एकदा नारदः भगवतः सत्यानारायणस्य व्रतविधिं कथयन् उवाच— "एतत् मन्त्रं शतमष्टवारं जपेत्, तस्य दशमांशं हविषा यजेत्। ततः सत्यप्रधानेषु षट् अध्यायेषु कृपाफलप्रदेषु पाठः कार्यः। प्रथमं भागं गुरवे चान्येभ्यः दातव्यः, द्वितीयं स्वकुटुम्बाय। ब्राह्मणान् भोजनं दत्त्वा, पश्चात् स्वयं भोजनं कुर्यात्, वाक्यनिग्रहं पालयन्। श्रद्धया भक्त्या च यः एतत् व्रतं करोति, तस्य कृतानि कर्माणि जन्मान्तरफलानि स्यु:। सत्यानारायणव्रतं सर्वकामदं सत्यं भवति।" इति उक्त्वा देवः अन्तर्धानं गतः, नारदः स्वर्गं जगाम। ततः नारदः उवाच— "अधुनाऽहं हरिब्राह्मणयोः संवादं इतिहासरूपेण कथयामि।" काश्यां नगरीं प्रसिद्धां एकः उत्तमः ब्राह्मणः आसीत्। स शतानन्दः नाम्ना, विष्णुव्रतपरायणः। स विनीतः, अत्यन्तशान्तः, सर्वेषां पुरतः प्रकटितः। हरिः तं पप्रच्छ— "क्व गच्छसि ब्राह्मणश्रेष्ठ? यदि इच्छसि, जीविकां कथय।" स ब्राह्मणः उवाच— "धनाढ्यानां द्वारं गच्छामि, श्रेष्ठं धनं याचितुं। एषा कालयुगे धनप्राप्त्याः विशेषोपायः।" हरिः ब्राह्मणं उवाच— "मम उपदेशेन सत्यानारायणं पूज्यस्व; पद्मनयनस्य मुक्तिदातुः चरणौ शरणं गच्छ।" इत्युक्त्वा करुणया हरिः ब्राह्मणं प्रकाशितवान्। तदा ब्राह्मणः ज्ञानवान् अभवत्। नारदः उवाच— "अहं ब्राह्मणरूपेण तव पुरतः आगतः। दुःखसागरमग्नानां हरिपादाः तारणसाधनं सन्ति।" ततः स ब्राह्मणः पूजासामग्रीं संगृह्य, लोकार्थं यत्नं कृतवान्। तस्य वचनं श्रुत्वा, स ऋषिः परमपुरुषं दृष्टवान्— पीतवाससम्, नवपद्मनयनम्, मृदुवदनस्मितम्। तद्वाक्यं श्रुत्वा, तस्य शरीरं रोमाञ्चितम्, नेत्रे प्रेमपूर्णे। स नमस्कृतवान्— "विश्वेशं, सर्वसृष्टिकारणं नमामि। यो अव्यक्तः सन् व्यक्तः अभवत्, त्रिविधदुःखनाशकः। सत्यनारायणं नमः, अस्य जगतः स्रष्टारं, विशुद्धात्मानं जगद्धारयितारं नमः। अद्य अहं धन्यः, सिद्धः, पूर्णजीवनः। भाग्येन एतद् अभवत्, कस्य फलं न जानामि।" ततः स ब्राह्मणः उवाच— "लोकनाथस्य लक्ष्मीपतिः पूजा कार्य्या।" हरिः तं मधुरस्मितेन जगन्मोहकवाक्येन उवाच— "यद् यथा सुलभं, केवलश्रद्धया मां पूज्यस्व। विधिं शृणु ब्राह्मणश्रेष्ठ; मनः फलकाम्यं भवतु। अर्धश्चूर्णं गोदूमस्य सेटकादिमानं गृह्य। तद् चूर्णं घृतयुक्तं हरये प्रियं समर्पयेत्। गङ्गाजलमधु पंचामृतैः मिश्रयेत्, पुष्पैः गन्धैः वेदवाचैः च पूजां कुर्यात्। मधुरान्नानि, पेयानि, सत्कारदानानि, भोज्यानि, पक्वान्नानि, फलानि च समर्पयेत्। ब्राह्मणैः स्वजनैः च परिवृतः, श्रद्धया पूर्णः। इतिहासं राजा-भिल्ल-व्यापारीणां च कथयेत्। प्राप्तं प्रसादं सम्मान्य, निरञ्जनं भुङ्क्ते।" हरिः पुनः उवाच— "ब्राह्मणश्रेष्ठ, यः पुरुषः एतत् विधिना पूजां करोति, स सर्वं शुभं लभते।