ਅਵਿਸ਼੍ਰਾਮੇਣ ਮਹਤਾ ਨਿਰ੍ਗਤਾਪਾਸ਼੍ਰਯੇਣ ਚ
ਵੱਡੀ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ।
ਨੀਯਂਤੇ ਦੇਹਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਮੂਢਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜੋ ਮੂਰਖ ਹਨ ਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਕਿਨਃ ਪਰਾਧੀਨਾ ਮਿਤ੍ਰਬਂਧੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਇੱਕਲੇ, ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋਏ,
ਪ੍ਰੇਤਭੂਤਾ ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਾਃ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਆਤਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ, ਕਪੜੇ ਤੋਂ ਵੰਝੇ, ਗਲੇ, ਹੋਠਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕੀ ਹੋਈ,
ਬਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ृਂਖਲਯਾ ਕੇਚਿਦੁਤ੍ਤਾਨਾਃ ਪਾਦਯੋਰ੍ਨਰਾਃ
ਕਈ ਲੋਕ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਲੇਟੇ, ਪੈਰ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ,
ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਧੋਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਘृष੍ਯਮਾਣਾਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਹੋਰ ਕੁਝ ਲੋਕ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਏ,
ਲਲਾਟੇ ਚਾਂਕੁਸ਼ੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾਃ ਕृष੍ਯਂਤਿ ਦੇਹਿਨਃ
ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਚੁਭੇ ਹੋਏ, ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ,
ਪਾਸ਼੍ਚਾਦ੍ਬਾਹ੍ਵਂਸਬਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਜਠਰੇ ਚ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਪਿੱਛੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਪੇਟ 'ਤੇ ਤਕਲੀਫ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ,
ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਮਰ੍ਦ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਮਾਣਾ ਇਤਸ੍ਤਤਃ 4.6.
ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਅਰਧ ਚੰਦ ਵਾਲੇ ਕਾਂਟੇ ਨਾਲ ਇधर-ਉਧਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ,
ਵਿਭਿਨ੍ਨਾ ਉਦਰੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਪ੍ਤਸ਼ृਂਖਲਯਾ ਨਰਾਃ
ਕਈ ਹੋਰ ਪੇਟ 'ਤੇ ਤਪਦੇ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ,
ਛਿਨ੍ਨਾਗ੍ਰਪਾਦਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਛਿਨ੍ਨਕਰ੍ਣੌष੍ਠਨਾਸਿਕਾਃ
ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਕੰਨ, ਹੋਠ ਤੇ ਨੱਕ ਵੀ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ,
ਪ੍ਰਤੁਦ੍ਯਮਾਨਾਃ ਕੁਂਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾਯਕੈਸ਼੍ਚ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ,
ਮੁਦ੍ਗਰੈਰ੍ਲ੍ਲੋਹਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਹਥੌੜਿਆਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਛੜਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ,
ਭਿਂਦਿਪਾਲੈਰ੍ਵਿਭਿਦ੍ਯਂਤੇ ਸ੍ਰਵਂਤਃ ਪੂਯਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪੀਪ ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਦਾ,
ਯਾਚਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਲਿਲਮਨ੍ਨਂ ਚਾਪਿ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਪਾਣੀ ਤੇ ਰੋਟੀ ਮੰਗਦੇ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪਦੇ,
ਦਾਨਹੀਨਾਃ ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯੇਵਂ ਯਾਵਂਤੋ ਵਿਮੁਖਾ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਮੋੜਦੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਜਾਂਦੇ,
ਏਵਂ ਪਥਾਤਿਕष੍ਟੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਮਪੁਰਂ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਖੀ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਯਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚਦੇ,
ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਮਾਨਯੇਦ੍ਯਮਃ
ਉਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਯਮ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ,
ਧਨ੍ਯਾ ਯੂਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨ ਆਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਕਾਰਿਣਃ 4.6.
ਤੁਸੀਂ ਧੰਨ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ,
ਇਦਂ ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਭੋਗਭੂषਿਤਮ੍
ਇਸ ਸੁਵਰਗ ਮਹਲ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਦਿਵਿਆ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਹਨ,
ਤਤੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨਂਤੇ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤੇ ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਨਂ ਨਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨੁਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪੁਨਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਭਯਾਨਕਮ੍
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਦਨਂ ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕੁਟਿਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭੋਹਾਂ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਨੀਲਾਂਜਨਚਯੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਕਾਲੀ ਅੰਜਨ ਦੀ ਲੋੜੀ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਮਹਾਮਹਿषਮਾਰੂਢਂ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਸਮਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਲਯਾਂਬੁਦਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਪਿਬਂਤਮਿਵ ਸਾਗਰਮ੍
ਉਹ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਸਮੀਪਸ੍ਥਃ ਕਾਲਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਮੌਤ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰੀ ਚੋਗ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਰੀ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾ 4.6.
ਮਾਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਾਂਕੁਸ਼ਧਰਾਃ ਪਾਸ਼ਚਕ੍ਰਾਸਿਧਾਰਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅੰਕੁਸ਼, ਫੰਦੇ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਹਨ।