ਕृष੍ਣਾਗਰੁਮਯਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੀਖਣ੍ਡਘਟਿਤਂ ਪੁਨਃ
ਕਾਲਾ ਅਗਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਚੰਦਨ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਪਤਿਲੀ ਨਾਲ ਵੀ, ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੈਰਾਲੋਹਿਤੈਃ ਪਾਰ੍ਥ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਫਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਹੋਰ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ, ਪਾਰਥ, ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਧਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਤ੍ਤਵਾਨ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਿਤਃ
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਮਨ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਤਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਤਾਮ੍ਰਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਵਂਸ਼ਜੇ ਮृਨ੍ਮਯੇਪਿ ਵਾ
ਤਾਮਬੇ, ਬਾਂਸ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਵੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
( ੴ ਅਂਗਾਰਕਾਯ ਨਮਃ ਸ਼ਿਰਸਿ ੴ ਭੌਮਾਯ ਨਮਃ ਸ੍ਕਂਧਯੋਃ ੴ ਰਕ੍ਤਾਯ ਨਮਃ ਉਰਸਿ ੴ ਆਰਾਯ ਨਮਃ ਜਂਘਯੋਃ ਏषਾष੍ਟਪੁष੍ਪਿਕਾ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਘृਤਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਕृष੍ਣਾਗਰੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਓਮ ਅੰਗਾਰਕ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਓਮ ਭੌਮ ਨੂੰ ਕੰਧਿਆਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਓਮ ਰਕਤ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਓਮ ਆਰਾ ਨੂੰ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਇਹ ਅਠ-ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਹੈ: ਗੁਗਲੂ, ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਅਗਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ।
ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਮਂਗਲਸਂ ਜ੍ਞਿਤੈਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਪਾਵਕਂ ਭੋਜਨਂ ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜੋ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਲਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਮੌਨੇਨ ਭੂਮਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਜਨਮ੍
ਫਿਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਤਿਲੀ ਬਣਾਕੇ, ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੌषਧਿਰਸਾਵਾਸੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵ ਦਾਯਿਨਿ
ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ ਉਪੋष੍ਯਾ ਕਤਿਮਾਤ੍ਰਾ ਸਾ ਕਿਮੇਕਾ ਵਦ ਯਾਦਵ ।। 4.31.
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਕੀ ਹੈ, ਕੀ ਇਹ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਯਾਦਵ।
ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਚ ਯਦਾਂਗਾਰਕਸਂਯੁਤਾ ਵਿਤ੍ਤਹੀਨਾਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਯਾਵਦ੍ਵਿਤ੍ਤੋਪਲਂਭਨਮ੍
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਜਦ ਅੰਗਾਰਕ ਨਾਲ ਜੋੜ ਹੋਵੇ, ਧਨ ਰਹਿਤ ਲੋਕ ਧਨ ਮਿਲਣ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਧਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਣ੍ਡਵ ਦਸ਼ ਸੌਵਰ੍ਣਿਕਂ ਮੁਖ੍ਯਂ ਦਸ਼ਾਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ, ਪਾਂਡਵ: ਦਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਮੁੱਖ ਹਨ, ਜਾਂ ਦਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਪਲਾਨਿ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਪਲਾਨਿ ਚ
ਪਤਿਲੀਆਂ ਲਈ ਵੀਹ ਤੋਲ ਅਤੇ ਵੀਹ ਦਾ ਅੱਧਾ ਤੋਲ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਕੁਜਂ ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਂਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਕੁਜ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਪੜੇ ਵਿਚ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਪੂਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਥੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਾਵਰਣੈਰ੍ਯਾਨੈਃ ਸ਼ਯ੍ਯੋਪਾਨਦ੍ਵਰਾਸਨੈਃ
ਕਪੜੇ, ਢੱਕਣ, ਸਵਾਰੀ, ਬਿਸਤਰਾ, ਜੁੱਤੇ ਤੇ ਆਸਨ ਨਾਲ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਵ੍ਰਤਸ਼ੌਚਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਜੋ ਵਰਤ ਅਤੇ ਸੁੱਚਤਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ।
ਅਂਗਾਰਕਵਿਧਿਂ ਯਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜਾਨਾਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੰਗਾਰਕ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਰੀਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭਰਣੈਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਯਃ ਕੁਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੁਜਾ ਉਸਨੂੰ ਦਿਓ।
ਵਿਤ੍ਤਸਾਰੇਣ ਤੁष੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਭੌਮ ਭਵੋਦ੍ਭਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸੌ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮੇਤਮੁਦਾਹਰੇਤ੍ ।। 4.31.
ਧਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾ, ਹੇ ਭੌਮ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋ; ਅਤੇ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ।
ਮਂਗਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਉਭਯੋਰਸ੍ਤੁ ਮਂਗਲਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹਕਮਂਤ੍ਰਃ ਤਦਾ ਮਂਤ੍ਰਾਰ੍ਚਨਪਰਃ ਪੁਨਰੇਤਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਹ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਲਈ ਮੰਤਰ ਹੈ; ਫਿਰ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਇਹ ਕਿਰਿਆ ਮੁੜ ਕਰੇ।
ਆਸ਼ਰੀਰਨਿਪਾਤਾਦ੍ਵਾ ਯਥੋਕ੍ਤਫਲਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਵੀ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਂਗਾਰਕੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਵਾਸ੍ਰਾਂ(ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ) ਤਿਲਸ਼ਰਾਵਿਕਾਮ੍
ਅੰਗਾਰਕ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਕੱਪੜਾ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਪਿਆਲੀ।
ਏਵਂ ਚਤੁਰ੍ਥੀਂ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਜਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਪੋषਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੁਜਾ ਵਾਲੀ ਚੌਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਃ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਨਾਰੀਗਣਵृਤੋ ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਰਮਤੇ ਕਾਲਂ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਸੁਰੇਸ਼ਵਤ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਚਾਗਤ੍ਯ ਰਾਜਾਸੌ ਕੁਲੇ ਮਹਤਿ ਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਚ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾ ਸੁਭਗਾ ਜਾਤਿਸਂਯੁਤਾ 4.31.
ਅਤੇ ਔਰਤ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।