ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਨਾਨਾਧਾਤੁਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤੇ
ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ,
ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਉੱਥੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਨਾਂਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਸੀ,
ਸ਼ਂਕਰਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਚੰਗਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ?'
ਆਗਚ੍ਛ ਜਾਨੁਦੇਸ਼ਂ ਤੁ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤਥਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਗੋਡੇ ਕੋਲ ਆ ਬੈਠ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਣਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗੌਰੀ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਗੌਰੀ ਜੀ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖੇ।
ਤੇਨ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਮਨੋਹਾਰੀ ਭਰ੍ਤਾ ਲਬ੍ਧੋਸਿ ਸ਼ਂਕਰ
'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਬਣਿਆ।'
ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਾਰ੍ਵਤਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਯਚ੍ਚੀਰ੍ਣਂ ਪਿਤੁਰਂਤਿਕੇ
'ਪਾਰਵਤੀ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ?'
ਪੁਰਾਹਂ ਦੇਵ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਕੁਮਾਰੀ ਭਵਨੇ ਪਿਤੁਃ
'ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਕੁਆਰੀ ਵੱਸਦੀ ਸੀ।'
ਤਤੋऽਹਂ ਮੇਨਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਪਿਤ੍ਰਾ ਚ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਣਾ 4.18.
'ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਨਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਹਿਮਾਵਾਨ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।'
ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਤਵ
'ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।'
ਏਵਂ ਕਰੋਮਿ ਵੈ ਮਾਤਰ੍ਮਮ ਚੋਕ੍ਤਂ ਪੁਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
'ਮਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ।'
ਮੇਨੋਵਾਚ ਕੁਰੁ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇषੁ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨੀਞ੍ਜ੍ਵਾਲਮਾਨਾਨ੍ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਨ੍
ਮੇਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਜਗਾ ਲੈ।'
ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਨਿਮਨ੍ਯਂ ਚਾਹਵਨੀਯਕਮ੍
'ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਦੱਖਣ ਦੀ ਅੱਗ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਹਵਨੀਅ ਅੱਗ ਰੱਖ।'
ਏਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠ ਪੂਰ੍ਵਮੁਖਾ ਚਿਰਮ੍
'ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਖੜੀ ਰਹਿ।'
ਮृਗਾਜਿਨਚ੍ਛਨ੍ਨਕੁਚਾਂ ਜਟਾਵਲ੍ਕਲਧਾਰਿਣੀਮ੍
'ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚਾਲੀ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਜਟਾਵਾਂ ਤੇ ਛਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ,'
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮਹਾਕਾਲੀ ਮਹਾਮਾਯਾ ਮਹਾਮਤਿਃ
'ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਮਹਾਕਾਲੀ, ਮਹਾਮਾਇਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।'
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵੈਤਰਿਣੀ ਸੈਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਹਾਸਤੀ
ਸਰਸਵਤੀ ਹੀ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤੇ ਨੇਕ ਨਦੀ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਯਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍
ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਵਨ ਕਰਣ।
ਬਹੁਪ੍ਰਕਾਰਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਘृਤਪਾਚਿਤਮ੍ 4.18.
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਣ, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਜੀਰਕਂ ਕਡੁਹੁਂਡਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਪੂਪਾਨ੍ਕੁਸੁਮਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੀਰਾ, ਕੜਹੁੰੜਾ, ਅਪੂਪ ਤੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਰੱਖਣ।
ਪੁष੍ਪਮਂਡਪਿਕਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਧਿਵਾਸਿਤਾ ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀਂ ਮਂਤ੍ਰਮੇਤਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦੀ ਛਤਰੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਰੁਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਦਿਵਿ ਭੂਮੌ ਧਰਾਤਲੇ
ਵੇਦਾਂ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ,
ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਵਧਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਵਾਹਾ, ਤੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਤੇ ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ।
ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਮਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਆਚ੍ਛਾਦ੍ਯਦ੍ਵਾਰਕੇਦਾਰਕਪੋਤਾਦਿਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਖੇਤਾਂ ਤੇ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਡ੍ਯਸ੍ਤਂਭਗਵਾਕ੍ਸ਼ਾਢ੍ਯਂ ਮਣਿਮਂਡਿਤਤੋਰਣਮ੍
ਉਸ ਘਰ ਨੂੰ ਕੰਧਾਂ, ਖੰਭਿਆਂ, ਖਿੜਕੀਆਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਤੋਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਗृਹਦਾਨਵਿਧਾਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੇ
ਘਰ ਦਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਘਰ ਮਾਣਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਸੁਵਾਸਿਨੀਭ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਦੇਯਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੁਹਾਗਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਦਾਂਪਤ੍ਯਾਨਿ ਚ ਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਮਧੁਰੈ ਰਸੈਃ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ।
ਵ੍ਰਤਾਂਤੇਗਸ੍ਤ੍ਯਮੁਨਯੇ ਦਤ੍ਤਂ ਗृਹਵਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ 4.18.
ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਅਗਸਤਿਆ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤਾ ਲਬ੍ਧੋऽਸਿ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਇਸ ਨੇਕ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।