ਗੁਡੋਦਕੇਨ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਰਵੇਃ ਜਪਨ੍ਭੌਮਂ ਪਰਂ ਜਾਪ੍ਯਂ ਵਿਨਿਦ੍ਰਃ ਸਤਤਂ ਬੁਧਃ।।੪ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਕਿਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਭਗਵਤਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਜਾਪ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । । ੫ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯਤ੍ਪਰੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਾਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਨਰੈਃ । ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਥਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਧੂਪਦੀਪਾਨ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । । ਯੇਨਾਹਂ ਤਂ ਜਪਞ੍ਜਪ੍ਯਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । । ੬ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਵਚ੍ਮਿ ਤੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਮਾਸਾਨ੍ਨ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ । । ੭ षਡਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਜਪਂ ਹੋਮਂ ਤਥਾ ਪੂਜਾਂ ਸ਼ਤਜਪ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ । । ੮ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਜਪਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਜਪਾਦਿਕਮਨਾਕੁਲਮ੍ । । ੯ ੴ ਭੋਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰਿ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਸਹਸ੍ਰਰਸ਼੍ਮਿ ਧੀਮਹਿ । ਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍ । । 1.210.੧੦ ਜਪ ਏਵ ਪਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਭਾਨੁਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ਪੂਤੋ ਮਾਨਵੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੧੧ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤ੍ਵਥ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਜਪਨ੍ਨਿਯਤਮਾਨਸਃ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਾਨ੍ਕਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਨृਪ । । ੧੨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਭੋਜਯੇਚ੍ਚਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਞ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਨृਪ । ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਰਨੇਕਸ਼ਃ । । ੧੩ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਭੋਜਕਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭੋਜਯੇਤ੍ । ਨ ਭੋਜਯੇਤ੍ਤਥਾऽਸੌਰਾਨ੍ਸੌਰਾਨ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਭੋਜਯੇਤ੍ । । ੧੪ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਕੇ ਭੋਜ੍ਯਾ ਕੇ ਨ ਵਾ ਭੋਜ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮ । ਕੇषੁ ਚਿਤ੍ਤੇषੁ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਦੇਵਦੇਵੋ ਦਿਵਾਕਰਃ । । ੧੫ ਘਟੀਭੋਜ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਪ੍ਤਮੀਂ ਕੁਰੁਤੇ ਚ ਯਃ । ਸੌਰਭਿਨ੍ਨੇष੍ਵਭੋਜ੍ਯੋ ਯੋ ਯਸ਼੍ਚ ਭੁਕ੍ਤੋ ਦਿਵਾਕਰੇ । । ੧੬ ਏਤੇ ਭੋਜ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾ ਰਾਜਨ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯੇਨ ਸਮਾਸਤਃ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਕੁਰੁਕੁਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਥਾऽਭੋਜ੍ਯਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵੈ । । ੧੭ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸਪਤਿਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕੁष੍ਠਰੋਗੈਰ੍ਹਤਸ਼੍ਚ ਯਃ । ਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਦੇਵਤਾਭਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੂਚਕਃ । । ੧੮ ਪਰਾਪਵਾਦਨਿਰਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਲਕਸ੍ਤਥਾ । ਏਤੇऽਭੋਜ੍ਯਾਃ ਸਵਿਤ੍ਰਾ ਤੁ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੇਨ ਚਿਨ੍ਤਿਤਾਃ । । ੧੯ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਯੇ ਭੋਜ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਯੇ ਚਾਭੋਜ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਏਤੇषਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੈ ਸਮਾਹਿਤਃ । । 1.210.੨੦ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਸਾਧੁ ਪृष੍ਠੋऽਸ੍ਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੀਰ੍ਤਯਾਮ੍ਯੇਵ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ । ਪਠਤਾਂ ਤੁ ਤ੍ਰਯੀ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕਦਮ੍ਬਕਃ । । ੨੧ ਘਟੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੇਨ ਭਾਨੁਨਾ । ਸਾ ਘਟਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯਸ੍ਯ ਸ ਘਟੀਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜੈਃ । । ੨੨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਂ ਵੀਰ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਕਦਮ੍ਬਕਃ । ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਸ੍ਤਕਵਾਚਨਮ੍ । । ੨੩ ਇਤਿ ਮਾਸੇ ਨਿਬਦ੍ਧਸ੍ਯ ਹੋਮਸ੍ਯੇਤਿ ਚ ਭਾਨੁਨਾ । ਕਥਿਤਂ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ੍ਵਯਮਾਕਾਸ਼ਗਾਮਿਨਾ । । ੨੪ ਯਸ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਤਾ ਭਵੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮਮ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਰਕੋ ਮਤਃ । ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਦੇष੍ਟੋ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ । । ੨੫ ਜਯੋਪਜੀਵੀ ਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਚ ਸਮਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜੀਵਕਸ੍ਤਥਾ । ਯਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸੇਤਿਹਾਸਾਨਿ ਭਾਰਤ । । ਜਯੇਤਿ ਕਥਿਤਾਨੀਹ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ । । ੨੬ ਏਕਂ ਨਿਵਾਸਯਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤੂਪਜੀਵਤਿ । ਜਯੋਪਜੀਵੀ ਸ ਜ੍ਞੇਯੋ ਵਾਚਕਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਨृਪ । । ੨੭ ਆਰੁਣੇਯਾਦਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਤਿਲਕਂ ਤਥਾ । ਯਸ਼੍ਚ ਜਾਨਾਤਿ ਸੌਰਾਣਿ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੌਰਸ੍ਸ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍ । । ੨੮ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਤਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਭੋਜਕਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾ ਦੇਵਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । । ੨੯ ਸ ਜ੍ਞੇਯੋ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਭਕ੍ਤੋ ਭੋਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ 1.210.
