ਨ ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਤ੍ਯਭਿਮਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਪਾਲ੍ਯਤੇ ਗृਹੇ
ਉਸਨੂੰ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਤਾਂ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਉੱਚਾ ਸੀ,
ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਤ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ,
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤੁਮਾਰਬ੍ਧਂ ਸੁਰੇਸ਼ੇਨ ਸੁਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਚਰਿਤੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਕੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਭਾਵੇਨ ਰਾਜਸੇਨਾਪਰੈਰਪਿ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਤੋਗੁਣੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਰਜੋਗੁਣੀ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਵੀ।
ਵ੍ਰਤੇ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਭੂਯਿष੍ਠੇ ਨਿष੍ਠਯਾ ਪਰਯਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਜਦੋਂ ਵਰਤ ਲਗਭਗ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯ ਭੁਜਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਾਗਰਂ ਸਰਿਤਾਂ ਪਤਿਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮਂਥੁਰ੍ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍ 4.37.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਮਥਿਆ।
ਮਥ੍ਯਮਾਨਜਲਾਜ੍ਜਾਤਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਰੁਜ੍ਜ੍ਵਲਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਮਥਿਆ ਗਿਆ, ਉਥੋਂ ਠੰਢੀ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ।
ਤਯਾ ਵਿਲੋਕਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਵਿਧਿਨਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚੀਰ੍ਣਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤੇਨਾਬ੍ਧਿਸਂਭਵਾ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਜੰਮੀ ਉਪਜੀ।
ਕਿਂ ਚ ਰਾਜਸਭਾਵੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣੈਤਤ੍ਕृਤਂ ਯਤਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਕੰਮ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਾਲੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਤਮਸਾਵृਤਚਿਤ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਂਚੀਰ੍ਣਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਸਸ਼੍ਰੀਕਮਭਵਤ੍ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੱਖਮੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਾਰਜ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਰਭ੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਯਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਵਦ ਯਦੂਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੱਸ।
ਉਪਵਾਸਸ੍ਯ ਨਿਯਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਸ਼ੁ ਸੁਹृਦ੍ਧृਦਿ
ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਨਿਯਮ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੌਪ੍ਯਾਰਕੂਟੋਤ੍ਥਾ ਤਾਮ੍ਰਮृਤ੍ਕਾष੍ਠਜਾਥ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮੇ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਵੇ,
ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਾਂ ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣਾਂ ਪਦ੍ਮਾਂ ਪਦ੍ਮਦਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍ 4.37.
ਹੱਥ ਵਿਚ ਕਮਲ, ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ, ਕਮਲ, ਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਲੱਖਮੀ।
ਤਤੋ ਯਾਮਤ੍ਰਯੇ ਜਾਤੇ ਨਿਮ੍ਨਗਾਯਾਂ ਗृਹੇऽਥ ਵਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਹਿਰ ਲੰਘ ਜਾਣ, ਚਾਹੇ ਦਰਿਆ ਕੰਢੇ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿਚ,
ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਤਤੋ ਦੇਵਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਪਲਾਯੈ ਨਮਃ ਪਾਦੌ ਚਂਚਲਾਯੈ ਚ ਜਾਨੁਨੀ
ਚਪਲਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਚੰਚਲਾ ਦੇ ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ,
ਸ੍ਤਨੌ ਮਨ੍ਮਥਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਲਲਿਤਾਯੈ ਭੁਜਦ੍ਵਯਮ੍
ਮਨਮਥ ਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ ਛਾਤੀਆਂ ਤੇ, ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ,
ਨਮਃ ਸ਼੍ਰਿਯੈ ਸ਼ਿਰਃ ਪੂਜ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਾਦਰਾਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੁਵਾਸਿਨੀ ਪੂਜ੍ਯਾ ਕੁਸੁਮੈਃ ਕੁਂਕੁਮੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਇਕ ਸੁਹਾਗਣ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਂਡੁਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਘृਤਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚਾਵਲਾਂ ਦੀ ਇਕ ਮਾਤਰਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਦਸ਼ੇषੇਣ ਤਤੋ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਉਸਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਮਲਾ ਸਂਪਦੁਮਾ ਨਾਰਾਯਣੀ ਤਦਾ ਮਾਸਾਨੁਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਹਾਂਲੱਖਮੀ, ਲੱਖਮੀ, ਕਮਲਾ, ਸੰਪਦਾ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣੀ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।'
ਤਤਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਂਚਮੇ ਦਿਨੇ ।। 4.37.
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ—
ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਲੱਖਮੀ ਜੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਸਮੇਤ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।