ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਚਰੇਦੇਤਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਲਲਿਤਿਕਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਲਲਿਤਾ ਦਾ ਇਹ ਵਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਯ ਯਨ੍ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਅਣਪਹੁੰਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਜਲਾਂਤਰਗਤਾ ਵਰਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰੇ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪੂਜਯਤਿ ਯਾ ਸਿਕਤਾਃ ਕ੍ਰਮੇਣ
ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਦੀ ਰੇਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਪੂਜੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਲਲਿਤਾषष੍ਠੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਲਲਿਤਾ ਛਠੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਇਕਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਪੂਜਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਪਹਰਾ ਧਨ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਗृਹਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਪਾਪ ਨਾਸਣੀ, ਧੰਨ, ਮੰਗਲਮਈ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਤਾਰਕਂ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਗੁਹਸ੍ਤਾਰਕਰਾਜਵਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਗੁਹਾ ਨੇ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਗਾਂਗੇਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਪਥਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਲੋਕ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਗਾਂਗੇਯਾ (ਕਾਰਤਿਕੇਯ) ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸਃ ਕੁਮਾਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸਂਭਵਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਪਰਾਹ੍ਣੇ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਯਤਵ੍ਰਤੀ
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਬਾਅਦ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਰਕਂ ਨਵਮ੍
ਫਿਰ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਵਾਂ ਬਰਤਨ ਲੈ ਕੇ—
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਭੂਤਾਨਾਂ ਭਵਭੂਤਿਪਵਿਤ੍ਰਿਤਾ
ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਹਨ—
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਭੁਵਨਾਧਿਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਭੂਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—
ਦੇਵ ਸੇਨਾਪਤੇ ਸ੍ਕਨ੍ਦ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯ ਭਵੋਦ੍ਭਵ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਸਕੰਦ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਭਵ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ—
ਏਭਿਰ੍ਨ੍ਨਾਮਪਦੈਃ ਪੂਜ੍ਯ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ।।4.42.੧
ਇਹਨਾਂ ਨਾਵਾਂ ਤੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭੋਗ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥੌ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਾਗਕੁਕ੍ਕੁਟੌ ਸ੍ਵਾਮਿਵਲ੍ਲਭੌ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੱਕਰੀ ਅਤੇ ਕੁੱਕੜ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਕृਤ੍ਤਿਕਾਕਟਕਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ੍ਕਨ੍ਦਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਕਰਕ ਰਾਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਕੰਦਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਫਲਮੇਵਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ।
ਨਾਲਿਕੇਰਂ ਮਾਤੁਲੁਂਗਂ ਨਾਰਿਂਗਂ ਪਨਸਂ ਤਥਾ
ਇੱਕ ਨਾਰੀਅਲ, ਮੌਸਮੀ, ਨਿੰਬੂ ਅਤੇ ਜੈਕਫਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਮਲਕਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਤ੍ਰਪੁਸਂ ਕਦਲੀਫਲਮ੍ ਅਲਾਭੇ ਕਲਕਾਲੌਘਫਲਮਦ੍ਯਾਦਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਬੈਲ, ਆਂਵਲਾ, ਬੇਰ ਅਤੇ ਕੇਲਾ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ। ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੀ ਮੌਸਮ ਦਾ ਫਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਹੇਮਘਟਿਤਸ਼੍ਛਾਗੋ ਵਾ ਕੁਕ੍ਕੁਟੋऽਥਵਾ
ਅਸਲੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਕੁੱਕੜ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੇਨਾਯਾਂ ਸ ਚ ਸਂਭੂਤਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਾਰਿਃ षਣ੍ਮੁਖੋ ਗੁਹਃ
ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਛੇ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਗੁਹਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਛਾਗਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਸ਼ਕ੍ਤਿਧਰੋ ਦ੍ਵਾਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜੋ ਬੱਕਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾਦੌ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਖਾਵੇ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਾਸੋਭਿਰ੍ਭੂषਣੈਃ ਸਹ 4.42.
ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਪਂ ਹੋਮਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍
ਸਾਲਾਨਾ ਕਰਮ, ਜਾਪ ਅਤੇ ਹੋਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਭੌਮਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਿਵ੍ਯ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਵੀ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਰੋ ਯੋषਿਦਥਾਪਿ ਵਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਭੀ ਇਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ—
ਸਦੈਵ ਪੂਜਨੀਯਸ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਗਚ੍ਛਮਾਨੋ ਯਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸੁਤਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਜੰਗ ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਂਕਰਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।