ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਮ ਕਰੋਤਿ ਵੈ 1.210.
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਆਧਿਪਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਂਤਪ
ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨੈਵੇਦ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ—
ਨਾਧਿਕਾਰਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੌਮਾਨਾਂ ਦੇਵਪੂਜਨੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯਤੇ ਦੇਵੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਲੋਭਤਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ, ਹੇ ਨੇਕ ਮਨ, ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍
ਪਰ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਅਧਿਕਾਰਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਰਾਜਨ੍ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਦਾ ਹੱਕ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭੋਜਯਂਤਿ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈ ਦੇਵਾਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਂ ਬ੍ਰੂਯਾ ਤ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇ ਸਤਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਗੱਲ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਕਹੇ।
ਇਤ੍ਯਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਵਗृਹਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ 1.210.
ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਵਕਂ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ।
ਅਪੂਪਾਨ੍ਗੁਡਪੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਪਯੋ ਦਧਿ ਤਥਾ ਨृਪ
ਪੂਪ, ਗੁੜ ਵਾਲੇ ਪੂਪ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਦਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਨਿ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਗਦਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਸੁਣ, ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਸਿਸ੍ਰੁਕਂ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਰਾਜਮਾषਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸਿਸਰੁਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤੇ ਰਾਜ ਮਾਸ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਦੁਰ੍ਗਧਂ ਯਚ੍ਚ ਕਟੁਕਮਤ੍ਯਲ੍ਪਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਜੋ ਪਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਤੇਜ਼, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਥਂ ਭੋਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦਰ੍ਕਸਂਪੁਟਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਭੋਜਨ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੁਜਾ ਨੂੰ ਖਵਾਏ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕੇਤਨਂ ਯਸ੍ਤੁ ਭਜਤੇऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਲੋਕਤਃ
ਜੋ ਬਨਰ ਲੈ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਥਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਗਰਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਗਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਜਾਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਖਗੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੰਛੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਸ਼ਾਖਾਯਾ ਅਗ੍ਰਤਃ ਪਾਤ੍ਰੇ ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇ ਪਲ੍ਲਵਾਸ਼੍ਰਿਤੇ 1.210.
ਟਾਹਣੀ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ—
ਸ੍ਨਾਤਃ ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਵਸ੍ਵਂਤਮਰ੍ਕਪੁष੍ਪੈਃ ਖਗੋਤ੍ਤਮ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਵਸਵੰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਰਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਕਪੁਟਂ ਤਤੋ ਭੁਂਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਚੁਪ ਰਹਿ ਕੇ ਅਰਕ-ਪੁਟਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ੴ ਅਰ੍ਕਸਂਪੁਟ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇऽਰ੍ਕਂ ਸਦਾਸ੍ਤੁ ਵੈ
ਓṃ, ਅਰਕ-ਸੰਪੁਟਾ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਅਰਕ ਦੀ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ।
ਇਮਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਜਪਨ੍ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਰ੍ਕਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ ਤੇ ਅਰਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ,
ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਚ ਯੋ ਰਾਜਨ੍ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ ਅਰਕ-ਪੁਟਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਪ੍ਤਮੀ ਸਦਾ
ਇਹ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਨਾਈ ਜਾਵੇ।
ਯਸ਼੍ਚੇਮਾਂ ਸਪ੍ਤਮੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤਵੀਂ ਮਨਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰਜਤਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵੀ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ।
ਕੁष੍ਠਰੋਗਾਚ੍ਚ ਵੈ ਮੁਕ੍ਤੋ ਜਯਸ੍ਤੋਮੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹਨੇਰੇ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।