ਯੋऽਸ੍ਯਾਂ ਰਤੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸ੍ਵੈਰਿਣੀਰਤਃ 1.210.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਐਸੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਰੰਗ ਰਲਾਵਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ੁਧ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਰਂਗੋਪਜੀਵੀ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਥਾ ਚ ਬਹੁਯਾਚਕਃ ਕृਤੇਨਾਨੇਨ ਯਾਦृਕ੍ਚ ਉਦ੍ਵृਤ੍ਤਃ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਾਟਕ ਕਰਕੇ ਜਿੰਦਗੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਕੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ।
ਯਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਗਾਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਚੈਸ੍ਤੁ ਜਨਸਂਸਦਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਤੁਤੀ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸੂਚਨਂ ਕਥਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਭਾਰਤ
ਇਹ ਇਸ਼ਾਰਾ ਅਤੇ ਕਥਨ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਵੇਦਾਂਗਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ षष੍ਠਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਵੇਦਾਂਗ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਛੇਵੀਂ ਮੰਨੀ ਹੈ।
षਡਂਗੋ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤੇਨ ਰਹਿਤੇਨ ਦ੍ਵਿਜੇਨ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਭੋਜ੍ਯੋऽਖਣ੍ਡਂ ਯਯੌ ਵਿਪ੍ਰੋऽਨਰ੍ਥਕੇਨ ਤ੍ਵਨਰ੍ਥਕਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਅਰਥ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਜੀਵ੍ਯਮਿਦਂ ਜ੍ਞੇਯਮਂਗਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜੀਵਨ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਮੁੱਖ ਵਸਤੂ ਸਮਝੀ ਜਾਵੇ।
ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੇਣ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਜ੍ਞਾਨਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੂਚਕਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਜੋਤਿਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਰਣਂ ਪਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਦੋषਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਦੱਸਣਾ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਮ ਕਰੋਤਿ ਵੈ 1.210.
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਆਧਿਪਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਂਤਪ
ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨੈਵੇਦ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ—
ਨਾਧਿਕਾਰਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੌਮਾਨਾਂ ਦੇਵਪੂਜਨੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯਤੇ ਦੇਵੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਲੋਭਤਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ, ਹੇ ਨੇਕ ਮਨ, ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍
ਪਰ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਅਧਿਕਾਰਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਰਾਜਨ੍ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਦਾ ਹੱਕ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭੋਜਯਂਤਿ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈ ਦੇਵਾਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਂ ਬ੍ਰੂਯਾ ਤ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇ ਸਤਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਗੱਲ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਕਹੇ।
ਇਤ੍ਯਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਵਗृਹਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ 1.210.
ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਵਕਂ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ।
ਅਪੂਪਾਨ੍ਗੁਡਪੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਪਯੋ ਦਧਿ ਤਥਾ ਨृਪ
ਪੂਪ, ਗੁੜ ਵਾਲੇ ਪੂਪ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਦਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਨਿ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਗਦਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਸੁਣ, ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਸਿਸ੍ਰੁਕਂ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਰਾਜਮਾषਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸਿਸਰੁਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤੇ ਰਾਜ ਮਾਸ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਦੁਰ੍ਗਧਂ ਯਚ੍ਚ ਕਟੁਕਮਤ੍ਯਲ੍ਪਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਜੋ ਪਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਤੇਜ਼, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਥਂ ਭੋਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦਰ੍ਕਸਂਪੁਟਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਭੋਜਨ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੁਜਾ ਨੂੰ ਖਵਾਏ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕੇਤਨਂ ਯਸ੍ਤੁ ਭਜਤੇऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਲੋਕਤਃ
ਜੋ ਬਨਰ ਲੈ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਥਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਗਰਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਗਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਜਾਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਖਗੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੰਛੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—