ਤਤ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੀ ਪੁਤ੍ਰਮੇਕਂ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਚੈਵ ਰੋਗਿਣਮ੍
ਉਥੇ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਿਮਾਰ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਭੂषਣਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਥੈषਾ ਪੁਤ੍ਰਦੁਃਖਿਤਾ ਅਮੁਕ੍ਤਾਭਰਣਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਭਾਵੇਨੈਵ ਭੂषਿਤਾ
ਫਿਰ, ਭੂਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਰਹੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸਜੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਉਤਾਰੇ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਿਣੀਂ ਭਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲੇਸ਼੍ਵਰੀ ਰੁषਾ
ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉਠੀ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਸਾ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ।
ਕਦਾਚਿਦਾਹੂਯ ਸਖੀਂ ਭੂषਣਾਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਭੂਸ਼ਣਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
ਯੇਨ ਤੇ ਨਿਹਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੁਨਰ੍ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਨੋ ਭਯਮ੍ ਸ਼ੋਭਸੇऽਭ੍ਯਧਿਕਂ ਭਦ੍ਰੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੌਦਾਮਿਨੀਵ ਹਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਮਂਡਲਕੇ ਲੇਖਯਿਤ੍ਵਾ ਸਹਾਂਬਿਕਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਮਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਕਰੇ ਗੁਣਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੋਰਕਮ੍ 4.46.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ 'ਦੋੜਕਾ' ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਂਡਕਂ ਵੇष੍ਟਿਕਾਂ ਦਯਾਚ੍ਛ੍ਵਸ਼੍ਰੂਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦ੍ਵਿਜੇ ਤੁ ਵਾ
ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਕ ਜਾਂ ਚੁੰਨੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਰਿਤੋ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾ ਰੌਪ੍ਯਾ ਸੌਵਰ੍ਣੀਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਚਾਰੀਂ ਪਾਸਿਆਂ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੋਹਾਲਕਾਨਿ ਕਾਂਸਾਰਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸੋਹਾਲਕਾ ਅਤੇ ਪਿੱਤਲ ਦਾ ਬਰਤਨ ਦੇਣਾ ਤੇ ਆਪ ਭੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸਖਿ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇऽਪਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸਖੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਯਾ ਪਾਲਿਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਤੋऽਹਂ ਸੁਸ੍ਥਿਤਾ ਸਖਿ
ਇਹ ਵਰਤ ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸਖੀ, ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹਾਂ।
ਤੇਨ ਸਨ੍ਤਤਿਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਰਾਜ੍ਯੇਪਿ ਸਤਿ ਦੁਃਖਿਤਾ
ਉਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਵੰਸ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਰਾਜ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਰਹੀ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਵ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਹੇ ਚੰਗੀ ਵਰਤ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਧਰਮ ਦਾ ਅੱਧਾ ਫਲ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਵ੍ਰਤਦਾਨਫਲਂ ਤਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਰਤ ਤੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੇਵਕਿ
ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਕੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸੁਖੀ ਹੋਵੇਂਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾਸ੍ਯੈ ਲੋਮਸ਼ੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ 4.46.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਗੱਲ ਮੁਕਾ ਦਿੱਤੀ।
ਯੇ ਚਰਿष੍ਯਂਤਿ ਮਨੁਜਾ ਵ੍ਰਤਮੇਤਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਣਗੇ,
ਤੇषਾਂ ਸਨ੍ਤਤਿਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟੇਗਾ। ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ।
ਯਃ ਕੁਕ੍ਕੁਟੀਵ੍ਰਤਵਰਂ ਪ੍ਲਵਗੀਸਮੇਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਚਰਾਚਰਗੁਰੁਂ ਹृਦਯੇ ਨਿਧਾਯ
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕੁੱਕੁਟੀ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਟਿਕਾਇਆ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਕੁਕ੍ਕੁਟੀਮਰ੍ਕਟੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, 'ਕੁੱਕੁਟੀ ਤੇ ਮਰਕਟੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਛਿਆਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਉਭਯਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਮਾਘਮਾਸਾਤ੍ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹੁਣ ਉਭਯ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਤੋਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਵਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁ ਸਂਕਲ੍ਪਮਹੋਰਾਤ੍ਰੇ ਵ੍ਰਤੇ ਨृਪ
ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਰਤ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰ।
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ਤਿਲਪਿष੍ਟਂ ਗੁਡੌਦਨਮ੍
ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪੀਠ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਚੌਲ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਭੋਜਨ ਖਵਾਓ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਸੂਰ੍ਯਮਿਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਤੁ ਵੇਦਾਂਸ਼ੁਮਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤੁ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਧਾਤਾਰਮਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਧਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸਸ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।