ਅਕ੍ਸ਼ੋਟੈਰ੍ਬਦਰੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵੈਃ ਕਰਮਰ੍ਦੈਃ ਸਬਰ੍ਬਰੈਃ
ਅਖਰੋਟ, ਬੇਰ, ਬੈਲ ਫਲ, ਕਰਮਰਦ ਤੇ ਬਰਬਰਾ ਨਾਲ,
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਃ ਫਲੈਃ ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਮੋਦਕੈਰ੍ਗੁਣਕੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਫਲ, ਪੱਤੇ, ਮਿਠੇ ਮੋਦਕ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ,
ਅਨ੍ਯੈਃ ਫਲੈਸ਼੍ਚ ਕਾਮ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਐਕ੍ਸ਼ਵੈਰ੍ਗ੍ਰਂਥਿਵਰ੍ਜਿਤੈਃ 4.43.
ਹੋਰ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਗੰਨੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਨ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਣ,
ਨ ਵਿਸ਼ੇਨ੍ਨ ਚ ਸਂਜਲ੍ਪੇਨ੍ਨ ਚ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਦੇਦਪਿ
ਕੋਈ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ, ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ।
ਵਸੋਰ੍ਧਾਰਾਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਭਾਨੋਰ੍ਗਵ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਪਿषਾ
ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਧਾਰਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੁਂਕੁਮੇਨ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਪੁष੍ਪਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਕੁੰਕੁਮ ਲਾ ਕੇ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਧੂਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਾਨੋ ਭ੍ਰਾਸ੍ਕਰਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡ ਚਣ੍ਡਰਸ਼੍ਮੇ ਦਿਵਾਕਰ
ਭਾਨੁ, ਭਾਸਕਰ, ਮਾਰਤੰਡ, ਚੰਦਰਾ ਰਸ਼ਮੀ, ਦਿਵਾਕਰ,
ਉਪਵਾਸੇਨ ਨਕ੍ਤੇਨ ਤਥੈਵਾਯਾਚਿਤੇਨ ਚ
ਉਪਵਾਸ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣਾ,
ਰੋਗੀ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗਾਦ੍ਦਰਿਦ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਦਾ ਪਾਰ੍ਥ ਸਾਦਿਤ੍ਯਸਪ੍ਤਮੀ ਭਵੇਤ੍
ਪਾਰਥ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,
ਭੂਮੌ ਪਲਾਸ਼ਪਤ੍ਰੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਦ੍ਗਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵਾਚਕਾਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮੂੰਗ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਾਸ਼ਨਪੂਜਨੇਃ 4.43.
ਇਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਨਂ ਵਹ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਤਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਨਰਃ
ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌ ਅਠ (੧੦੮) ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਪਾਰ੍ਥ ਰੁਕ੍ਮਪਾਤ੍ਰਗਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਪ੍ਰਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ,
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਕਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਕਰਮ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਮਾਦ੍ਯ ਸਮੀਹਿਤਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦੋ ਭਵ ਨਮੋਨਮਃ
“ਅੱਜ, ਜੋ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।”
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਪਿਤृਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਂ ਤृਪ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜਯੋ ਜਾਯਤੇऽਵਸ਼੍ਯਂ ਯਤੀਨਾਂ ਚ ਨृਣਾਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਯਤੀ ਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਜਰੂਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੇषਾ ਤਿਥਿਃ ਪਾਰ੍ਥ ਇਹ ਕਾਮਪ੍ਰਦਾ ਨृਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਤਿਥੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦਾਤਾ ਭੋਗੀ ਚ ਚਤੁਰੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ਨੀਰੁਜਃ ਸੁਖੀ
ਦਾਤਾ, ਭੋਗੀ ਤੇ ਹੋਰ ਚਾਰ ਹੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾ ਤੁ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਭਾਗਿਨੀ
ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵੀ ਇਹ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਪੂਣ ਦੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਾ ਸਮੀਹਿਤਸੁਖਾਰ੍ਥਫਲਪ੍ਰਦਾ ਚ ਯਾ ਮृਗ੍ਯਤੇ ਮੁਨਿਵਰੈਃ ਪ੍ਰਵਰਾ ਤਿਥੀਨਾਮ੍ 4.43.
ਇਹ ਸਵਰਗ, ਚਾਹੀਦੇ ਸੁਖ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਿਥੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਵਿਜਯਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਕਥਨਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਪੁਰਾਣ ਭਵਿਸ਼ਯ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ 'ਵਿਜਯਾ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦੀ ਕਥਾ' ਵਾਲਾ ਤੀਹ ਚੌਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਆਦਿਤ੍ਯਮਣ੍ਡਲਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਮਂਡਲਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਾਸ਼ੁਭਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਸੂਰਜ ਦਾ ਮੰਡਲ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਵਚੂਰ੍ਣੇਨ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗੋਧੂਮਜੇਨ ਵਾ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜੌ ਦੇ ਆਟੇ ਜਾਂ ਗੋਧੂਮ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਦਗ੍ਰੇ ਮਂਡਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਣ੍ਡਲਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੰਡਲ ਉਥੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਤੇਜਸੋਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਰਾਜਤਂ ਵਿਧਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਚਾਂਦੀ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
(ਇਤਿ ਦਾਨਮਂਤ੍ਰਃ) ਕਾਮਦਂ ਧਨਦਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਦਂ ਸੁਖਦਂ ਤਵ
(ਇਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ) ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਇੱਛਾ, ਧਨ, ਧਰਮ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਵੇ।