ਛਿਨ੍ਨਾਗ੍ਰਪਾਦਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਛਿਨ੍ਨਕਰ੍ਣੌष੍ਠਨਾਸਿਕਾਃ
ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਕੰਨ, ਹੋਠ ਤੇ ਨੱਕ ਵੀ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ,
ਪ੍ਰਤੁਦ੍ਯਮਾਨਾਃ ਕੁਂਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾਯਕੈਸ਼੍ਚ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ,
ਮੁਦ੍ਗਰੈਰ੍ਲ੍ਲੋਹਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਹਥੌੜਿਆਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਛੜਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ,
ਭਿਂਦਿਪਾਲੈਰ੍ਵਿਭਿਦ੍ਯਂਤੇ ਸ੍ਰਵਂਤਃ ਪੂਯਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪੀਪ ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਦਾ,
ਯਾਚਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਲਿਲਮਨ੍ਨਂ ਚਾਪਿ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਪਾਣੀ ਤੇ ਰੋਟੀ ਮੰਗਦੇ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪਦੇ,
ਦਾਨਹੀਨਾਃ ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯੇਵਂ ਯਾਵਂਤੋ ਵਿਮੁਖਾ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਮੋੜਦੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਜਾਂਦੇ,
ਏਵਂ ਪਥਾਤਿਕष੍ਟੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਮਪੁਰਂ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਖੀ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਯਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚਦੇ,
ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਮਾਨਯੇਦ੍ਯਮਃ
ਉਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਯਮ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ,
ਧਨ੍ਯਾ ਯੂਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨ ਆਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਕਾਰਿਣਃ 4.6.
ਤੁਸੀਂ ਧੰਨ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ,
ਇਦਂ ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਭੋਗਭੂषਿਤਮ੍
ਇਸ ਸੁਵਰਗ ਮਹਲ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਦਿਵਿਆ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਹਨ,
ਤਤੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨਂਤੇ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤੇ ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਨਂ ਨਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨੁਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪੁਨਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਭਯਾਨਕਮ੍
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਦਨਂ ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕੁਟਿਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭੋਹਾਂ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਨੀਲਾਂਜਨਚਯੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਕਾਲੀ ਅੰਜਨ ਦੀ ਲੋੜੀ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਮਹਾਮਹਿषਮਾਰੂਢਂ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਸਮਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਲਯਾਂਬੁਦਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਪਿਬਂਤਮਿਵ ਸਾਗਰਮ੍
ਉਹ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਸਮੀਪਸ੍ਥਃ ਕਾਲਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਮੌਤ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰੀ ਚੋਗ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਰੀ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾ 4.6.
ਮਾਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਾਂਕੁਸ਼ਧਰਾਃ ਪਾਸ਼ਚਕ੍ਰਾਸਿਧਾਰਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅੰਕੁਸ਼, ਫੰਦੇ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਹਨ।
ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਸ਼੍ਚਾਞ੍ਜਨਸਂਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਹ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਅੰਜਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਅਨੇਨ ਪਰਿਵਾਰੇਣ ਮਹਾਘੋਰੇਣ ਸਂਵृਤਮ੍ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਤਂ ਚਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯਮਂ ਸਦੁਪਕਾਰਿਣਮ੍
ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਯਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਖਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਡਾਂਟਦੇ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਵਾਕ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਬੋਧਯਨ੍ ।। ਭੋਭੋ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਃ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣਃ । ਗਰ੍ਵਿਤਾ ਰੂਪਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪਰਦਾਰਵਿਮਰ੍ਦਕਾਃ
ਚਿਤਰਗੁਪਤ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ: 'ਓ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੋ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਘਮੰਡ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੋ—'
ਯਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਕਰਮ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਮੁੜ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਤਪ੍ਯਧ੍ਵਂ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ?
ਏਤੇ ਚ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਤ੍ਸਮੀਪਤਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਚੁਕੇ ਹਨ।
ਭੋਭੋ ਨृਪਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਵਿਧ੍ਵਂਸਕਾਰਿਣਃ
ਓ ਰਾਜਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੰਦ ਚਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ,
ਰਾਜ੍ਯਲੋਭੇਨ ਮੋਹਾਦ੍ਵਾ ਬਲਾਦਨ੍ਯਾਯਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਰਾਜ ਦੀ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਜਬਰ ਤੇ ਅਨਿਆਇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਚ ਯਦਰ੍ਥਮਸ਼ੁਭਂ ਕृਤਮ੍ 4.6.
ਜਿਸ ਰਾਜ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਲਈ ਬੁਰਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ—
ਪਸ਼੍ਯਾਮ ਤਦ੍ਬਲਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਯੇਨ ਵਿਧ੍ਵਂਸਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਆਉ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੀਏ ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।