ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵੇਤਿ ਗੁਰੁਂ ਵਦੇਤ੍ ਯਃ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਖੋ, 'ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੋ।' ਜੋ ਵੀ ਪੁਰਖ ਜਾਂ ਔਰਤ ਇਹ ਕਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਮਹੋਰਗਾਨ੍
ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨਸ਼ੇषਾਂਸ਼੍ਚ ਏਕਵਿਂਸ਼ਤ੍ਕੁਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਇਕਵੀਹ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ਸ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਵਦ੍ਬਹੂਨ੍
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਅਨੇਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਯਦਾ ਭੂਤਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਪਸਃ ਕ੍ਸ਼ਯਾਤ 4.29.
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਬਲ ਤੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਤਪ ਦੇ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਾ ਸਮਾਚਰੇਦ੍ਯਾ ਤੁ ਮਹਾਦੇਵੀ ਤੁ ਜਾਯਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਤਿਰੁਦ੍ਰੇਣਸਾ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸਹਿਤਾ ਤਥਾ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦੀ ਹੈ।
ਮਨੁਰ੍ਦ੍ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਥਾਮਹ੍ਯਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਨੂ ਮਹੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਤੇ ਇੰਦਰ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਯਦ੍ਵਦ੍ਗਂਗਾ ਤੋਯਨਿਧੇਰ੍ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਥ ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਹੋਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍ ਯੋਜਨਾਯੁਤਸਾਹਸ੍ਰੇ ਸੁਰੂਪਾ ਮਣ੍ਡਲੇ ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਿਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਤ੍ਤਤੇ ਨਿਖਿਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਨਂਤਰ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਮਯਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਆਨੰਤਰੀ ਵਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਵਿਸ਼ੇषਵਿਹਿਤਾਭਿਹਿਤਾ ਤृਤੀਯਾ ਯਾਨਂਤਰੀਤ੍ਯ ਵਿਧਵਾਭਿਰੁਦੀਰਿਤੋਚ੍ਚੈਃ
ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਤੀਜੀ ਆਨੰਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਤृਤੀਯਾਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਸਿਤਾਮੇਕਾਂ ਤृਤੀਯਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਅਕਸ਼ਯ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਧੀ ਤੀਜ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਃ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਇਸ ਦਿਨ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਜਪ ਕਰਨਾ, ਹੋਮ ਕਰਨਾ, ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦੌ ਕृਤਯੁਗਸ੍ਯੇਯਂ ਯੁਗਾਦਿਸ੍ਤੇਨ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ਾਕਲੇ ਨਗਰੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਨਾਮਾਭਵਦ੍ਵਣਿਕ੍
ਸ਼ਾਕਲ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਸੀ।
ਤੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਾਚ੍ਯਮਾਨਂ ਤृਤੀਯਾ ਰੋਹਿਣੀ ਪੁਰਾ
ਉਸਨੇ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੀ ਤੀਜ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਣ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਦ੍ਦੀਯਤੇ ਕਿਂਞ੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਮਾਗਤ੍ਯ ਕਰਕਾਨ੍ਸਾਨ੍ਨਾਨੁਦਕਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਘਰ ਆ ਕੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਿਆਲੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਵਗੋਧੂਮਚਣਕਸਕ੍ਤੁਦਧ੍ਯੌਦਨਂ ਤਥਾ
ਉਸਨੇ ਜੌ, ਗੇਹੂੰ, ਚਣੇ, ਆਟਾ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਚਾਵਲ ਵੀ ਰੱਖੇ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਮਨਸਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਵਣਿਕ੍
ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਤ੍ਸ ਚ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵੇ ਮਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਨਸ਼੍ਵਰਮ੍ 4.30.
ਉਹ ਨੇਕ ਰਹਿ ਕੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਾਸਵੰਤ ਸਮਝ ਕੇ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਜਗਾਮ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਸੌ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਬਭੂਵ ਚਾ ਕ੍ਸ਼ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਧਰ੍ਮਨਿਰ੍ਜਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕismet, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘਟਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਦਦੌ ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਾਦਿ ਦਾਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਮਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਗਾਂਵਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਥਾਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਮੇਵਾਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਨ ਤਦ੍ਧਨਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਕਦੇ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਦੇ ਮੁੱਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਮਯਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਤ੍ਰ ਯੋ ਵਿਧਿਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਇਸ ਦਾ ਢੰਗ ਸੁਣੋ।
ਗ੍ਰੈष੍ਮਿਕਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਤ੍ਰ ਸਸ੍ਯਦਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਤਦ੍ਦੇਯਮਵਿਸ਼ਂਕਯਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸੰਕੋਚ ਦੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਖ੍ਯੇਯਂ ਨ ਮੇ ਕਿਞ੍ਚਿਦਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤੇऽਨਘ
ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੀ ਲੁਕਾਇਆ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਤਿਥੌ ਕ੍ਸ਼ਯਮੁਪੈਤਿ ਹੁਤਂ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੇਨਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਚ ਮੁਨਿਭਿਃ ਕਥਿਤਾ ਤृਤੀਯਾ
ਇਸ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੀਜ ਨੂੰ ਅਮਰ ਦਿਨ ਆਖਿਆ ਹੈ।