ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਦਾਰਕਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਇਹ ਮੰਦਾਰਕਾ ਵ੍ਰਤ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਹ...
ਇਮਾਮਘੌਘਪਟਲਧ੍ਵਾਂਤਸਦ੍ਵਰ੍ਤਿਦੀਪਿਕਾਮ੍
ਇਹ ਦੀਵਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ,
ਮਂਦਾਰषष੍ਠੀਂ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਮੀਪ੍ਸਿਤਾਰ੍ਥਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਮੰਦਾਰ ਛੱਠੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਤੇ ਚੰਗੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
षष੍ਠੀਮੁਪੋष੍ਯ ਤਿਲਪਙ੍ਕਜਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਮਹੋ ਸੁਰਵृਕ੍ਸ਼ਪੁष੍ਪੈਃ
ਛੱਠੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਮਂਦਾਰषष੍ਠੀਵ੍ਰਤਨਿਰੂਪਣਨਾਮ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ, ਮੰਦਾਰ ਛੱਠੀ ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਲਲਿਤਾषष੍ਠੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੋषਿਤ੍ਸੁਵੇषਾ ਸੁਭਗਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਨੋਹਰਾ
ਲਲਿਤਾ ਛੱਠੀ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਇਕ ਔਰਤ, ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਨਮੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਹਾਨਦ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਵਾਲੁਕਾਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸੋਪਵਾਸਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦੇਵੀਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਓਥੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੁष੍ਪੈਃ ਸਂਪੂਜਯੇਨ੍ਨਵੈਃ
ਉਥੇ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਨੌ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਕੁਸੁਮੈਸ਼੍ਚਂਪਕਸ੍ਯ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਂ ਕੇਤਕੀਂ ਚ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਤਗਰਂ ਤਥਾ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਕੇਤਕੀ ਅਤੇ ਟਗਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕੈਕਸ੍ਯ ਤ੍ਵष੍ਟਸ਼ਤਮष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਰੇਵ ਵਾ
ਹਰ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਤਾਂ ਅੱਠ ਸੌ ਜਾਂ ਅਠਾਈਂਟ ਦਾਣੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਕੁਸ਼ਾਵਰ੍ਤੇ ਬਿਲ੍ਵਕੇ ਨੀਲਪਰ੍ਵਤੇ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ, ਬਿਲਵਕ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ,
ਲਲਿਤੇ ਲਲਿਤੇ ਦੇਵਿ ਸੌਖ੍ਯਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨਿ ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪੁਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਹੇ ਲਲਿਤਾ, ਹੇ ਲਲਿਤਾ, ਹੇ ਮਾਂ, ਜੋ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭੋਜਨ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੂष੍ਮਾਂਡੈਃ ਕਰ੍ਕਟੀਵृਂਤੈਃ ਕਰ੍ਕੋਟੈਃ ਕਾਰਵੇਲ੍ਲਕੈਃ
ਕੁੱਦੂ, ਕਰੇਲੇ, ਲੌਕੀ ਤੇ ਕੰਟਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤੁਰਈ ਨਾਲ,
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਗੁਡਕੈਰ੍ਧੂਪੈਃ ਸੋਹਾਲਕਕਰਂਬਕੈਃ 4.41.
ਗੁੜ, ਧੂਪ, ਓਹਾਲਕ ਤੇ ਕਰੰਬਕ ਫਲਾਂ ਸਮੇਤ,
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਤਤਃ ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਨ੍ਨਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਉਹ ਰਾਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਚ ਸਮ੍ਮੀਲਯੇਨ੍ਨੇਤ੍ਰੇ ਨਾਰੀ ਯਾਮਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਇਹ ਚਾਰ ਪਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਟਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ।
ਏਵਂ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸਰਿਤਂ ਨਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ।
ਤਚ੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੇਂਦ੍ਰਾਯ ਨੈਵਦ੍ਯਾਦਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਰੋਟੀ ਆਦਿ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਹਾਗਣ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਕੁਮਾਰਿਕਾ ਭੋਜਨੀਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਦਸ਼ਪਂਚ ਚ ਲਲਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਾऽਸ੍ਤੁ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ।
ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਚਰੇਦੇਤਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਲਲਿਤਿਕਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਲਲਿਤਾ ਦਾ ਇਹ ਵਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਯ ਯਨ੍ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਅਣਪਹੁੰਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਜਲਾਂਤਰਗਤਾ ਵਰਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰੇ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪੂਜਯਤਿ ਯਾ ਸਿਕਤਾਃ ਕ੍ਰਮੇਣ
ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਦੀ ਰੇਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਪੂਜੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਲਲਿਤਾषष੍ਠੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਲਲਿਤਾ ਛਠੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਇਕਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਪੂਜਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਪਹਰਾ ਧਨ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਗृਹਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਪਾਪ ਨਾਸਣੀ, ਧੰਨ, ਮੰਗਲਮਈ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਤਾਰਕਂ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਗੁਹਸ੍ਤਾਰਕਰਾਜਵਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਗੁਹਾ ਨੇ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਗਾਂਗੇਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਪਥਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਲੋਕ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਗਾਂਗੇਯਾ (ਕਾਰਤਿਕੇਯ) ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸਃ ਕੁਮਾਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸਂਭਵਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਪਰਾਹ੍ਣੇ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਯਤਵ੍ਰਤੀ
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਬਾਅਦ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਰਕਂ ਨਵਮ੍
ਫਿਰ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਵਾਂ ਬਰਤਨ ਲੈ ਕੇ—