ਕ੍ਵਣਂਤ੍ਯੁਦੂਖਲੇ ਸਾਸ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਂਤੇ ਸ਼ਿਲਾਸੁ ਚ
ਉਹ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਕੁਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਠਾਂਵਾਂ 'ਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਮਿਭਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਂਗਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਰ ਨਿਕੰਮੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਜ੍ਵਾਲੇ ਚ ਨਰਕੇ ਪਾਪਾਃ ਫੂਤ੍ਕਾਰਯਂਤਿ ਚ
ਨਰਕ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚੀਖਦੇ ਹਨ।
ਪृष੍ਠੇ ਚਾਨੀਯ ਜਂਘੇ ਦ੍ਵੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤੇ ਸ੍ਕਨ੍ਧਯੋਃ ਸ੍ਥਿਤੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਦृਢਂ ਗਾਢਰਜ੍ਜੁਭਿ.
ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਲੱਤਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਫੜ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਡਯਂਤਿ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾ ਭ੍ਰਮਰਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਲੋਹਜਾਃ
ਤੀਖੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭੌਂਰੇ ਬੜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਰਕੇ ਪੁਂਸਾਂ ਘृष੍ਯਤੇ ਚਂਦਨਂ ਯਥਾ
ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦਨ ਵਾਂਗ ਪੀਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਂਡਬਂਧੋ ਸ੍ਮृਤੋ ਯਾਮ੍ਯੋ ਮਹਾਜ੍ਵਾਲੇषੁ ਯਾਤਨਾਃ ਕਰੀषਰੂਕ੍ਸ਼ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਨ ਮ੍ਰਿਯਂਤਿ ਚ
ਇਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹਣੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਗੋਬਰ ਵਾਲੀ ਰੁੱਖੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਕ੍ਸ਼ਾਰਤੋਯੇਨ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸੁ ਸ਼ਿਲਾਸੁ ਚ 4.6.
ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ, ਕਣਕੀਆਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ—
ਸ਼ਰੀਰਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਗਤੈਃ ਪ੍ਰਭੂਤੈਃ ਕृਮਿਭਿਰ੍ਨਰਾਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੀੜੇ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਮੀਣਾਂ ਨਿਚਯੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਃ ਪੂਤਿਮਾਂਸਸ੍ਯ ਰਾਸ਼ਿषੁ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਅਤੇ ਸੜੇ ਹੋਏ ਮਾਸ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਤਪ੍ਤਵਜ੍ਰਲੇਪੇਨ ਸ਼ਰੀਰਮਨੁਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਪਦੇ ਹੀਰੇ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਦਨਾਂਤੇ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਸੁਤਪ੍ਤਾਯੋਮਯਂ ਗੁਡਮ੍
ਮੂੰਹ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗੰਡੀ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਸ਼ਿਵਾਯਤਨਾਰਾਮਵਾਪੀਕੂਪਮਠਾਂਗ ਣਾਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਿਰ, ਬਾਗ਼, ਝੀਲ, ਕੂਆਂ ਜਾਂ ਮਠ ਹੜਪ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਵ੍ਯਾਯਾਮੋਦ੍ਵਰ੍ਤਨਾਭ੍ਯਂਗਸ੍ਨਾਨਮਾਪਾਨਭੋਜਨਮ੍
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਸਰਤ, ਮਲਿਸ਼, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਪੀਣ ਜਾਂ ਖਾਣ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਬਾਧੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਘੋਰੈਰਿਕ੍ਸ਼ੁਯਨ੍ਤ੍ਰਾਦਿਪੀਡਨੈਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੰਨੇ ਦੀ ਕੋਲ੍ਹੂ ਨਾਲ ਕੁਚਲਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਤਕਲੀਫਾਂ।
ਯੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਗੁਰੋਰ੍ਨਿਂਦਾਂ ਤੇषਾਂ ਕਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਪੂਰ੍ਯ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਪੁਸੀਸਾਰਕੂਟਾਦ੍ਯੈਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰੇਣ ਜਤੁਨਾ ਪੁਨਃ ਅਨੁਕ੍ਰਮੇਣ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭਵਂਤ੍ਯੇਤਾਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਸੀਸਾ, ਲੋਹੇ ਦੀ ਰੇਤ, ਖਾਰ ਤੇ ਗੂੰਦ ਨਾਲ, ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰਿਯਾਣਾਮਪ੍ਯੇਵਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪਾਪੇਨ ਯਾਤਨਾਃ 4.6.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਤਕਲੀਫ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਲੋਭੇਨ ਯੇ ਮੂਢਾਃ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਂਤਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਛੂਹਣ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ—
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰਾਦਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਰੀਰਮਨੁਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੋਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਭ੍ਰੁਕੁਟਿਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਕੁਰੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੌਂਹ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ—
ਸੂਚੀਭਿਰਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਾਭਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਨੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਪੂਰ੍ਯਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲੋਹਕੀਲਸ਼ਤੈਸ੍ਤਪ੍ਤੈਸ੍ਤਜ੍ਜਿਹ੍ਵਾਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪੂਰ੍ਯਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਤੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਗਰਮ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੀਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰੇਣ ਦੀਪ੍ਤੇਨ ਤੈਲਤਾਮ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੇ ਖਾਰ, ਤੇਲ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਨਾਲ ਤਕਲੀਫ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਸ਼ਿਵਾਰਾਮਪੁष੍ਪਾਣਿ ਲੋਭਾਤ੍ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪਾਣਿਨਾ
ਜੋ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਾਗ਼ਾਂ ਤੋਂ ਫੁੱਲ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ—
ਨਾਸਿਕਾ ਚਾਤਿਬਹੁਸ਼ਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰਾਦਿਭਿਃ ਪੁਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੱਕ ਨੂੰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਖਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਨਿਂਦਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮਾਚਾਰ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਦੇਸ਼ਿਕਮ੍
ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਚਾਰਯ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਮੁਰਸਿ ਕਂਠੇ ਚ ਜਿਹ੍ਵਾਯਾਂ ਦਂਤਸਂਧਿषੁ 4.6.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛਾਤੀ, ਗਲੇ, ਜੀਭ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿਚਕਾਰ—
ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਾਃ ਸੁਤਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖਾ ਲੋਹਸ਼ਂਕਵਃ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰਮ ਕੀਤੇ, ਤਿੰਨ ਨੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੀਲ—
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰੇਣ ਤਪ੍ਤੇਨ ਤਾਮ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਪੁਣਾ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਜਲਦੇ ਖਾਰ, ਤਾਮਬੇ ਤੇ ਸੀਸੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤਕਲੀਫ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।