ਰਮਿਤ੍ਵਾ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਤਿਂ ਲਭੇਤ੍ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਯੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਅਂਗਾਰਕੇਣ ਸਹਿਤਾ ਤੁ ਸਿਤਾ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਸ਼ਸ੍ਤਾ ਸੁਰਾਰ੍ਚ੍ਚਨਵਿਧੌ ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡਦਾਨੇ
ਅੰਗਾਰਕ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਚੌਥ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਦੇਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਨਾਯਕਸ੍ਨਪਨਚਤੁਰ੍ਥੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਤਤ੍ਕੇਨ ਕਾਰਣੇਨੈਤਤ੍ਪृष੍ਟੋ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾਧਵ
ਵਿਨਾਇਕ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਚੌਥ ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ।
ਗਣਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਥਾ
ਮਾਧਵ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਬਾਰੇ ਵੀ।
ਤੇਨੋਪਸृष੍ਟੋ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਨਿਬੋਧਤ
ਉਸ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਕਾषਾਯਵਾਸਸਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਂਸ਼੍ਚਾਧਿਰੋਹਤਿ
ਉਹ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਰਜਮਾਨਸ੍ਤਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਤੁ ਗਤਂ ਪਰੈਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤਕੀ ਵਿਹੀਨਚ੍ਛਾਯੋ ਮ੍ਲਾਨਤ੍ਵਹੇਤੁਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਉਹ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਅਤੇ ਮੁਰਝਾਅ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਯਾਨਂ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸ੍ਯਾਂਤਿਕਂ ਨृਪ ਤੈਲਾਰ੍ਦ੍ਰਮਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਂ ਦੇਹਂ ਕਰਵੀਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਮਾਧਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੋਪਸृष੍ਟੋ ਲਭਤੇ ਨ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਜਨਂਦਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਣ ਤੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਆਚਾਰ੍ਯਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਨ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਧ੍ਯਯਨਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸ੍ਨਪਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯੇऽਹ੍ਨਿ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 4.32.
ਉਸ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੌषਧੈਃ ਸਰ੍ਵਗਨ੍ਧੈਰ੍ਵਿਲਿਪ੍ਤਸ਼ਿਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਮਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪੁष੍ਯੇ ਚ ਵੀਰਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪੁਰਤੋ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੁਸ਼ਯ ਜਾਂ ਵੀਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰ ऋਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮਾਥਰ੍ਵਣਪ੍ਰਵਣਾਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਚਾਰ ਪੰਡਤ ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ ਅਤੇ ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਚਾਥ ਅਵਤਾਰਂ ਸਿਤਂ ਤਥਾ ਵਿਧੁਂਤੁਦਂ ਬਾਹੁਲੇਯਂ ਨਂਦਕਸ੍ਯ ਚ ਧਾਰਿਣਮ੍
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਚਿੱਟਾ ਅਵਤਾਰ, ਵਿਧੁੰਤੁਦ, ਬਾਹੁਲੇਯ ਅਤੇ ਨੰਦਕ ਦੀ ਧਾਰੀ।
ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ਗਜਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ਵਲ੍ਮੀਕਾਤ੍ਸਂਗਮਾਦ੍ਹ੍ਰਦਾਤ੍
ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਦੀਮਕ ਦੇ ਟਿੱਬੇ ਤੋਂ, ਸੰਗਮ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਝੀਲ ਤੋਂ।
ਯਦਾਹृਤਂ ਹ੍ਯੇਕਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਕਲਸ਼ੈਰ੍ਹ੍ਰਦਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਝੀਲ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਰੰਗ ਦੇ ਚਾਰ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ਤਧਾਰਮृषਿਭਿਃ ਪਾਵਨਂ ਕृਤਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ੴ ਭਗਂ ਤੇ ਵਰੁਣੋ ਰਾਜਾ ਭਗਂ ਸੂਰ੍ਯੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਓਮ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਾਗ ਦਵੇ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਭਾਗ ਦਿਣ।
ਯਤ੍ਤੇ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਂ ਸੀਮਂਤੇ ਯਚ੍ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਤੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੱਥੇ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜਾ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਸਾਰ੍षਪਂ ਤੈਲਂ ਸ੍ਰੁਵੇਣੌਦੁਂਬਰੇਣ ਤੁ 4.32.
ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ ਉਡੁੰਬਰ ਦੀ ਕੜਛੀ ਨਾਲ ਚੁਕਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਮਿਤਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਸ਼ਾਲਕਟਂਕਟੋ
ਮਾਪ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਪ ਕੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਕਟੰਕਟ ਵੀ।
ਨਾਮਭਿਰ੍ਬਲਿਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨਮਸ੍ਕਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਸਮੇਤ।
ਕृਤਾਕृਤਾਂਸ੍ਤਂਡੁਲਾਂਸ਼੍ਚ ਪਲ ਲੌਦਨਮੇਵ ਚ
ਪੱਕੇ ਤੇ ਕੱਚੇ ਚੌਲ, ਨਾਲ ਹੀ ਪਲ ਤੇ ਲੌਦਨ ਵੀ।
ਪੁष੍ਪਾਨ੍ਵਿਤਂ ਸੁਗਨ੍ਧਂ ਚ ਸੁਰਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਮਪਿ
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਵੀ।
ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਪਾਯਸਂ ਚੈਵ ਗੁਡਵੇष੍ਟਿਤਮੋਦਕਮ੍ ਦੂਰ੍ਵਾਸਰ੍षਪ ਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਣਮਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਦਹੀਂ-ਚੌਲ ਤੇ ਖੀਰ, ਗੁੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਮਿੱਠੇ ਲੱਡੂ, ਦੁਰਵਾ, ਸਰੋਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਅੰਜਲੀ ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ।
ਰੂਪਂਦੇਹਿ ਜਯਂ ਦੇਹਿ ਭਗਂ ਭਵਤਿ ਦੇਹਿ ਮੇ
ਮੇਨੂੰ ਰੂਪ ਦੇ, ਜਿੱਤ ਦੇ, ਭਾਗ ਦੇ, ਹੇ ਮਾਤਾ।
ਪ੍ਰਬਲਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਦੇਵਿ ਬਲਵਿਖ੍ਯਾਤਿਸਮ੍ਭਵਮ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਗੁਰੋਰਪਿ
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੇ ਨਾਲ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਏ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋੜਾ ਕੱਪੜਾ ਦੇਵੇ।
ਏਵਂ ਵਿਨਾਯਕਂ ਪੂਜ੍ਯ ਗ੍ਰਹਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।