ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਾਤਾਸੀਤ੍ਯਨਯਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
‘ਯੁਕਤਾ ਮਾਤਾਸੀ’ ਨਾਲ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇਤ੍ਯਨਯਾ ਉਪਵੀਤਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
‘ਤਸਿਆ ਸਮੁਦ੍ਰੇ’ ਨਾਲ, ਜਨੇਊ ਚੜ੍ਹਾ।
ऋਗ੍ਭਿਰ੍ਵੈ ਪਂਚਭਿਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁ ਚੈਕਮਨਾਦृਤਃ
ਪੰਜ ਰਿਗ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਸੁਣ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਵਾਗਿਤਿ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
‘ਚਤਵਾਰੀ ਵਾਗ’ ਦੂਜਾ ਸ਼ਲੋਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਂ ਨਿਯਾਨਂ ਹਿ ਤਥਾ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਚੌਥਾ ਰੂਪ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਿਯਾਨ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਤੇਹਨਾਮਿਤ੍ਯਨਯਾ ਅਵ੍ਯਂਗਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਸ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਘਰ ਵਿਚ ਨਿਰਮਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਤਤਸ਼੍ਚਰ੍ਗ੍ਭਿਰष੍ਟਾਭਿਰਿਤਿ ਚਾਚ੍ਯੁਤ
ਫਿਰ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਜੀ, ਅਠ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇष ਤੇ ਮਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾਪੂਜਨੇ ਵਿਧਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਸਤਤਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਰਵਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਮਹਾਦੇਵਾਰ੍ਚਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੇਨ ਪੂਜਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਦਿਵਾ ਕਰਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਿਨ ਚ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ—
ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਤੇਜ ਆਰਾਧ੍ਯ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਉਹ ਵਧੇਰੇ, ਨਿਰਮਲ ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਯਾਵਦੀਸ਼ਾਨਂ ਹृਦਿ ਬੀਜਂ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਇਸ਼ਾਨ ਦਾ ਮੰਤਰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹृਦਯੇਨ ਤੁ ਪਂਕਜਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਦਿਲ ਨਾਲ ਕਮਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪ੍ਤਾਦਿ ਪੂਰ੍ਵਮਾਰਭ੍ਯ ਆਮਹਾਦੇਵਗੋਚਰਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਖੜੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੱਕ—
ਅਬੀਜੈਃ ਕੇਸਰਾਗ੍ਰੇषੁ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਬਿਨਾ ਬੀਜ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕੇਸਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਹृਤ੍ਯ ਤਂ ਚਾਨ੍ਯਂ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯਂ ਖਪੁष੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਭੇਟ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੂਜੇ ਅਕਾਸ਼ ਕਮਲ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਗਂਧਾਦਿਭੂषਣਮ੍
ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਚਮਨ, ਬੈਠਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਕਪੜਾ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ—
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਏਵਂ ਤੁष੍ਯਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦਂਗਾਨਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਿਗ੍ਵਿਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਨ੍ਯਸੇਦਸ੍ਤ੍ਰਮਿਂਦ੍ਰਾਦਿ ਦਿਸ਼ੋਤ੍ਤਰਾਂਤਿਕਮ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਗਂਧੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਹृਦਯਾਨਿ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਧੂਪ ਨਾਲ, ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹ੍ਯਤਃ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਮਂਦਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਬੁਧਂ ਤਥਾ
ਬਾਹਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੋਮ ਨੂੰ ਰੱਖੋ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਬੁਧ ਨੂੰ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਚ ਕੁਜਂ ਪੂਜ੍ਯ ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਭਾਨੁਦੇਹਜਮ੍
ਅਗਨਿ-ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਕੁਜ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰੋ; ਨੈਰਤ-ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਭਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤੋऽष੍ਟੌ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਫਿਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਇੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅੱਠ ਲੋਕ-ਪਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਾਨੁਂ ਲੋਕਪਾਲੈਰ੍ਗ੍ਰਹੈਃ ਸਹ
ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ, ਭਾਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲੋਕ-ਪਾਲਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰੋ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯਤੇ ਰਵਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਰਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਵਰ੍षੋਪਲਵਿषਾਦਿਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਤਤ੍ਰ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਸੁੱਕਾ, ਵਿਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।