ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਚ ਯਦਾਂਗਾਰਕਸਂਯੁਤਾ ਵਿਤ੍ਤਹੀਨਾਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਯਾਵਦ੍ਵਿਤ੍ਤੋਪਲਂਭਨਮ੍
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਜਦ ਅੰਗਾਰਕ ਨਾਲ ਜੋੜ ਹੋਵੇ, ਧਨ ਰਹਿਤ ਲੋਕ ਧਨ ਮਿਲਣ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਧਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਣ੍ਡਵ ਦਸ਼ ਸੌਵਰ੍ਣਿਕਂ ਮੁਖ੍ਯਂ ਦਸ਼ਾਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ, ਪਾਂਡਵ: ਦਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਮੁੱਖ ਹਨ, ਜਾਂ ਦਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਪਲਾਨਿ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਪਲਾਨਿ ਚ
ਪਤਿਲੀਆਂ ਲਈ ਵੀਹ ਤੋਲ ਅਤੇ ਵੀਹ ਦਾ ਅੱਧਾ ਤੋਲ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਕੁਜਂ ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਂਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਕੁਜ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਪੜੇ ਵਿਚ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਪੂਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਥੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਾਵਰਣੈਰ੍ਯਾਨੈਃ ਸ਼ਯ੍ਯੋਪਾਨਦ੍ਵਰਾਸਨੈਃ
ਕਪੜੇ, ਢੱਕਣ, ਸਵਾਰੀ, ਬਿਸਤਰਾ, ਜੁੱਤੇ ਤੇ ਆਸਨ ਨਾਲ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਵ੍ਰਤਸ਼ੌਚਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਜੋ ਵਰਤ ਅਤੇ ਸੁੱਚਤਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ।
ਅਂਗਾਰਕਵਿਧਿਂ ਯਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜਾਨਾਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੰਗਾਰਕ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਰੀਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭਰਣੈਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਯਃ ਕੁਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੁਜਾ ਉਸਨੂੰ ਦਿਓ।
ਵਿਤ੍ਤਸਾਰੇਣ ਤੁष੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਭੌਮ ਭਵੋਦ੍ਭਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸੌ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮੇਤਮੁਦਾਹਰੇਤ੍ ।। 4.31.
ਧਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾ, ਹੇ ਭੌਮ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ।
ਮਂਗਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਉਭਯੋਰਸ੍ਤੁ ਮਂਗਲਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹਕਮਂਤ੍ਰਃ ਤਦਾ ਮਂਤ੍ਰਾਰ੍ਚਨਪਰਃ ਪੁਨਰੇਤਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਹ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਲਈ ਮੰਤਰ ਹੈ; ਫਿਰ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਇਹ ਕਿਰਿਆ ਮੁੜ ਕਰੇ।
ਆਸ਼ਰੀਰਨਿਪਾਤਾਦ੍ਵਾ ਯਥੋਕ੍ਤਫਲਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਵੀ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਂਗਾਰਕੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਵਾਸ੍ਰਾਂ(ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ) ਤਿਲਸ਼ਰਾਵਿਕਾਮ੍
ਅੰਗਾਰਕ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਕੱਪੜਾ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਪਿਆਲੀ।
ਏਵਂ ਚਤੁਰ੍ਥੀਂ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਜਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਪੋषਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੁਜਾ ਵਾਲੀ ਚੌਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਃ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਨਾਰੀਗਣਵृਤੋ ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਰਮਤੇ ਕਾਲਂ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਸੁਰੇਸ਼ਵਤ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਚਾਗਤ੍ਯ ਰਾਜਾਸੌ ਕੁਲੇ ਮਹਤਿ ਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਚ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾ ਸੁਭਗਾ ਜਾਤਿਸਂਯੁਤਾ 4.31.
ਅਤੇ ਔਰਤ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰਮਿਤ੍ਵਾ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਤਿਂ ਲਭੇਤ੍ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਯੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਅਂਗਾਰਕੇਣ ਸਹਿਤਾ ਤੁ ਸਿਤਾ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਸ਼ਸ੍ਤਾ ਸੁਰਾਰ੍ਚ੍ਚਨਵਿਧੌ ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡਦਾਨੇ
ਅੰਗਾਰਕ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਚੌਥ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਦੇਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਨਾਯਕਸ੍ਨਪਨਚਤੁਰ੍ਥੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਤਤ੍ਕੇਨ ਕਾਰਣੇਨੈਤਤ੍ਪृष੍ਟੋ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾਧਵ
ਵਿਨਾਇਕ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਚੌਥ ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ।
ਗਣਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਥਾ
ਮਾਧਵ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਬਾਰੇ ਵੀ।
ਤੇਨੋਪਸृष੍ਟੋ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਨਿਬੋਧਤ
ਉਸ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਕਾषਾਯਵਾਸਸਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਂਸ਼੍ਚਾਧਿਰੋਹਤਿ
ਉਹ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਰਜਮਾਨਸ੍ਤਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਤੁ ਗਤਂ ਪਰੈਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤਕੀ ਵਿਹੀਨਚ੍ਛਾਯੋ ਮ੍ਲਾਨਤ੍ਵਹੇਤੁਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਉਹ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਅਤੇ ਮੁਰਝਾਅ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਯਾਨਂ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸ੍ਯਾਂਤਿਕਂ ਨृਪ ਤੈਲਾਰ੍ਦ੍ਰਮਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਂ ਦੇਹਂ ਕਰਵੀਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਮਾਧਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੋਪਸृष੍ਟੋ ਲਭਤੇ ਨ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਜਨਂਦਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਣ ਤੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।