ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਧਰ੍ਮ ਰਾਜਪੁਰੇ ਨਰਾਃ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ, ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪੁਨਃ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਣਃ ਪਾਪਾ ਦਾਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਪਰ ਜੋ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—
षਡਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੋਜਨਾਨਾਮਤੀਤ੍ਯ ਯਤ੍
ਛਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ—
ਸਮੀਪਸ੍ਥਮਿਵਾਭਾਤਿ ਨਰਾਣਾਂ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਉਹ ਥਾਂ ਨੇੜੀ ਹੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਤੀਵ੍ਰਕਂਟਕਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਨਿਚਿਤੇਨ ਚ
ਕੋਈ ਥਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕਣਕੜੀ ਰੇਤ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਪਂਕੇਨ ਮਹਤਾ ਦੁਰੁਤ੍ਤਾਰੈਸ਼੍ਚ ਖਾਤਕੈਃ
ਕਦੇ ਕਦੇ ਵੱਡੀ ਚਿਕਣ ਮਿੱਟੀ, ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਖੱਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਟਪ੍ਰਪਾਤਵਿष੍ਟਂਭੈਃ ਪਰ੍ਵਤੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਸਂਕੁਲੈਃ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਚਟਾਨਾਂ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵਿषਮਗਰ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਵਚਿਲ੍ਲੋष੍ਟੈਃ ਸੁਪਿਚ੍ਛਿਲੈਃ
ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਖੱਡਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਿਕਣ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗੱਡੇ ਨਾਲ।
ਅਨੇਕਤਾਪੈਰ੍ਵਿਤਤੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਵਂਸ਼ਵਨਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ 4.6.
ਕਦੇ ਕਦੇ ਕਈ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵਾਟੀ ਵਾਲਾ ਬਾਂਸ ਦਾ ਜੰਗਲ।
ਕ੍ਵਚਿਦੁष੍ਣਾਂਬੁਨਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕਾਰੀषਵਹ੍ਨਿਨਾ
ਕਦੇ ਕਦੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਗੋਬਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ।
ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਮਹਾਜਲੌਕਾਭਿਃ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚਾਜਗਰੈਃ ਪੁਨਃ
ਕਦੇ ਕਦੇ ਵੱਡੀਆਂ ਜਲੌਕਾਂ, ਤੇ ਮੁੜ ਕਦੇ ਕਦੇ ਅਜਗਰਾਂ ਨਾਲ।
ਮਤ੍ਤਮਾਤਂਗਯੂਥੈਸ਼੍ਚ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਮਾਥਿਭਿਃ
ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਤਬਾਹੀ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਮਹਾਵਿषਾਣੈਰ੍ਮਹਿषੈਰੁष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਮਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਖਾਦਕੈਃ
ਵੱਡੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸ, ਉਠ, ਤੇ ਮਸਤ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ।
ਮਹਾਧੂਲੀਵਿਮਿਸ਼੍ਰੇਣ ਮਹਾਚਣ੍ਡੇਨ ਵਾਯੁਨਾ
ਘਣੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਵਾ।
ਮਹਾਪਾषਾਣਵਰ੍षੇਣ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਵੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ।
ਮਹਤਾ ਬਾਣਵਰ੍षੇਣ ਵਿਧ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਛੇਦੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਾਗਾਰਵਰ੍षੇਣ ਦਹ੍ਯਮਾਨਾ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਚ
ਤਪਦੇ ਕੋਲੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਮੇਘਰਵੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਵਿਤ੍ਰਾਸ੍ਯਂਤੇ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ਾਰਾਮ੍ਬੁਧਾਰਾਭਿਃ ਸਿਚ੍ਯਮਾਨਾ ਦ੍ਰਵਂਤਿ ਚ
ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਿੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਸ਼ੀਤੇਨ ਮਰੁਤਾ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਪਰੁषੇਣ ਚ 4.6.
ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਰੜੀ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਨਾਲ।
ਇਤ੍ਥਂ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਪਾਂਥੈਰ੍ਵਿ ਰਹਿਤੇਨ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਡਰਾਉਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ।
ਅਵਿਸ਼੍ਰਾਮੇਣ ਮਹਤਾ ਨਿਰ੍ਗਤਾਪਾਸ਼੍ਰਯੇਣ ਚ
ਵੱਡੀ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ।
ਨੀਯਂਤੇ ਦੇਹਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਮੂਢਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜੋ ਮੂਰਖ ਹਨ ਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਕਿਨਃ ਪਰਾਧੀਨਾ ਮਿਤ੍ਰਬਂਧੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਇੱਕਲੇ, ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋਏ,
ਪ੍ਰੇਤਭੂਤਾ ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਾਃ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਆਤਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ, ਕਪੜੇ ਤੋਂ ਵੰਝੇ, ਗਲੇ, ਹੋਠਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕੀ ਹੋਈ,
ਬਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ृਂਖਲਯਾ ਕੇਚਿਦੁਤ੍ਤਾਨਾਃ ਪਾਦਯੋਰ੍ਨਰਾਃ
ਕਈ ਲੋਕ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਲੇਟੇ, ਪੈਰ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ,
ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਧੋਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਘृष੍ਯਮਾਣਾਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਹੋਰ ਕੁਝ ਲੋਕ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਏ,
ਲਲਾਟੇ ਚਾਂਕੁਸ਼ੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾਃ ਕृष੍ਯਂਤਿ ਦੇਹਿਨਃ
ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਚੁਭੇ ਹੋਏ, ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ,
ਪਾਸ਼੍ਚਾਦ੍ਬਾਹ੍ਵਂਸਬਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਜਠਰੇ ਚ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਪਿੱਛੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਪੇਟ 'ਤੇ ਤਕਲੀਫ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ,
ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਮਰ੍ਦ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਮਾਣਾ ਇਤਸ੍ਤਤਃ 4.6.
ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਅਰਧ ਚੰਦ ਵਾਲੇ ਕਾਂਟੇ ਨਾਲ ਇधर-ਉਧਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ,
ਵਿਭਿਨ੍ਨਾ ਉਦਰੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਪ੍ਤਸ਼ृਂਖਲਯਾ ਨਰਾਃ
ਕਈ ਹੋਰ ਪੇਟ 'ਤੇ ਤਪਦੇ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ,