान्। तस्मिन्नेव काले, सात्त्वतवंशे वृष्णिनाम्ना महाबलवान् अभवत्। भगवत् हरिणा अद्भुतकर्मणा दत्तवरप्रभावात् तस्य पुत्रः निरावृत्तिः जातः, यः पितुस्तुल्यं पदं प्राप। तस्मात् वियामुनः पुत्रः अभवत्, सः अपि पितुः सदृशं पदं अवाप्तवान्। ततो विकृतिः पुत्रः, तस्यापि नव रथः पुत्रः जातः, तावुभौ स्वपितॄणां तुल्यं पदं प्राप्तवन्तौ। तस्मात् शकुनिः, तस्मात् देवरथः, तस्मात् मधुः, तस्मात् कुरुवत्सः, तस्मात् पुरुहोत्रः, तस्मात् सात्त्वतवान्, तस्मात् विदूरथः, तस्मात् सुमना, तस्मात् स्वयंभुवः, तस्मात् देवमेधा इति एवं सर्वे स्वपितॄणां तुल्यं पदं प्राप्तवन्तः। इन्द्रस्य आज्ञया कुरुः अपि तृतीयद्वापरयुगे स्वं स्थानं धारयामास। तस्मिन्काले भारतभूमौ कुरुक्षेत्रं प्रतिष्ठितम्। द्वादशसहस्रवर्षाणि कुरवः राज्यं कृतवन्तः। तेषां मध्ये सुरथः जातः, यः पितुः सदृशं पदं प्राप। तस्य पुत्रः सार्वभौमः, तस्मात् अर्णवः, तस्मात् अयुतायुः, सः दशसहस्रवर्षाणि राज्यं चकार। तस्मात् ऋक्षः, तस्मात् दिलीपः, तस्मात् शंतनुः, सः सहस्रवर्षाणि राज्यं कृतवान्। तस्य पुत्रः पाण्डुः, यस्य राज्ये पञ्चशतानि वर्षाणि व्यतीतानि। ततोऽनन्तरं सुयोधनः षष्टिवर्षाणि राज्यं कृतवान्।