ਕ੍ਸ਼ਾਰਤਾਮ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਦੀਪ੍ਤੈਰ੍ਦਹ੍ਯਂਤੇ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਜਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤਾਮਬਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਂਤਿ ਬਹੁਸ਼ਃ ਕष੍ਟਾਃ ਪਾਣਿਪਾਦਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਮੁਤ੍ਸृਜਂਤਿ ਯੇ ਪਾਪਾਃ ਪੁਰੀषਂ ਮੂਤ੍ਰਮੇਵ ਵਾ
ਜੋ ਪਾਪੀ ਗਲਤ ਥਾਂ ਤੇ ਮਲ ਜਾਂ ਮੂਤ੍ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸੂਚੀਭਿਰਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਾਭਿਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਾਪੂਰ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ ਆਖਨ੍ਯਤੇ ਗੁਦੇ ਤੇषਾਂ ਯਾਵਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਛਲੇ ਭਾਗ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਲ ਸਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰੇਣ ਮਹਤਾ ਤਾਮ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਪੁਣਾ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਖਾਰ, ਤਾਮਬਾ ਤੇ ਫਿਰ ਸੀਸ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨਃ ਸਰ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਯਸ੍ਮਾਦੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਕਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ,
ਧਨੇ ਸਤ੍ਯਪਿ ਯੇ ਦਾਨਂ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਤृष੍ਣਯਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਧਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,
ਤੇ ਲੋਹਤੋਰਣੇ ਬਦ੍ਧਾ ਹਸ੍ਤਪਾਦਾਵਤਾਡਿਤਾਃ 4.6.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਬਾਂਧ ਕੇ, ਹੱਥ ਪੈਰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਪਾਦਲਲਾਟੇषੁ ਕੀਲਿਤਾ ਲੋਹਸ਼ਂਕੁਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਤੇ ਮੱਥੇ 'ਚ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੀਲਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਮਿਭਿਃ ਪ੍ਰਾਣਿਭਿਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰੈਰ੍ਲੋਹਦਂਡੈਸ਼੍ਚ ਵਾਯਸੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਕੀੜਿਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਵਲੋਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਛੜਾਂ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪੀਡ੍ਯਂਤੇ ਜਿਹ੍ਵਾਮੂਲੇ ਨਿਬਧ੍ਯ ਸ਼ृਂਖਲਾਃ ਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਜੰਜੀਰਾਂ ਬਾਂਧ ਕੇ, ਮੁੜ ਦਬਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੇ ਚ ਵृषਣੇ ਨਦ੍ਧੇ ਲੋਹਭਾਰਦ੍ਵਯਂ ਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਕਣ ਵਿਲੀਅਤਾਂ 'ਤੇ ਭਾਰੀ ਲੋਹੇ ਦੇ ਵਜ਼ਨ ਬਾਂਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਮਾਂਸਮੁਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਿਲਮਾਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣਤਃ
ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਤਿਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਨਿਰ੍ਮਾਂਸਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮਾਸ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਸਿਚ੍ਯਂਤੇ ਵਰ੍षਧਾਰਾਭਿਃ ਸ਼ੋष੍ਯਂਤੇ ਵਾਯੁਨਾ ਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸੁੱਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤੇ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਭੂਯੋ ਦੂਰਸ੍ਥੇਨ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭृਸ਼ਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਯਾ ਪੀਡਾ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਯਾਤਿਪਿਪਾਸਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਭੁੱਖ, ਦਰਦ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮਾਦਿਮਹਾਘੋਰਾ ਯਾਤਨਾਃ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ 4.6.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਯਾਤਨਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਚ
ਹਰ ਇੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਜੀਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਅਜੀਬ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਯਾਤ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਘੋਰਾਭਿਘੋਰਾਖ੍ਯਾ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ੋਪਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨਾਤ੍ਰ ਕਥਿਤਾਃ ਪਾਪਾ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਤਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਕੀ ਦਹ੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਾਨਿ ਸਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਇਕੱਲਾ ਸੜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਤਤ੍ਕਿਮਨ੍ਯੋਪਘਾਤਾਰ੍ਥਂ ਮੂਢ ਪਾਪਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਮੂੜ੍ਹਾ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਤੂੰ ਪਾਪ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?
ਕਿਯਂਤਂ ਕੇਨ ਪਾਪੇਨ ਕਾਲਮਤ੍ਰਾਯਤੇ ਨਰਃ ਪਾਪਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਨਰਕੇष੍ਵਾਮਹਾਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਵਿਨਾਸ਼ੀ ਤਕ ਸੜਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਰਕੇष੍ਵਿਹ
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਸਭ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਕੋਟਿषੁ
ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਉਪਪਾਤਕਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਦਰ੍ਥਂ ਯਾਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ 4.6.
ਛੋਟੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚਂਚਲੇ ਜੀਵਿਤੇ ਸਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਜਿੰਦਗੀ ਅਸਥਿਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰਃ ਪਾਪਂ ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਧ੍ਰੁਵਮਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਸਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।