स्निग्धेन भावेन कथ्यते— यथा पूर्वं राज्ञः पितरः राज्यं शासितवन्तः, तथा तेषां पुत्राः अपि राज्यं सम्यक् शासितवन्तः। प्राचिन्वान् नाम पुत्रः अभवत्, तस्य अनन्तरं नाभस्यस्य पुत्रः जातः। ततः सुद्युम्नस्य पुत्रः अभवत्, पश्चात् संयातिं पुत्रं प्राप्य राज्यं शासितम्। ऐन्द्राश्वस्य पुत्रः अभवत्, तस्य पुत्रः सुतपा इति प्रसिद्धः। सुतपा, हिमालयगिरिं प्राप्त्वा, तत्र तपस्यां मनः न्यवेशयत्। तेन प्रसन्नः राजा राज्यं सम्वराणाय दत्त्वा, सूर्यदर्शनाय निर्गतः। तदनन्तरं, चत्वारः प्राचीनसागराः शुष्काः अभवन्, भरतभूमिः नष्टा। महावातेन समुद्राः शोषिताः। पञ्चवर्षविरामे, पृथिवी वृक्षैः, कुशैः, तद्वत् अन्यैः आवृत्ता अभवत्। सः वसिष्ठं त्रिवर्णमुख्यैः सह समागच्छत्। अथ द्वापरराज्ञां वृत्तान्तः वर्ण्यते। लोमहर्षणः, द्वापरराज्ञां कथाम् अपि शृणु। सम्वराणः ऋषिभिः सह प्रतिष्ठानाय समागच्छत्। प्रतिष्ठाना नगरी रम्या, पञ्चयोजनविस्तीर्णा स्थापिता। यदुवंशे सात्वतः मथुरायां राजा अभवत्। म्लेच्छवंशे श्मश्रुपालः मारुदेशे राजा अभवत्। सम्वराणः दशसहस्रवर्षाणि राज्यं शासितः स्मृतः। तस्य पुत्रः सुरिजपिः पितुः राज्यार्धं शासित्। तस्मात् शतवर्षात् अल्पतरं राज्यं शासित्वा अतिथ्यवर्धनः जातः। तस्मात् शतवर्षात् अल्पतरं राज्यं शासित्वा दिवाकरः उत्पन्नः। तस्मात् शतवर्षात् अल्पतरं राज्यं शासित्वा विवस्वान् नाम पुत्रः अभवत्। तस्मात् शतवर्षात् अल्पतरं राज्यं शासित्वा हरिदश्वार्चनः जातः। तस्मात् शतवर्षात् अल्पतरं राज्यं शासित्वा दर्केष्टिमान् पुत्रः अभवत्। तस्मात् शतवर्षात् अल्पतरं राज्यं शासित्वा मिहिराय पुत्रः राज्यं स्थापितम्। तस्मात् द्युमनिवत्सलः अभवत्। तस्मात् मैत्रेष्टिवर्धनः अभवत्। तस्मात् वैरोचनः अभवत्। तस्मात् वेदप्रवर्धनः पितुः तुल्यं राज्यं स्थापितवान्। तस्मात् धनपालः अभवत्। तस्मात् आनन्दवर्धनः अभवत्। तस्मात् ब्रह्मभक्तः अभवत्। तस्मात् आत्मप्रपूजकः पितुः तुल्यं राज्यं स्थापितः। तस्मात् धैरण्यवर्धनः पितुः तुल्यं राज्यं स्थापितः। तस्मात् विधातृप्रपूजकः पितुः तुल्यं राज्यं स्थापितः। तस्मात् वैरञ्च्यः अभवत्। तस्मात् शमवर्तीः पितुः तुल्यं राज्यं स्थापितः। तस्मात् पितृवर्धनः पितुः तुल्यं राज्यं स्थापितः। तस्मात् सौमदत्तिः पितुः तुल्यं राज्यं स्थापितः। तस्मात् अवतंसः पितुः तुल्यं राज्यं स्थापितः। एवं राजवंशः धर्मेण, परम्परया, राज्यं शासित्वा, महतीं कीर्तिं प्राप्तवान्।