ਹਦਯਾਦਿष੍ਵਥਾਂਗੇषੁ ਮਂਤ੍ਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਦਿਲ ਤੇ ਹੋਰ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ।
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਮਾਰ੍ਜਨੀਂ ਮੁਦ੍ਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਬੋਧਨਮ੍
ਉਹ ਸਫਾਈ ਵਾਲੀ ਮੂਦਰਾ, ਮੂਦਰਾ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰੇ।
ਅਰ੍ਚਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕਾਰੋऽਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਪ੍ਸਿਤਪ੍ਰਦਃ
ਇਹ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਪਤ੍ਰਂ ਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਸਕਰ੍ਣਿਕਮ੍
ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਕੰਡ ਵਾਲਾ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਖषੋਲ੍ਕਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਲੋਭਦਾਯਕਮ੍
ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਹृਦਯਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਅਗਨੀ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦਾ ਦਿਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰਂਦਰ੍ਯਾਂ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਨੇਤ੍ਰੇ ਏਕਾਮਹृਦਯਸ੍ਤੁ ਸਃ
ਪੱਛਮੀ-ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਰੱਖੇ; ਦਿਲ ਇੱਕ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਸੋਮਂ ਪੌਰਂਦਰ੍ਯਾਂ ਤੁ ਲੋਹਿਤਃ
ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਸੋਮ, ਪੱਛਮੀ-ਉੱਤਰ ਵਿਚ ਲੋਹਿਤਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਦਾਨਵਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਮ੍ 1.216.
ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ, ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਸ਼ਨੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਤੁ ਕਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਦੇਵਤੇਜਃਸਮੁਦ੍ਭਵਾਨ੍
ਦੂਜੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਾਨਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਭਗਃ ਸੂਰ੍ਯੋਰ੍ਯਮਸ਼੍ਚੈਵ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣ ਏਵ ਚ
ਭਗ, ਸੂਰਜ, ਯਮ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪੂषਾ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋ ਵਿष੍ਣੁਰੁਚ੍ਯਤੇ ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਜਯਂਤੀ ਚਾਪਰਾਜਿਤਾ ਮਹਾਸ਼੍ਵੇਤਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਰਾਜ੍ਞੀ ਚੈਵ ਸੁਵਰ੍ਚਲਾ
ਤਵਸ਼ਟਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਰੁਦਰ, ਦਵਾਦਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ; ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਜਯੰਤੀ, ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਮਹਾਂਸ਼ਵੇਤਾ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਰਾਜਨੀ ਅਤੇ ਸੁਵਰਚਲਾ।
ਤਥਾਨ੍ਯੋ ਵਾਪਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਮੂਹਸ੍ਤ ਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਹ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਉਥੇ ਰੱਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਭਾਸੁਰਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਾ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਪੂਰਬੀ ਚਮਕਦਾਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਸ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਲੋਕਪੂਜ੍ਯਾ ਸਮਂਤਤਃ
ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਕਾਮੈਰ੍ਵਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵੋਤ੍ਤਰੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਇਤ੍ਯੇਤਾ ਦੇਵਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਜੋ ਸਦਾ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਧਨ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ।
ਦੀਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਮਲਂਕਾਰੋ ਵਾਸਃ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ, ਗਹਿਣੇ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਸਤਤਂ ਸਦਾ ਯੋਰ੍ਚਯਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਨृਪ ਸਰ੍ਵਰੋਗਹਰਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਭਵ ਮੇ ਪ੍ਰਾਸ਼ਨਂ ਸਦਾ ।। 1.216.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਅਸੀਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਜਪੇਦ੍ਭੂਮੌ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਧੁਰਂ ਕ੍ਸ਼ਾਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਬੋਲ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਲੂਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਸਪ੍ਤਮੀਮੇਤਾਂ ਸਰ੍ਵਰੋਗੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵੋਪਵਾਸਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਰਵਿਮ੍
ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਪੂਜਯੇਦਤ੍ਰ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਇਥੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਫਲਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਫਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, 'ਮਾਰਤੰਡ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ' ਕਹੋ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਚਾਮ੍ਰਫਲਾਨਿ ਚ
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫਲ ਦੇ ਕੇ, ਅੰਬ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਮਹਾਤਪੋ ਮਹਾਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ।
ਤਥੇਦਂ ਪਰਮਂ ਪਰ੍ਵ ਕਥਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਉੱਚਾ ਪਰਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਜਪੇਯਸ਼ਤਸ੍ਯ ਚ ਯਤ੍ਫਲਂ ਪृਥਿਵੀਦਾਨੇ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ ।। 1.216.
ਜੋ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ, ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਸੂਯਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਜਪੇਯਸ਼ਤਸ੍ਯ ਚ
ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।