ਇਤੀਦਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਵੀਰ ਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਰ, ਸਪਤਮੀ ਦਾ ਇਹ ਉੱਤਮ ਉਪਵਾਸ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸੌਰਧਰ੍ਮੇ ਸੂਰ੍ਯਾਰੁਣਸਂਵਾਦੇ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਾਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿੱਸ਼ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸਪਤਮੀ ਕਲਪ, ਸੌਰ ਧਰਮ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅਰੁਣ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਸਪਤਮੀ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਦੋ ਸੌ ਅਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ.
ਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਅਥਵਾ ਯਾਵਕਾਹਾਰਃ ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨੋऽਪਿ ਵਾ
ਜਾਂ ਜੌ ਖਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤੇ ਖਾ ਕੇ,
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਸ਼ੀ ਚੈਕਭਕ੍ਤੋ ਵਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਹਾਰੋਥ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਜਾਂ ਦੂਧ ਪੀ ਕੇ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰ ਕੇ,
ਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਪਦ੍ਮਸੌਗਨ੍ਧਿਕੋਤ੍ਪਲੈਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ, ਕਮਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਨੀਲੋਫਰ ਆਦਿ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ,
ਕृष੍ਣਗਂਧਪਾਯਸਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਃ ਸੁਵਿਭੂषਣੈਃ
ਕਾਲਾ ਚੰਦਨ, ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ,
ਸ ਤਤ੍ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ੫ ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੂਢਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਚੰਗਾ ਵਿਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਏਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਵਸ੍ਵਂਤਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਵਸਵੰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਚੈਤ੍ਰਿਕੇ ਮਾਸਿ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਮਾਧਵੇ ਹ੍ਯਰ੍ਯਮੇਤਿ ਵੈ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਨਭਸ੍ਯੇ ਵਰੁਣਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪਰਜਨਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਨਭਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰੁਣ ਦੀ ਉਤਸ਼ਟ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇਪਿ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਸਤਤਂ ਬੁਧੈਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੱਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਭਗੇਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਚੈਵਾਥ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਗ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੀ ਵੀ ਪਹਚਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਧੂਪਾਰ੍ਚਨਵਿਧਿਮਿਮਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਧੂਪ ਦੀ ਅਰਚਨਾ ਦਾ ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਥਾਗੁਹ੍ਯਤਮਂ ਵਿਭੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨ ਚ ਪਾਪਕृਤੇ ਦੇਯਂ ਨ ਦੇਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਵਾ
ਇਹ ਕਿਸੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤਵੀਂ ਦੀ ਇਹ ਉੱਚਤ ਵਰਤ ਨਿੱਤ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਪੂਜਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਚੈਕਮਨਾ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਮਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਚ ਸਮੁਪੋषਿਤਃ
ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਸੁਧ ਪੱਖ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ,
ਅਰ੍ਕਪੁष੍ਪੈਰ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਗੁਗ੍ਗੁਲੇਨ ਸੁਗਂਧਿਨਾ
ਅਰਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਗੁਗਲ ਦੀ ਧੂਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ,
ਗੁਡੋਦਕੇਨ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਰਵੇਃ ਜਪਨ੍ਭੌਮਂ ਪਰਂ ਜਾਪ੍ਯਂ ਵਿਨਿਦ੍ਰਃ ਸਤਤਂ ਬੁਧਃ।।੪ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਕਿਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਭਗਵਤਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਜਾਪ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । । ੫ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯਤ੍ਪਰੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਾਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਨਰੈਃ । ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਥਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਧੂਪਦੀਪਾਨ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । । ਯੇਨਾਹਂ ਤਂ ਜਪਞ੍ਜਪ੍ਯਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । । ੬ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਵਚ੍ਮਿ ਤੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਮਾਸਾਨ੍ਨ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ । । ੭ षਡਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਜਪਂ ਹੋਮਂ ਤਥਾ ਪੂਜਾਂ ਸ਼ਤਜਪ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ । । ੮ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਜਪਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਜਪਾਦਿਕਮਨਾਕੁਲਮ੍ । । ੯ ੴ ਭੋਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰਿ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਸਹਸ੍ਰਰਸ਼੍ਮਿ ਧੀਮਹਿ । ਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍ । । 1.210.੧੦ ਜਪ ਏਵ ਪਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਭਾਨੁਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ਪੂਤੋ ਮਾਨਵੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੧੧ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤ੍ਵਥ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਜਪਨ੍ਨਿਯਤਮਾਨਸਃ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਾਨ੍ਕਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਨृਪ । । ੧੨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਭੋਜਯੇਚ੍ਚਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਞ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਨृਪ । ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਰਨੇਕਸ਼ਃ । । ੧੩ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਭੋਜਕਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭੋਜਯੇਤ੍ । ਨ ਭੋਜਯੇਤ੍ਤਥਾऽਸੌਰਾਨ੍ਸੌਰਾਨ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਭੋਜਯੇਤ੍ । । ੧੪ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਕੇ ਭੋਜ੍ਯਾ ਕੇ ਨ ਵਾ ਭੋਜ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮ । ਕੇषੁ ਚਿਤ੍ਤੇषੁ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਦੇਵਦੇਵੋ ਦਿਵਾਕਰਃ । । ੧੫ ਘਟੀਭੋਜ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਪ੍ਤਮੀਂ ਕੁਰੁਤੇ ਚ ਯਃ । ਸੌਰਭਿਨ੍ਨੇष੍ਵਭੋਜ੍ਯੋ ਯੋ ਯਸ਼੍ਚ ਭੁਕ੍ਤੋ ਦਿਵਾਕਰੇ । । ੧੬ ਏਤੇ ਭੋਜ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾ ਰਾਜਨ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯੇਨ ਸਮਾਸਤਃ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਕੁਰੁਕੁਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਥਾऽਭੋਜ੍ਯਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵੈ । । ੧੭ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸਪਤਿਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕੁष੍ਠਰੋਗੈਰ੍ਹਤਸ਼੍ਚ ਯਃ । ਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਦੇਵਤਾਭਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੂਚਕਃ । । ੧੮ ਪਰਾਪਵਾਦਨਿਰਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਲਕਸ੍ਤਥਾ । ਏਤੇऽਭੋਜ੍ਯਾਃ ਸਵਿਤ੍ਰਾ ਤੁ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੇਨ ਚਿਨ੍ਤਿਤਾਃ । । ੧੯ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਯੇ ਭੋਜ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਯੇ ਚਾਭੋਜ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਏਤੇषਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੈ ਸਮਾਹਿਤਃ । । 1.210.੨੦ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਸਾਧੁ ਪृष੍ਠੋऽਸ੍ਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੀਰ੍ਤਯਾਮ੍ਯੇਵ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ । ਪਠਤਾਂ ਤੁ ਤ੍ਰਯੀ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕਦਮ੍ਬਕਃ । । ੨੧ ਘਟੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੇਨ ਭਾਨੁਨਾ । ਸਾ ਘਟਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯਸ੍ਯ ਸ ਘਟੀਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜੈਃ । । ੨੨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਂ ਵੀਰ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਕਦਮ੍ਬਕਃ । ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਸ੍ਤਕਵਾਚਨਮ੍ । । ੨੩ ਇਤਿ ਮਾਸੇ ਨਿਬਦ੍ਧਸ੍ਯ ਹੋਮਸ੍ਯੇਤਿ ਚ ਭਾਨੁਨਾ । ਕਥਿਤਂ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ੍ਵਯਮਾਕਾਸ਼ਗਾਮਿਨਾ । । ੨੪ ਯਸ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਤਾ ਭਵੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮਮ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਰਕੋ ਮਤਃ । ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਦੇष੍ਟੋ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ । । ੨੫ ਜਯੋਪਜੀਵੀ ਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਚ ਸਮਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜੀਵਕਸ੍ਤਥਾ । ਯਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸੇਤਿਹਾਸਾਨਿ ਭਾਰਤ । । ਜਯੇਤਿ ਕਥਿਤਾਨੀਹ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ । । ੨੬ ਏਕਂ ਨਿਵਾਸਯਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤੂਪਜੀਵਤਿ । ਜਯੋਪਜੀਵੀ ਸ ਜ੍ਞੇਯੋ ਵਾਚਕਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਨृਪ । । ੨੭ ਆਰੁਣੇਯਾਦਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਤਿਲਕਂ ਤਥਾ । ਯਸ਼੍ਚ ਜਾਨਾਤਿ ਸੌਰਾਣਿ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੌਰਸ੍ਸ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍ । । ੨੮ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਤਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਭੋਜਕਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾ ਦੇਵਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । । ੨੯ ਸ ਜ੍ਞੇਯੋ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਭਕ੍ਤੋ ਭੋਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ 1.210.
ਵृषਲੀ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਭਾਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵ੍ਰਸ਼ਲੀ ਹੋਵੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ,
ਦੈਵੇਨ ਨਿਹਤਃ ਕੁष੍ਠੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗੀ ਹੋ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋ,
ਜ੍ਞੇਯੋਨ੍ਯਦੇਵਭਕ੍ਤੋਸੌ ਸ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈ,
ਨਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਭੋਜ੍ਯੋ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਸ੍ਯ ਯਾਤਿ ਗृਹੇ ਰਾਜਨ੍ਭੋਜਕੋ ਮਾਨਵਸ੍ਯ ਤੁ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਲਈ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਰਕ੍ਸ਼ੋਭੂਤਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨ੍ਯੋਪਿ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਰਾਕਸ਼, ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ ਅਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਸਾਰੇ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤृਪ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਯਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਨਿਂਦਤੇ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ ਨ ਭੋਜ੍ਯਃ ਕਦਾਚਨ
ਸੂਰਜ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਸੀ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਿਜਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਵੈਰਂ ਯਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਰੋਚਤੇ ਰਾਜਨ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਭਵਦੋषਤਃ
ਰਾਜ ਘਰ ਦੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਚੁਪ ਚਾਪ ਗੁਪਤ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁੜ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨੈਵੇਦਿਆ ਚੜਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਭੂਮ ਦੇ ਉੱਚਤ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।