( ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਮਂਤ੍ਰ) ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸੂਰ੍ਯਵਦ੍ਦਿਵਿ ਰਾਜਤੇ
(ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਗ੍ਰਹਣ ਦੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ) ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਜਯਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਇਹ ਜੇਤੂ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰ ਰੋਜ਼।
ਗੋਧੂਮਚੂਰ੍ਣਜਨਿਤਂ ਯਵਚੂਰ੍ਣਜਂ ਵਾ ਆਦਿਤ੍ਯਮਂਡਲਮਖਣ੍ਡਗੁਡਾਦ੍ਯਪੂਰ੍ਣਮ੍
ਗੋਹੂੰ ਜਾਂ ਜੌ ਦੇ ਆਟੇ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਖੰਡ ਸੂਰਜ ਦਾ ਚੱਕਰ ਗੁੜ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਆਦਿਤ੍ਯਮਂਡਲਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, 'ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਚੌਂਤੀ ਚੈਪਟਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਵਰ੍ਜ੍ਯਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਤਾਮੇਕਾਂ ਵਦ ਮੇ ਦੇਵ ਸਪ੍ਤਮੀਂ ਧਨਸੌਖ੍ਯਦਾਮ੍
ਤੇਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਇਕ ਸਪਤਮੀ ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਸੁਖ ਦੇਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਭਾਨੋਰ੍ਦਿਨੇ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਅਤੀਤੇ ਚੋਤ੍ਤਰਾਯਣੇ
ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉੱਤਰਾਯਣ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਸਵ੍ਰੀਹਿਕਾਨ੍ਯਵਤਿਲਾਨ੍ਸਹ ਮਾषਮੁਦ੍ਗੈਰ੍ਗੋਧੂਮਮਾਂਸਮਧੁਮੈਥੁਨਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਮ੍
ਭੁੰਨਿਆ ਜੌ, ਨਵੇਂ ਤਿਲ, ਮਾਸ, ਮੂੰਗ, ਗੋਹੂੰ, ਮਾਸ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨਾਲ—
ਦੇਵਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਪਿਤृਗਣਾਨ੍ਸਜਲਾਞ੍ਜਲੀਭਿਃ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਪੂਜ੍ਯ ਗਗਨਾਂਗਣਹਸ੍ਤਭੁਕ੍ਤਾਨ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਥੀਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਯਾਨਿ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਜਨੈਰਿਹ ਵਰ੍ਜਿਤਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਤਾਨਿ ਪਰਿਹृਤ੍ਯ ਪਰਿਦ੍ਵਿषष੍ਟ੍ਯਾ
ਇਹ ਤੇਰਾਂ ਪਦਾਰਥ ਜੋ ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਜੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਾਹਠ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਵਰ੍ਜ੍ਯਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਪਂਚਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, 'ਤੇਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ' ਨਾਮਕ ਪੰਜਵਾਂ ਚੈਪਟਰ ਹੈ।
ਕੁਕ੍ਕੁਟੀਮਰ੍ਕਟੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੋਰ੍ਚਿਤੋ ਵਸੁਦੇਵੇਨ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਕੁੱਕੜੀ ਤੇ ਮਰਕਟੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਵਰਤ ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਉਪਵਿष੍ਟਃ ਕਥਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਮਨੋਹਰਾਃ
ਬੈਠ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ।
ਕਂਸੇ ਹਤੇ ਮृਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਾਤਾਃ ਪੁਨ. ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਕੰਸ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ।
ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖੀ ਦੀਪ੍ਤਿਰ੍ਬਭੂਵ ਮृਤਪੁਤ੍ਰਿਕਾ ਤ੍ਵਮੇਵ ਦੇਵਕਿ ਤਥਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ-ਮੁਖੀ, ਮਰੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਈ, ਤੇਂ ਵੀ, ਦੇਵਕੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਚਰਿਤਂ ਕਿਂ ਵ੍ਰਤਵਰਂ ਬਹੁਸਂਤਤਿਕਾਰਕਮ੍
ਕਿਹੜਾ ਚਲਣ, ਕਿਹੜਾ ਸਰਵੋਤਮ ਵਰਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਤੰਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖੀ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਦ-ਮੁਖੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੀ।
ਪੁਰੋਹਿਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮਾਨਮਾਨਿਕਾ
ਉਸ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਨਮਾਨਿਕਾ ਸੀ।
ਅਥਾਪਿ ਤੇਪਿ ਮਿਤ੍ਰਿਣ੍ਯੌ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਸਰਯੂਜਲੇ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਨੋ ਮਿਤਰਣੀਆਂ ਵੀ ਸਨਾਨ ਲਈ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਗਈਆਂ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਂਡਲ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ੍ਵਪਤੇਰ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਿਣਃ 4.46.
ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ, ਜੋ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇਕ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਖੁਸ਼ਬੂ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਾ ਊਚੁਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਪੂਜਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਹੈ।'
ਧਾਰਾਮਯਮਿਦਂ ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਵਧਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਰੂਸਮ ਹੈ, ਜੋ ਜਿੰਦਗੀ ਰਹਿਣ ਤਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਸਮਯਂ ਤਤ੍ਰ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਦੋਰਕੈਃ
ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਯਾ ਵੈ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮृਤਾ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦਹੋਰਾਤ੍ਰੈਃ ਸਾ ਬਭੂਵ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮੀ
ਕੁਝ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਰ ਗਈ ਤੇ ਬਾਂਦਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਥੈਵ ਜਾਤੇ ਮਿਤ੍ਰਿਣ੍ਯੌ ਪੂਰ੍ਵਜਾਤਿਸ੍ਮਰੇ ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਨੋ ਮਿਤਰਣੀਆਂ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪੁਨਃ ਕਾਲੇ ਨ ਤੇ ਮृਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਨ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਰੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਾਯਾ ਬਭੂਵਾਥ ਪृਧ੍ਵੀਨਾਥਸ੍ਯ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ।
ਅਗ੍ਨਿਮੀਲਾ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯਾਭੂਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਭੂषਣਨਾਮਿਕਾ 4.46.
ਅਗਨਿਮੀਲਾ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਭੂਸ਼ਣਾ ਸੀ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਾ ਅष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾ ਮृਤਪ੍ਰਜਾ
ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਅੱਠ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਬੱਚੇ ਮਰ ਗਏ।