ਗੁੜ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨੈਵੇਦਿਆ ਚੜਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਭੂਮ ਦੇ ਉੱਚਤ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵृषਲੀ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਭਾਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵ੍ਰਸ਼ਲੀ ਹੋਵੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ,
ਦੈਵੇਨ ਨਿਹਤਃ ਕੁष੍ਠੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗੀ ਹੋ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋ,
ਜ੍ਞੇਯੋਨ੍ਯਦੇਵਭਕ੍ਤੋਸੌ ਸ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈ,
ਨਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਭੋਜ੍ਯੋ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਸ੍ਯ ਯਾਤਿ ਗृਹੇ ਰਾਜਨ੍ਭੋਜਕੋ ਮਾਨਵਸ੍ਯ ਤੁ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਲਈ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਰਕ੍ਸ਼ੋਭੂਤਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨ੍ਯੋਪਿ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਰਾਕਸ਼, ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ ਅਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਸਾਰੇ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤृਪ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਯਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਨਿਂਦਤੇ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ ਨ ਭੋਜ੍ਯਃ ਕਦਾਚਨ
ਸੂਰਜ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਸੀ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਿਜਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਵੈਰਂ ਯਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਰੋਚਤੇ ਰਾਜਨ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਭਵਦੋषਤਃ
ਰਾਜ ਘਰ ਦੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਚੁਪ ਚਾਪ ਗੁਪਤ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਯੋऽਸ੍ਯਾਂ ਰਤੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸ੍ਵੈਰਿਣੀਰਤਃ 1.210.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਐਸੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਰੰਗ ਰਲਾਵਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ੁਧ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਰਂਗੋਪਜੀਵੀ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਥਾ ਚ ਬਹੁਯਾਚਕਃ ਕृਤੇਨਾਨੇਨ ਯਾਦृਕ੍ਚ ਉਦ੍ਵृਤ੍ਤਃ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਾਟਕ ਕਰਕੇ ਜਿੰਦਗੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਕੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ।
ਯਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਗਾਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਚੈਸ੍ਤੁ ਜਨਸਂਸਦਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਤੁਤੀ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸੂਚਨਂ ਕਥਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਭਾਰਤ
ਇਹ ਇਸ਼ਾਰਾ ਅਤੇ ਕਥਨ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਵੇਦਾਂਗਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ षष੍ਠਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਵੇਦਾਂਗ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਛੇਵੀਂ ਮੰਨੀ ਹੈ।
षਡਂਗੋ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤੇਨ ਰਹਿਤੇਨ ਦ੍ਵਿਜੇਨ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਭੋਜ੍ਯੋऽਖਣ੍ਡਂ ਯਯੌ ਵਿਪ੍ਰੋऽਨਰ੍ਥਕੇਨ ਤ੍ਵਨਰ੍ਥਕਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਅਰਥ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਜੀਵ੍ਯਮਿਦਂ ਜ੍ਞੇਯਮਂਗਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜੀਵਨ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਮੁੱਖ ਵਸਤੂ ਸਮਝੀ ਜਾਵੇ।
ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੇਣ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਜ੍ਞਾਨਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੂਚਕਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਜੋਤਿਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਰਣਂ ਪਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਦੋषਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਦੱਸਣਾ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਮ ਕਰੋਤਿ ਵੈ 1.210.
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਆਧਿਪਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਂਤਪ
ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨੈਵੇਦ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ—
ਨਾਧਿਕਾਰਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੌਮਾਨਾਂ ਦੇਵਪੂਜਨੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯਤੇ ਦੇਵੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਲੋਭਤਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ, ਹੇ ਨੇਕ ਮਨ, ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍
ਪਰ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਅਧਿਕਾਰਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਰਾਜਨ੍ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਦਾ ਹੱਕ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭੋਜਯਂਤਿ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈ ਦੇਵਾਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਂ ਬ੍ਰੂਯਾ ਤ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇ ਸਤਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਗੱਲ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਕਹੇ।