ਅਸਿਤਾਲਵਨੇ ਘੋਰੇ ਚ੍ਛਿਦ੍ਯਂਤੇ ਖਂਡਖਂਡਸ਼ਃ ਸਂਬਾਧ੍ਯਮਾਨਾ ਵਿਵਸ਼ਾਃ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਂਤੇ ਨ ਮ੍ਰਿਯਂਤਿ ਵੈ
ਭਿਆਨਕ ਕਾਲੀ ਲੂਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰਕੇ, ਤੰਗ ਕਰਕੇ, ਬੇਬਸ ਕਰਕੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਦੇਹਾਦੁਤ੍ਸਾਦ੍ਯਮਾਂਸਾਨਿ ਭਿਦ੍ਯਂਤੇऽਸ੍ਥੀਨਿ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਮਾਸ ਉਤਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਗੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਟੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਨਿਰੁਚ੍ਛ੍ਵਾਸਾਸ੍ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਨਰਕੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਸਾਹ ਦੇ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੌਰਵੇ ਰੋਦਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਰੋਦਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਦੋਰਾਸ੍ਯੇ ਗੁਦੇ ਚੈਵ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਚੋਰਸਿ ਮਸ੍ਤਕੇ
ਪੈਰਾਂ, ਮੂੰਹ, ਪਿਛਵਾੜੇ, ਪਾਸਿਆਂ, ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ—
ਸੁਤਪ੍ਤਵਾਲੁਕਾਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਲੁਠ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਪਦੀ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੁਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨਤੇਨੈਵ ਰੂਪੇਣ ਹਸਨ੍ਤੇ ਪਾਰਦਾਰਿਕਮ੍
ਉਹੀ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਅਭੀਚਾਰੀ ਦੀ ਹਾਸੀ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਾਕਾਰਂ ਚ ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਂਤਂ ਸਮਂਤਤਃ 4.6.
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਿਛਲੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਪ੍ਰਧਾਵਸਿ ਵੇਗੇਨ ਤੇ ਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਤੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਭੱਜਦਾ ਹੈਂ? ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ।
ਲੋਹਕੁਮ੍ਭੇ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਃ ਸਵਿਧਾਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃਸ਼ਨੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਵਣਂਤ੍ਯੁਦੂਖਲੇ ਸਾਸ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਂਤੇ ਸ਼ਿਲਾਸੁ ਚ
ਉਹ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਕੁਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਠਾਂਵਾਂ 'ਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਮਿਭਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਂਗਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਰ ਨਿਕੰਮੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਜ੍ਵਾਲੇ ਚ ਨਰਕੇ ਪਾਪਾਃ ਫੂਤ੍ਕਾਰਯਂਤਿ ਚ
ਨਰਕ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚੀਖਦੇ ਹਨ।
ਪृष੍ਠੇ ਚਾਨੀਯ ਜਂਘੇ ਦ੍ਵੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤੇ ਸ੍ਕਨ੍ਧਯੋਃ ਸ੍ਥਿਤੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਦृਢਂ ਗਾਢਰਜ੍ਜੁਭਿ.
ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਲੱਤਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਫੜ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਡਯਂਤਿ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾ ਭ੍ਰਮਰਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਲੋਹਜਾਃ
ਤੀਖੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭੌਂਰੇ ਬੜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਰਕੇ ਪੁਂਸਾਂ ਘृष੍ਯਤੇ ਚਂਦਨਂ ਯਥਾ
ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦਨ ਵਾਂਗ ਪੀਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਂਡਬਂਧੋ ਸ੍ਮृਤੋ ਯਾਮ੍ਯੋ ਮਹਾਜ੍ਵਾਲੇषੁ ਯਾਤਨਾਃ ਕਰੀषਰੂਕ੍ਸ਼ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਨ ਮ੍ਰਿਯਂਤਿ ਚ
ਇਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹਣੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਗੋਬਰ ਵਾਲੀ ਰੁੱਖੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਕ੍ਸ਼ਾਰਤੋਯੇਨ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸੁ ਸ਼ਿਲਾਸੁ ਚ 4.6.
ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ, ਕਣਕੀਆਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ—
ਸ਼ਰੀਰਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਗਤੈਃ ਪ੍ਰਭੂਤੈਃ ਕृਮਿਭਿਰ੍ਨਰਾਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੀੜੇ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਮੀਣਾਂ ਨਿਚਯੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਃ ਪੂਤਿਮਾਂਸਸ੍ਯ ਰਾਸ਼ਿषੁ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਅਤੇ ਸੜੇ ਹੋਏ ਮਾਸ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਤਪ੍ਤਵਜ੍ਰਲੇਪੇਨ ਸ਼ਰੀਰਮਨੁਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਪਦੇ ਹੀਰੇ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਦਨਾਂਤੇ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਸੁਤਪ੍ਤਾਯੋਮਯਂ ਗੁਡਮ੍
ਮੂੰਹ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗੰਡੀ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਸ਼ਿਵਾਯਤਨਾਰਾਮਵਾਪੀਕੂਪਮਠਾਂਗ ਣਾਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਿਰ, ਬਾਗ਼, ਝੀਲ, ਕੂਆਂ ਜਾਂ ਮਠ ਹੜਪ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਵ੍ਯਾਯਾਮੋਦ੍ਵਰ੍ਤਨਾਭ੍ਯਂਗਸ੍ਨਾਨਮਾਪਾਨਭੋਜਨਮ੍
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਸਰਤ, ਮਲਿਸ਼, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਪੀਣ ਜਾਂ ਖਾਣ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਬਾਧੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਘੋਰੈਰਿਕ੍ਸ਼ੁਯਨ੍ਤ੍ਰਾਦਿਪੀਡਨੈਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੰਨੇ ਦੀ ਕੋਲ੍ਹੂ ਨਾਲ ਕੁਚਲਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਤਕਲੀਫਾਂ।
ਯੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਗੁਰੋਰ੍ਨਿਂਦਾਂ ਤੇषਾਂ ਕਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਪੂਰ੍ਯ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਪੁਸੀਸਾਰਕੂਟਾਦ੍ਯੈਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰੇਣ ਜਤੁਨਾ ਪੁਨਃ ਅਨੁਕ੍ਰਮੇਣ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭਵਂਤ੍ਯੇਤਾਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਸੀਸਾ, ਲੋਹੇ ਦੀ ਰੇਤ, ਖਾਰ ਤੇ ਗੂੰਦ ਨਾਲ, ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰਿਯਾਣਾਮਪ੍ਯੇਵਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪਾਪੇਨ ਯਾਤਨਾਃ 4.6.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਤਕਲੀਫ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਲੋਭੇਨ ਯੇ ਮੂਢਾਃ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਂਤਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਛੂਹਣ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ—
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰਾਦਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਰੀਰਮਨੁਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।