देवकीगर्भसमुत्पन्नः स भगवान्सिंह इति स्मर्यते। तेनाग्निवंशसमुत्पन्नान् नृपतीन् हत्वा कलियुगस्य स्थापना क्रियते स्म। ततो युद्धविप्रशमने कृतकृत्येषु पाण्डवेषु, ते सम्यक् शौचादिकं कृत्वा भीष्मं प्राप्नुवन्। तत्र भीष्मः राजधर्मं मोक्षं च दानं च विस्तारतः प्रतिपादयामास। तैः षट् त्रिंशद्वर्षाणि पृथिवीं शासनं कृत्वा दिव्यां पुरीं गताः। ततो भगवान् योगनिद्रावशं गतः सन् ऋषीं प्राह—“प्रयात, अहं योगनिद्रायाम् अस्मि।” एवं श्रुत्वा नैमिषारण्यनिवासिनः ऋषयः, द्वादशशतवर्षे समाप्ते शौनकादिभिः सह, दिव्यकुण्डात् उत्थाय स्नानध्यानादिकं कृतवन्तः। ते जगद्गुरुं प्रार्थयन्ति—“भगवन्, तत्र यदा पृथिव्यां नम्रभावेन स्थिताः नृपतीन् वद।” सूत उवाच—विक्रमादित्यस्य स्वर्गारोहणानन्तरं बहवः नृपतीः उत्पन्नाः। सिंधुनदीपश्चिमे तीरे च दक्षिणे सेतुबन्धे च तेषां मध्ये अष्टादश राष्ट्राणि अभवन्। ते अन्तरवेदिं व्रजं अजमेरं मरुद्धान्वं च, अवन्तिं ओड्रं वङ्गं गौडं मगधं च जग्मुः। तत्र नानाभाषिणः जनाः, नानाधर्माणः च स्थिताः। धर्मनाशस्य श्रवणेन, बहुभिः गणैः सह, हिमवत्पन्थेन सिंधुमार्गेण च आगच्छन्। तेषां स्त्रियः गृहीत्वा महत् सुखं प्राप्नुवन्। विक्रमादित्यस्य पौत्रः पितुः राज्यं स्वीकृतवान्। तेन बाह्लिकाः कामरूपाः रोमकाः खुरजाः शठाश्च, तेषां म्लेच्छाधिपानां पृथक् सीमाः स्थापिताः। स महात्मा सिंधुनदीतीतः म्लेच्छानां प्रदेशं न्ययोजयत्। हूणदेशमध्ये पर्वतस्थो धर्मात्मा कश्चन तिष्ठन् पृष्टः—“कः त्वम्?” स हृष्टः प्रत्युवाच। स म्लेच्छधर्मवक्ता सत्यव्रतपरायणश्च आसीत्। एवं श्रुत्वा, सत्यहानौ प्राप्तायां, महराजा तं वदति। तत्र चौरराजः कश्चन भीषणः समुत्पन्नः। राजा उवाच—“म्लेच्छेषु मया धर्मः स्थापितः, शृणु राजन्।” वणिक्पाठं गृहित्वा शुद्धं परमं पठेत्। ध्यानात् सूर्यमण्डले स्थितं परमेश्वरं पूजयेत्; अचलः स भगवान् दृश्यते, सूर्यश्च सदा अचलः। स सर्वत्र चलद्रव्याणि समं संहरति। हृदि प्राप्तं भगवत्स्वरूपं नित्यम् शुद्धं शिवदं च। एवं श्रुत्वा राजा तं म्लेच्छाराधकं प्रणम्य तुष्टः। स राजा राज्यं लब्ध्वा अश्वमेधं चकार। तस्मिन्स्वर्गारोहणं गते, ततः किमभवत् शृणु। सूत उवाच—शालिवाहनवंशे दश राजानः अभवन्। तस्मिन्काले शनैः सदाचारः भूमौ नष्टः। धर्मक्षयमालोक्य बलवान् दिशो जेतुं प्रस्थितवान्। स दशसहस्रसेनया कालिदासेन च सह गतः। गान्धारराजान् म्लेच्छान् कश्मीरवासिनः कपटीयान् नरांश्च विजित्य, तस्मिन् समये विदेशगुरुः तस्य सहायतां कृतवान्।