मोहनो भ्रातुः वचनानि श्रुत्वा चिन्तयामास—"एवं हिंसा जीवस्य घोरं नरकं जनयति।" तस्य ज्येष्ठभ्रातुः वचनानि श्रुत्वा, मोहनोऽब्रवीत्—"पूर्वे सत्ययुगे, हे भ्रातः, ब्राह्मणाः यज्ञनिष्ठाः आसन्। तैः तिलाः अजादपि श्रेष्ठाः इति मनसि निधाय वह्नौ तिलान् समर्पयन्तः आसन्। ते मधुरं वाक्यम् ऊचुः—'तव मतं निष्फलं भवति।' तस्मिन्नन्तरे अमावसुरिति नाम पितृः तत्र प्रादुरभूत्। सः दिव्ये विमानमारुह्य निर्भयं ऋषीन् संबोधितवान्। तस्य वचनानि श्रुत्वा, ते यथोक्तं कृतवन्तः, शुभं च प्राप्नुवन्। तद्भयकरं वचनं श्रुत्वा, सुमती लीलधरः विचिन्त्य, त्रेतायुगे रजोगुणमयी लोका उत्पन्ना इति ज्ञातवान्। तदा देवा हविर्भिः तुष्टाः, न तु रक्तसम्भवमांसैः। सः फलादिभिः पूर्णाहुतिं कारयामास, हे राजन्, तस्य नगरं पुरुषैः स्त्रीभिः सह दग्धम्। तत्र महमायया शम्भुदत्तः, शिवस्य प्रियः, तस्य प्रभावः दृष्टः। तदा लीलधरः ब्राह्मणः दशपुत्रैः सह वसन्। क्षत्रसिंहः राजा मोह्नम् उपससार। तत्र स्त्रीशक्तेः स्तुतिः कृताः—"नमस्तेऽम्बे, पुनः पुनः नमः महावीर्यायै। सप्तशतीं पठित्वा विष्णुः वैष्णवीं शक्तिम् अवाप्तवान्। या प्रणवस्य अपत्यं, चतुर्थपुरुषप्रियं, यस्यां विश्वं स्थितम्, तस्यै अम्बायै पुनः पुनः नमः। त्वं शची, सिद्धिः, मृत्यु, तेजः, देवसेना, लोकपालप्रियासि; त्वमेव जगन्माता—पुनः पुनः नमः। तृष्णा, तृप्तिः, सुखम्, आचारः, हिंसा, धैर्यम्, चिन्ता, गमनं—एतान्यष्टशक्त्याः प्रभावः। एवं क्षत्रसिंहः राजा ताभिः शक्तिभिः प्रेरितः। तस्मात्, हे विक्रमादित्य, दुर्गां सनातनीं पूजय। प्रश्नैः उत्तरैश्च त्वया मया परीक्षितं, हे राजन्। सर्वे नगराणि क्षेत्राणि च चौरैः विनाशितानि। यो राजा सर्वतीर्थानि पुनः स्थापयिष्यति, स विक्रमाख्यः कालः धर्मं पुनः स्थापयति। तस्य कालस्य अन्ते, कृष्णस्य शक्त्यंशः पृथिव्यां जन्म गृह्णाति। सूतादयः सर्वे मुनयः नैमिषारण्ये वसन्तः, पुराणश्रवणनिष्ठाः भविष्यन्ति, हे महाबाहो। एवं उक्त्वा वैतालः तत्रैव अन्तर्धानं गतः। तस्मात्, हे श्रेष्ठमुनयः, सन्ध्याकालं सम्यग्विज्ञाय—ते केदारतीर्थे स्नात्वा, मनसा शिवं पूजयामासुः। सर्वे ध्यानपरायणाः तत्र संवत्सरमेकं न्यवसन्। तस्मिन्नन्तरे विक्रमादित्यराजा राज्यं चकार। तत्र किञ्चित्कालं स्थित्वा, मुनयः सूतं गत्वा एवं वदन्ति—"भवतः आदेशेन राज्ञः अश्वमेधं करिष्यामः।" सूतः तेषां सहमतिं स्वीकरोत्, तैः सह प्रतिनिवृत्तः। प्रथमं कपिलस्थानं, ततः दक्षिणे सेतुबन्धं गच्छन्ति। अश्वः शीघ्रं तत्र गत्वा क्षिप्रानदीं प्राप्तः। राज्ञः यज्ञे सर्वे देवाः स्वपत्नीभिः सहिताः समागताः।