ਦੇਯਂ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਕੈਸ੍ਤਾਤ ਤਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਨ੍ਯਤੋ ਨृਪ
ਰਾਜਨ, ਦਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਅਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਯੇਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਸ਼੍ਰਾਵਕਾਃ
ਜੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ,
ਕृਤ੍ਵਾਵਮਾਨਮਥ ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਨृਪ
ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਨ, ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ:
ਸ਼ੂਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਾਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਯਾਤਿ ਕਾਕਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੱਤਰੀ ਕਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਜ੍ਯੋ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਾਚਕੋ ਬੁਧੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਚਕ ਦੀ ਹੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਮਯਨੇ ਵੀਰ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਨੇਕ ਦਿਲ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ,
ਪਰ੍ਵਸ੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਚ ਵਿਭੋ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ 1.216.
ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਲਿਆਂ ਤੇ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਸ ਦੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਂ ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਪਕ੍ਵਂ ਮਾਂਸਂ ਚ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਮਾਸ ਵੀ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ,
ਵਾਚਕਸ੍ਤੁ ਯਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਖਮਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਚਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖੀ ਰਹੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਹੇਮਂਤੇ ਲੋਮਸ਼ਾ ਦੇਯਾਸ਼੍ਛਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਵृषਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਲੋਈਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਛਤਰੀ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਇਤ੍ਥਂ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਯੇषਾਂ ਵਾਚਕੋ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਲਈ ਵਾਚਕ ਦੁੰਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ,
ਆਤ੍ਮਨਾ ਤੁ ਕਥਂ ਵੀਰ ਸੁਖਮਿਚ੍ਛੇਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਫਿਰ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਸੁਖ ਕਿਵੇਂ ਚਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵਾਚਕਸ਼੍ਰਾਵਕਾਣਾਂ ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂ ਵਿਘਾਤਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਾਚਕ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੁੰਦ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਪੂਜ੍ਯਃ ਸਦਾ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋऽਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਕਾਣਾਂ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਵਾਚਕਃ ਪੂਜ੍ਯ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਵਾਚਕ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੌਰਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾ ਭਾਨੁਃ ਸ਼ੈਵਾਨਾਂ ਸ਼ਂਕਰੋ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਲਈ,
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ 1.216.
ਜੋ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੇ।
ਯਦਾ ਦਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਮਾषਕਂ ਕਾਂਚਨਸ੍ਯ ਤੁ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਇਕ ਦਾਣਾ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਭਾਵੇ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੋਨਾ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਧੋਖੇ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇषਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਭਵੇਨ੍ਨृਪ
ਇਹੀ ਦਾਨ, ਰਾਜਨ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਨਿੱਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਮਲੇ ਵਾਸਸੀ ਰਾਜਨ੍ਗਂਧਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਣੇ
ਸਾਫ ਕੱਪੜੇ, ਰਾਜਸੀ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ,
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸਮਾਪ੍ਤਿਂ ਤੁ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਵਕੋ ਧੁਵਮ੍
ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਾਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿ ਣਾਮਪ੍ਰਦਾਯ ਚ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਿੱਤ ਦਾ, ਦਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਲੁਕਾਉਣਾ ਨਹੀਂ।
ਯਥਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਾਦ੍ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਨ ਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਦਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਯੱਗ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ,
ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਾ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਨਿੱਤ ਦਾ ਦਾਨ ਚੌਗੁਣਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇष ਕਥਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੇ ਵਿਧਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਬਾਰੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਪਿਤृਦੇਵਾਭਿਪੂਜਨਮ੍ 1.216.
ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਜਪ, ਹਵਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ—
ਫਲਦਂ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਤਥਾ
—ਤੇ, ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨਾ ਵੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਯਥਾ ਜੀਵਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਥੇਦਂ ਕਥਿਤਂ ਤਵ
ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।