ਕਿਮਹਂ ਭਕ੍ਤਿਰਹਿਤਸ੍ਤ੍ਰਯੀਮਾਰ੍ਗਾਤਿਗੋ ਨਰਃ
ਕੀ ਮੈਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਤੇ ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ?
ਭਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਨੁਕੂਲਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਤਜ੍ਜਗਤ੍ਖ੍ਯਾਤਂ ਨਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤੇਨ ਤੇ ਮਯਾ
ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨ
ਜੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਝ ਹੈ ਤਾਂ ਸੁਣ, ਹੇ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਉਮਾਯਾਃ ਪਰਿਚਾਰਿਕੇ
ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਉਮਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਭਵਤ੍ਯੌ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵृਤ੍ਤਿਵਿਦੌ ਕਿਲ ਪੂਜਿਤਾ ਤੁष੍ਟਿਮਭ੍ਯੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੈ ਕੈਸ਼੍ਚ ਵਰਾਨਨੇ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਸਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਯਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਾਦਰਮ੍ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਸਵਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਰਨਾਰੀ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਯਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਐਸਾ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਤਿਉਹਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਮਰਦਾਂ-ਔਰਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਚੈਤ੍ਰੇ ਸਿਤਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਚੈਤ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਧੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ,
ਸਕੁਂਕੁਮਂ ਸਤਾਂਬੂਲਂ ਸਿਨ੍ਦੂਰਂ ਰਕ੍ਤਵਾਸਸੀ
ਕੁੰਕੁਮ, ਪਾਨ, ਸਿੰਧੂਰ ਤੇ ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਲੈ ਕੇ,
ਵਿਧਵਾ ਯਾਤਿ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਕੁਮਾਰੀ ਤੁ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ 4.28.
ਵਿਧਵਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਆਰੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨੇਤ੍ਰਪਟ੍ਟਪਟੀਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਣ੍ਡਪਿਕਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਕੱਪੜੇ, ਕਪੜੇ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਛਤਰੀ ਨਾਲ,
ਪ੍ਰਵਾਲਲਂਬਿਤਵ੍ਰਾਤਾਮਂਤਰ੍ਦਿਵ੍ਯਵਿਤਾਨਿਕਾਮ੍
ਲਟਕਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਚੰਗੀ ਚਾਦਰ ਲਾ ਕੇ,
ਪੁਰਤਃ ਕਾਰਯੇਤ੍ਕੁਣ੍ਡਂ ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮੇਖਲਮ੍
ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਦੇ ਮਾਪ ਜਿੰਨਾ ਤੇ ਸਮਾਨ ਕੰਢਾ ਵਾਲਾ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਤੋ ਦੇਵੀਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਕਾਲਪ੍ਰਭਵੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਗਨ੍ਧਾਲਿ ਬਕੁਲਾਕੁਲੈਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਬਕੁਲ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ,
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਦ੍ਧੂਪੇਨਾਧਿਵਾਸਯੇਤ੍ ਉਮਾ ਸਤੀ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨਾਮਾष੍ਟਕਮਿਦਂ ਮਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਧੂਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਮਾ, ਸਤੀ ਤੇ ਮੈਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਅੱਠ ਨਾਂ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲਡ੍ਡੁਕੈਃ ਖਣ੍ਡਵੇष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਗੁਡਕੈਃ ਸਿਂਹਕੇਸਰੈਃ
ਲੱਡੂ, ਖੰਡ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਗੁੜ ਦੀਆਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਤੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀਆਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਨਾਲ,
ਘृਤਪਕ੍ਵੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਸੁਪਕ੍ਵਫਲਕਲ੍ਪਿਤੈਃ ੧. ਇਕ੍ਸ਼ੁਦਂਡਾਨੈਕ੍ਸ਼ਵਂ ਚ ਹਰਿਦ੍ਰਾਰ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਪੁਰੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਹ ਘੀ ਨਾਲ ਪੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਗੰਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹਲਦੀ ਦੀਆਂ ਗਠੀਆਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਰਿਕੇਲਾਨਾਮਲਕਾਨ੍ਮਾਤੁਲੁਂਗਾਨ੍ਸਦਾਡਿਮਾਨ੍ 4.28.
ਉਹ ਨਾਰੀਅਲ, ਆਂਵਲੇ, ਮਾਤੂਲੁੰਗ ਅਤੇ ਅਨਾਰ ਭੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲੋਦ੍ਭਵਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਉਹ ਫਲ ਜੋ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਭੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨੇਤ੍ਰਾਂਜਨਸ਼ਲਾਕਾਸ਼੍ਚ ਨਖਰੇ ਚਨਕਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਸੁਰਮਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਨੱਖਾਂ ਲਈ ਚਣੇ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਸ਼ਂਖਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦੇਨ ਗੀਤਮਙ੍ਗਲਨਿਸ੍ਵਨੈਃ
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਤੂਰੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਵਜਾਉਣ।
ਤਤੋऽਸ੍ਤਸਮਯੇ ਭਾਨੋਃ ਕੁਮਾਰ੍ਯਃ ਕਰਕੈਰ੍ਨਵੈਃ
ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਲੁਕਣ ਵੇਲੇ, ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਨਵੇਂ ਚੂੜੇ ਪਾ ਕੇ ਆਉਣ।
ਯਾਮੇਯਾਮੇ ਗਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਵੀਪੂਜਨਮੇਵ ਚ
ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਹਰ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਤੇਨੈਵਾਰ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਾਸਸਾ
ਉਹ ਸੁਧੀ ਇਸਤਰੀ ਕਮਲ-ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹੀ ਗਿੱਲਾ ਕੱਪੜਾ ਪਹਿਨੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਾਦ੍ਯਂਤਿ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਜੇ ਵਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੀਤਤਾਲਾਨੁ ਸਂਬਦ੍ਧਮਨੁਦ੍ਧਤਮਨਾਕੁਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗੀਤ ਤਾਲ ਅਤੇ ਲੈ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨृਤ੍ਯੇਨ ਹृष੍ਯਤਿ ਹਰੋ ਗੌਰੀ ਗੀਤੇਨ ਤੁष੍ਯਤਿ
ਨੱਚਣ ਨਾਲ ਹਰੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਗੌਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸੁਵਾਸਿਨੀਭ੍ਯਸ੍ਤਾਂਬੂਲਂ ਕੁਂਕੁਮਂ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ 4.28.
ਸੁਹਾਗਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਪਾਨ, ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਨਟੈਰ੍ਵਿਟੈਰ੍ਭਟੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਕੋਤ੍ਸਵੈਃ
ਉਥੇ ਨਾਟਕੀਆਂ, ਹਾਸੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਮਾਸ਼ੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।