ਵ੍ਰਤੈਸ੍ਤੁ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵੀਰ ਤਪੋਭਿਰ੍ਵਾ ਸੁਦੁष੍ਕਰੈਃ
ਹੇ ਵਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਵਾਸਾਂ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਤਪਾਂ ਰਾਹੀਂ,
ਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਚਨੈਰ੍ਵਾਪਿ ਦਾਨਹੋਮਾਰ੍ਚਨੈਸ੍ਤਥਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੀ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਥਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਰਵਿਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਹੋਮ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ,
ਕृਤ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਦਿਨੇ ਨਕ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਰਵਿਮ੍ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਚ ਨਿਯਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਸੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਉਸ ਦਾ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਣਾ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ.
ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਪਤਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਾਂਧੋ ਨ ਕੁष੍ਠੀ ਨ ਕ੍ਲੀਬੋ ਨ ਵ੍ਯਂਗੋ ਨ ਚ ਨਿਰ੍ਧਨਃ
ਉਹ ਨਾ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗੀ, ਨਾ ਨਪੁੰਸਕ, ਨਾ ਅੰਗ-ਵਿਕਲ, ਨਾ ਗਰੀਬ.
ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਵਿਦਿਆ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.
ਲੋਭਾਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦਾਨ੍ਮੋਹਾਚ੍ਚ ਵ੍ਰਤਭਂਗੋ ਯਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਲੋਭ, ਅਣਗਹਿਲੀ ਜਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ ਉਪਵਾਸ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ,
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਿਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੇਵ ਵ੍ਰਤੀ ਭਵੇਤ੍ 1.208.
ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਉਪਵਾਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਮਾਲ੍ਯਧੂਪਾਦਿਭਿਰ੍ਨਰਃ
ਸਪਤਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਮਾਲਾ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਸਪਤਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਇਤੀਦਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਵੀਰ ਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਰ, ਸਪਤਮੀ ਦਾ ਇਹ ਉੱਤਮ ਉਪਵਾਸ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸੌਰਧਰ੍ਮੇ ਸੂਰ੍ਯਾਰੁਣਸਂਵਾਦੇ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਾਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿੱਸ਼ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸਪਤਮੀ ਕਲਪ, ਸੌਰ ਧਰਮ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅਰੁਣ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਸਪਤਮੀ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਦੋ ਸੌ ਅਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ.
ਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਅਥਵਾ ਯਾਵਕਾਹਾਰਃ ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨੋऽਪਿ ਵਾ
ਜਾਂ ਜੌ ਖਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤੇ ਖਾ ਕੇ,
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਸ਼ੀ ਚੈਕਭਕ੍ਤੋ ਵਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਹਾਰੋਥ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਜਾਂ ਦੂਧ ਪੀ ਕੇ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰ ਕੇ,
ਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਪਦ੍ਮਸੌਗਨ੍ਧਿਕੋਤ੍ਪਲੈਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ, ਕਮਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਨੀਲੋਫਰ ਆਦਿ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ,
ਕृष੍ਣਗਂਧਪਾਯਸਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਃ ਸੁਵਿਭੂषਣੈਃ
ਕਾਲਾ ਚੰਦਨ, ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ,
ਸ ਤਤ੍ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ੫ ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੂਢਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਚੰਗਾ ਵਿਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਏਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਵਸ੍ਵਂਤਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਵਸਵੰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਚੈਤ੍ਰਿਕੇ ਮਾਸਿ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਮਾਧਵੇ ਹ੍ਯਰ੍ਯਮੇਤਿ ਵੈ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਨਭਸ੍ਯੇ ਵਰੁਣਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪਰਜਨਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਨਭਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰੁਣ ਦੀ ਉਤਸ਼ਟ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇਪਿ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਸਤਤਂ ਬੁਧੈਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੱਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਭਗੇਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਚੈਵਾਥ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਗ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੀ ਵੀ ਪਹਚਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਧੂਪਾਰ੍ਚਨਵਿਧਿਮਿਮਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਧੂਪ ਦੀ ਅਰਚਨਾ ਦਾ ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਥਾਗੁਹ੍ਯਤਮਂ ਵਿਭੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨ ਚ ਪਾਪਕृਤੇ ਦੇਯਂ ਨ ਦੇਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਵਾ
ਇਹ ਕਿਸੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤਵੀਂ ਦੀ ਇਹ ਉੱਚਤ ਵਰਤ ਨਿੱਤ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਪੂਜਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਚੈਕਮਨਾ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਮਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਚ ਸਮੁਪੋषਿਤਃ
ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਸੁਧ ਪੱਖ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ,
ਅਰ੍ਕਪੁष੍ਪੈਰ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਗੁਗ੍ਗੁਲੇਨ ਸੁਗਂਧਿਨਾ
ਅਰਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਗੁਗਲ ਦੀ ਧੂਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ,