मगधदेशे पुनः स राजा क्षत्रियत्वमवाप्तवान्। स च पूर्वजन्मस्मृतियुक्तः वेदधर्मनिष्ठश्च जातः। तस्मै राज्ञे मुनिना मध्ये कृतानि कर्माणि सम्यग् उक्तानि। स च नृपतिः प्रतिदिनं सनातनीं श्रीमहालक्ष्मीं भक्त्या पूजयामास। तस्य महत्या मायया तद् स्थलं तीर्थत्वमवाप्तम्। द्वादशवर्षविरामानन्तरं शक्तिनिष्ठ आचार्यः तत्र समुपागमत्। तदा अनादिनिधना जगदम्बा भगवती तत्र प्रादुरभवत्। स राजा महोत्साहयुक्तः परमश्रीमान् देवैः काम्यभोगान् अनुभूय सन्तुष्टः। एवं ब्राह्मण, यजुर्वेदमार्गो यथोक्तं मया सम्यग् निरूपितः। एषा मुनिभिः कीर्तिता माहात्म्यकथा त्वया श्रुता। इति कलियुगचरितेषु चतुर्षु युगेषु प्रतीयमानः प्रतिसर्गपर्वणि श्रीमद्भविष्यमहापुराणे चतुस्त्रिंशोऽध्यायः समाप्तः। तत्रैव परमबुद्धिमान् गुरु: पतञ्जलिः निवसति स्म। स वेदाङ्गवेदतत्त्ववित् गीताशास्त्रनिष्ठश्चाभूत्। कदाचित् स विशुद्धात्मा अन्यं तीर्थं प्रति जगाम। वर्षान्ते तं ब्राह्मणं देवीभक्तेन पराजितमभवत्। शिवायै सर्वमङ्गलप्रदायै, विष्णोः शक्तये च नमः। त्वमेव श्रद्धा, त्वं बुद्धिः, स्मृति:, ज्ञानं, मङ्गलप्रदा च। इत्युक्ते, निराकारवाणी ब्राह्मणं सम्बोधितवती। तस्य चरित्रस्य प्रभावेन त्वं यथार्थज्ञानमवाप्स्यसि; मम भक्त्या प्राप्तं यदस्ति तेन पतञ्जलिः पराजितः। भगवत्याः वचनं श्रुत्वा स विन्ध्यवासिन्याः देवालयं ययौ। तत्र कृपया जातं ज्ञानमवाप्य विष्णुभक्तिमान् अभवत्। स शिरसि तिलकं कण्ठे तुलसीमालां धारयन्, सर्वसभासु महाभाष्यं विवृण्वन् सर्वान् हर्षयामास। एवं ब्राह्मण, सर्वेषां जपानां श्रेष्ठं पाठं मया कथितम्। सर्वे जनाः मङ्गलं पश्यन्तु, कश्चन दुःखभाग् न भूयात्। मङ्गलं विष्णुः, मङ्गलध्वजः गरुडध्वजः। यः शुद्धात्मा प्रतिदिनं कलियुगचरितसंग्रहमधीयीत। इति परमचरित्रमाहात्म्यवर्णनं कलियुगचरितेषु प्रतिसर्गपर्वणि पञ्चत्रिंशोऽध्यायः समाप्तः। शतद्वादशसंख्या-नियमः पृथिव्यां द्वापरसमोऽभवत्। तस्मिन्नन्तरे, भाग्यवन्, भगवान् स्वलीलां प्राकटयत्। तदा सरस्वतीं व्यासं च आहूय जयशब्दः कार्यः। यदा भविष्यमाहात्म्यं वैवस्वतमन्वन्तरे सम्प्राप्तम्। सर्वे कौरेवाः रणमदन्यास्ताः पाण्डवैः पराजिताः। दिवसान्ते श्रीकृष्णः कालदोषं ज्ञात्वा— पुनः पुनः कालकर्त्रे, लोकपालकाय, पापनाशनाय नमः। प्रभो, पाण्डवान् रक्ष, मम भक्तान् भूतभीतान्; तेषां रक्षार्थं, सेनानां च, त्वं शूलपाणिना समुपागतः। ततः राजाज्ञया कृष्णः गजसाह्वयं जगाम। अर्धरात्रे द्रौणिः भोजः कृत्स्नश्च तत्र समुपागच्छन्। अश्वत्थामा बलशाली तदा शिवदत्तात् खड्गं जग्राह। यथेष्टं हत्वा द्रौणिः ताभ्यां सह निर्गतः। इति कलियुगचरितसंग्रहे प्रतिसर्गपर्वणि श्रीमद्भविष्यमहापुराणे एकत्रिंशदधिकत्रितीयशतोऽध्यायः समाप्तः।