अहं मूढः, धनमदनिमग्नदृष्टिः, मदान्धतया तमसा आवृतनेत्रः। हे तपोवननिवास, हे हरि, मम दुष्कृत्यानि क्षमस्व, तुभ्यं नमः। एवं स्तुत्वा, सः स्वपुरोहितस्य पुरतः लक्षशः मुद्राः समर्पयामास। तेन तुष्टः नारायणः उवाच—"ते सर्वे अभिलाषाः सिध्यन्तु; अन्ते मम सायुज्यं प्राप्य मया सह मोदिष्यसे।" इति उक्त्वा भगवान् विष्णुः अन्तर्धानमगच्छत्, स च धर्मात्मा स्वाश्रमं प्रतिनिवृत्तः। नगरसमीपं प्राप्य, सः शीघ्रं स्वाश्रमं प्रेषयामास। धर्मात्मा, स्वजामातरं सह, कृतार्थः तत्र आगतः। सा स्त्री, पूजार्थं भारं स्वकन्यायै समर्प्य, नौकातटं जगाम। कलावती च, भगवदनुग्रहं अवज्ञाय, शीघ्रं गतवती। तस्याः अनादरात्, तदा नौकाधिपः—जामातरं निमग्नं दृष्ट्वा, शोकाकुलः मूर्च्छितः अभवत्। ततः कलावती अपि तं दृश्य, भूमौ पतित्वा मूर्च्छिता। सा विलपन्ती—"हन्त, भगवन्, प्रियतम, धर्मज्ञ, करुणासिन्धो, मम पतिः अर्धतः गतः; अर्धशरीरस्य किं जीवितम्?" इति। सा कमललोचना, अश्रुबिन्दून् मुक्ताफलमञ्जरीभिः सुसज्जितान् मुञ्चन्ती रुरोद। "हन्त, सत्यनारायण, सत्यसिन्धो, वियोगसागरे निमग्नां मां उद्धर," इति साभ्यर्थयत्। तदा दिव्यशब्दः प्रादुरभूत्—"धर्मे, कलावती मम प्रसादं शीघ्रं समर्पयतु।" इति। तं वचनं श्रुत्वा, सा विस्मिता, यथोक्तं चकार। तत्र स धर्मात्मा परमसन्तुष्टः, पराभक्तिसम्पन्नः अभवत्। तस्य व्रतस्य प्रभावात्, सः पुत्रपौत्रपरिवृतः अभवत्। यः पुरुषः भक्त्या एतदाख्यानं शृणोति, सः पुण्यश्लाघ्यः भवति। एवं, हे ब्राह्मण, व्रतश्रेण्यां श्रेयस्करं व्रतमिदं तवोक्तम्। सर्वेषां व्रतानां मध्ये नारायणव्रतमुत्तमम्। हे सूत, तव वदनात् श्रुतं, यत् तदिदं त्रिविधतापनाशनम्। सर्वेषां ब्रह्मचर्याणां मध्ये किमुत्तमं? यः वेदाङ्गवेदसारज्ञः अपि, यमलोकभीतः भवति। पापसम्भूते काले, कलियुगे, किमाश्रमकुलेन मम श्रेयः साध्यते? कलियुगे न वानप्रस्थः, ब्रह्मचर्यं च क्वचित् क्वचित् दृश्यते। अतः, अहं पापेऽस्मिन्कलौ भार्यां गृह्णीयाम्; तदा जन्म सफलं भविष्यति, श्रेयः च साध्यते। एवं निश्चित्य, अहं शुभां वरदां विश्वजननीं, सत्यमानन्दरूपिणीं, पूजयामास। पितृशर्मा उवाच—"त्रिगुणैक्यरूपायै, तुरीयायै पुनः पुनः नमः। महत्त्वजनन्यै, द्वैतकर्त्र्यै, विशेषगुणायै, शुद्धायै, ज्ञानजनन्यै, पुनः शुद्धायै, रजोरूपिण्यै त्रैलोक्यवासिन्यै नमः।" इति स्तोत्रं श्रुत्वा, देवी प्रसन्ना अभवत्। ब्राह्मणः तां ब्रह्मचारिणीं देवीं विवाहयामास। सः स्वप्रिये रजस्वलायै यथाविधि दक्षिणां दत्तवान्। तत्र ऋग्यजुःसामाथर्वणानि उपस्थितानि। यजुशः पुत्रः मिमांसाख्यः लोके प्रसिद्धः उत्पन्नः।