कथायाः समाप्तौ, भक्त्या नमित्वा ते कृपां प्राप्नुवन्। पूजनस्य प्रभावेन, भिल्लाः स्वपुत्रदारैः सहिताः, यथेष्टं सुखानि भुक्त्वा, दरिद्राः चान्धाश्च, द्विजश्रेष्ठ, राजाज्ञया धर्मात्मा स व्यापारी यथैव तृप्तिं प्राप, तथैव तस्यापि सिद्धिः अभवत्। मणिपूरस्य राजा चन्द्रचूडः महायशाः आसीत्। तत्र रत्नपुरे धर्मिष्ठः व्यापारी शतसहस्रपतिः निवसति स्म। सः ग्रामेषु विविधेषु जनसमूहं हृष्टमनस्कं दृष्टवान्। स वेदशास्त्रश्रवणं गीतवाद्यसमवायांश्च श्रुतवान्। तदा सः विचारयामास—"इह विश्रामामः; नावमेकां पश्यामि, जिज्ञासा मे जाताऽस्ति।" नदीतीरं तीर्त्वा, ये मल्लक्रीडायाम् कौशलवन्तः, तेषां विक्रमदर्शनं कृतम्। सः स्वमन्त्रिभिः सह नदीं तीर्त्वा, विनयेन जनान् पप्रच्छ—"किं अत्र क्रियते, मान्याः जनाः?" तदा तस्य बान्धवैः सह राजा, जनानां प्रति दयालुः, सत्कार्यते स्म। यः धनकामः, सः धनं लभते; यः पुत्रकामः, उत्तमं पुत्रं लभते। सत्यदेवतापूजनात्, सर्वान् कामान् नरः प्राप्नोति। स व्यापारी विनयेन प्रणम्य, सभायां स्वमिच्छां न्यवेदयत्—"भवद्भिः प्रसादेन पुत्रं वाथ पुत्रीं प्राप्नुयाम्।" सभ्यैः श्रुत्वा प्रत्युक्तम्—"सर्वे ते कामाः सिध्यन्तु।" धर्मात्मा सः स्वगृहं गत्वा, हृदि हरिं चिन्तयन्, विविधानि शुभकर्माणि अकारयत्। ततः लीलावती रजःस्रावानन्तरं स्नात्वा, पतिं सेवितवती। कन्या जाता, पद्मलोचनारुणाक्षी, स्वजनानन्दवर्धिनी। सः पण्डितान् ब्राह्मणान् आहूय, शुभकर्माणि कारयामास। सा कलावती सोमगृहे वर्धिता। दशवर्षे जातायाम्, सा यौवनं प्राप्तवती, रजस्वला अभवत्। काञ्चनपुरनगरे शङ्खपतिः व्यापारी प्रसिद्धः आसीत्। सः मुनिना कन्यायाः योग्यवरः इति चिन्तितः। वेदघोषवाद्यनिनादैः, यथाविधि कन्यादानं कृतम्। मुनिः महाशुभेन हृदयेन, कन्यां दत्तवान्। मुनिः तं पुत्रवत् अचिन्तयत्, व्यापारी च मुनिं पितरं इव। ततः सः स्वजामातरं विस्मृत्य, पुनः व्यापारार्थं निर्गतः। सूतः उवाच—"तदा मुनिना नानाविधानि रत्नानि सञ्चितानि।" सः नवकुलानि सज्जीकृत्य, देशाद् देशं गच्छन्, व्यापाराय प्रस्थितः। तत्र चिरकालं स्थित्वा, महान् चित्तेन क्रयविक्रयकर्म निरतः। कर्मप्रभावात् व्यापारी दुःखमवाप। सर्वेषां सुप्तेषु, महान् धनराशिः चौरैः चौर्यं नीतः दृष्टः। सः प्रातःकृत्यं कृत्वा, सभां प्रविष्टः। तत्र उवाच—"शृणु, भूमिपते।" "सर्वे चौराः पलायिताः; न वयं जानिमः, राजन्।" कोपारुणलोचनः सः, "यूयं सर्वे अत्र आगच्छत," इति आज्ञापयत्। "अन्यथा, युष्मान् अनुचरैः सह हनिष्यामि," इति दूतान् प्रति शासनं दत्तवान्।