ਏਕੈਕਸ੍ਯ ਤ੍ਵष੍ਟਸ਼ਤਮष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਰੇਵ ਵਾ
ਹਰ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਤਾਂ ਅੱਠ ਸੌ ਜਾਂ ਅਠਾਈਂਟ ਦਾਣੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਕੁਸ਼ਾਵਰ੍ਤੇ ਬਿਲ੍ਵਕੇ ਨੀਲਪਰ੍ਵਤੇ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ, ਬਿਲਵਕ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ,
ਲਲਿਤੇ ਲਲਿਤੇ ਦੇਵਿ ਸੌਖ੍ਯਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨਿ ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪੁਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਹੇ ਲਲਿਤਾ, ਹੇ ਲਲਿਤਾ, ਹੇ ਮਾਂ, ਜੋ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭੋਜਨ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੂष੍ਮਾਂਡੈਃ ਕਰ੍ਕਟੀਵृਂਤੈਃ ਕਰ੍ਕੋਟੈਃ ਕਾਰਵੇਲ੍ਲਕੈਃ
ਕੁੱਦੂ, ਕਰੇਲੇ, ਲੌਕੀ ਤੇ ਕੰਟਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤੁਰਈ ਨਾਲ,
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਗੁਡਕੈਰ੍ਧੂਪੈਃ ਸੋਹਾਲਕਕਰਂਬਕੈਃ 4.41.
ਗੁੜ, ਧੂਪ, ਓਹਾਲਕ ਤੇ ਕਰੰਬਕ ਫਲਾਂ ਸਮੇਤ,
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਤਤਃ ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਨ੍ਨਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਉਹ ਰਾਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਚ ਸਮ੍ਮੀਲਯੇਨ੍ਨੇਤ੍ਰੇ ਨਾਰੀ ਯਾਮਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਇਹ ਚਾਰ ਪਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਟਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ।
ਏਵਂ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸਰਿਤਂ ਨਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ।
ਤਚ੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੇਂਦ੍ਰਾਯ ਨੈਵਦ੍ਯਾਦਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਰੋਟੀ ਆਦਿ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਹਾਗਣ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਕੁਮਾਰਿਕਾ ਭੋਜਨੀਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਦਸ਼ਪਂਚ ਚ ਲਲਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਾऽਸ੍ਤੁ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ।
ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਚਰੇਦੇਤਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਲਲਿਤਿਕਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਲਲਿਤਾ ਦਾ ਇਹ ਵਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਯ ਯਨ੍ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਅਣਪਹੁੰਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਜਲਾਂਤਰਗਤਾ ਵਰਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰੇ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪੂਜਯਤਿ ਯਾ ਸਿਕਤਾਃ ਕ੍ਰਮੇਣ
ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਦੀ ਰੇਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਪੂਜੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਲਲਿਤਾषष੍ਠੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਲਲਿਤਾ ਛਠੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਇਕਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਪੂਜਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਪਹਰਾ ਧਨ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਗृਹਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਪਾਪ ਨਾਸਣੀ, ਧੰਨ, ਮੰਗਲਮਈ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਤਾਰਕਂ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਗੁਹਸ੍ਤਾਰਕਰਾਜਵਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਗੁਹਾ ਨੇ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਗਾਂਗੇਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਪਥਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਲੋਕ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਗਾਂਗੇਯਾ (ਕਾਰਤਿਕੇਯ) ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸਃ ਕੁਮਾਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸਂਭਵਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਪਰਾਹ੍ਣੇ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਯਤਵ੍ਰਤੀ
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਬਾਅਦ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਰਕਂ ਨਵਮ੍
ਫਿਰ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਵਾਂ ਬਰਤਨ ਲੈ ਕੇ—
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਭੂਤਾਨਾਂ ਭਵਭੂਤਿਪਵਿਤ੍ਰਿਤਾ
ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਹਨ—
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਭੁਵਨਾਧਿਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਭੂਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—
ਦੇਵ ਸੇਨਾਪਤੇ ਸ੍ਕਨ੍ਦ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯ ਭਵੋਦ੍ਭਵ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਸਕੰਦ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਭਵ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ—
ਏਭਿਰ੍ਨ੍ਨਾਮਪਦੈਃ ਪੂਜ੍ਯ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ।।4.42.੧
ਇਹਨਾਂ ਨਾਵਾਂ ਤੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭੋਗ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥੌ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਾਗਕੁਕ੍ਕੁਟੌ ਸ੍ਵਾਮਿਵਲ੍ਲਭੌ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੱਕਰੀ ਅਤੇ ਕੁੱਕੜ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਕृਤ੍ਤਿਕਾਕਟਕਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ੍ਕਨ੍ਦਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਕਰਕ ਰਾਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਕੰਦਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਫਲਮੇਵਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ।
ਨਾਲਿਕੇਰਂ ਮਾਤੁਲੁਂਗਂ ਨਾਰਿਂਗਂ ਪਨਸਂ ਤਥਾ
ਇੱਕ ਨਾਰੀਅਲ, ਮੌਸਮੀ, ਨਿੰਬੂ ਅਤੇ ਜੈਕਫਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਮਲਕਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਤ੍ਰਪੁਸਂ ਕਦਲੀਫਲਮ੍ ਅਲਾਭੇ ਕਲਕਾਲੌਘਫਲਮਦ੍ਯਾਦਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਬੈਲ, ਆਂਵਲਾ, ਬੇਰ ਅਤੇ ਕੇਲਾ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ। ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੀ ਮੌਸਮ ਦਾ ਫਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਹੇਮਘਟਿਤਸ਼੍ਛਾਗੋ ਵਾ ਕੁਕ੍ਕੁਟੋऽਥਵਾ
ਅਸਲੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਕੁੱਕੜ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।