युधिष्ठिरः वत्सराजस्य पुत्ररूपेण भविष्यति। भीमः, कठोरवचनैः भ्रष्टः, म्लेच्छमध्ये जन्म लभिष्यति। अर्जुनस्य अंशः, मम भक्तः महाबुद्धिमान् च, तत्र अवतरिष्यति। नकुलः, बलसम्पन्नः, कन्यकुब्जे जन्म गृहीत्वा तिष्ठति। सहदेवः अपि, महाबलः महाबुद्धिः च, तत्र भविष्यति। धृतराष्ट्रस्य अंशः अजमेरु-देशे जन्म लभते। प्रसिद्धनाम्ना वेला, तारकः, कर्णरूपेण एव तत्र भविष्यति। कौरवाः मायायुद्धकौशलसम्पन्नाः सन्ति। पाण्डवाः मम शक्तिरूपावतारस्य संरक्षणं अवश्यं प्राप्तवन्तः। देवी मायया निर्मिता रम्या नगरी तत्र अस्ति। देवकीगर्भे जातः त्वं सिंहः इति स्मृतः। अग्निवंशसम्भूतान् राज्ञः हत्वा अहं कलियुगस्य प्रतिष्ठां करिष्यामि। ततः अन्त्यकर्म विधाय, ते भीष्मं उपसंगम्य, राजधर्मः मोक्षः दानं च विस्तरेण उपदिष्टम्। षट् त्रिंशत् वर्षाणि राज्यं कृत्वा, ते स्वर्गपुरीं गतवन्तः। ततः, "गच्छन्तु सर्वे ऋषयः, अहं योगनिद्रायाः वशे स्मि," इति उक्त्वा। एतत् श्रुत्वा, नैमिषारण्यनिवासिनः ऋषयः। द्वादशशतवर्षे समाप्ते, शौनकादयः। दिव्यकुण्डात् उत्थाय, स्नानध्यानादिकं कृतवन्तः। "भगवन्, तदा भूमौ विनीताः ये राजानः आसन्, तेषां वृत्तान्तं वद," इति पृष्टवन्तः। सूतः उवाच— विक्रमादित्यस्य स्वर्गारोहणानन्तरम्, अनेकाः राजानः उद्भूताः। सिन्धुनदीपश्चिमतटे, दक्षिणसेतौ च। तेषु अष्टादश राज्यानि उत्पन्नानि। अन्तरवेदी, व्रज, अजमेरु, मरुधन्वं गच्छन्तु। अवन्ति, ओद्र, वङ्ग, गौड, मगधं च। तत्र बहुभाषिकाः, विविधधर्मावलम्बिनः जनाः आसन्। धर्मविनाशश्रवणेन, बहुगणैः सहिताः। हिमपथेन सिन्धुमार्गेण च आगतवन्तः। तेषां स्त्रियः गृहीत्वा, महोत्सवम् अनुभूतवन्तः। विक्रमादित्यस्य पौत्रः पितुः राज्यं गृहीत्वा तिष्ठति। बाह्लिकाः, कामरूपाः, रोमाः, खुरजाः, शठाः च। तेषां म्लेच्छनायकेषु पृथक् सीमाः स्थापिताः। महानात्मना तेन, सिन्धुपार्श्वे म्लेच्छानां स्थानं निर्मितम्। हूणभूमौ, पर्वतवासिनः धर्मात्मा। "कः त्वम्?" इति पृष्टः, सः हर्षेण उत्तरं दत्तवान्। म्लेच्छधर्मवक्ता, सत्यनिष्ठः व्रतानुग्रही च। एतत् श्रुत्वा, सत्यहानौ प्राप्ते, महराजः उवाच। तत्र दस्यूनां भीषणः अधिपः प्रकटितः। म्लेच्छमध्ये अहं धर्मं स्थापितवान्; एतत् शृणु राजन्। व्यापारीणां पाठानुग्रहं कृत्वा, शुद्धं परमं पाठयेत्। एवं तत्र धर्मस्य पतनं, विविधराज्यानां उत्थानं च, भगवतः शक्त्यवतारस्य संरक्षणं, म्लेच्छेषु धर्मनियमनं, सर्वं सम्यक् प्रवृत्तम्।