ਪਾਤ੍ਰਮੌਦੁਮ੍ਬਰਂ ਗृਹ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦਾ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵਿਖਾ।
ਹਂਸਃ ਸ਼ੁਚਿषਦਿਤਿ ਪਾਦ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
‘ਹੰਸ ਸ਼ੁਚਿਸਤ’ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਵੀਰ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਹੇ ਵੀਰ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰੇ ਪੜ੍ਹ।
ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣੇਤਿ ਕ੍ਰਮਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਨਰਾਧਿਪ
‘ਹਿਰਣਯਵਰਨ’ ਸ਼ਲੋਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੜ੍ਹ।
ਭਾਨੋਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਣੁष੍ਵਪਾਜ ਇਤ੍ਯਪਿ
ਭਾਨੂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ‘ਕ੍ਰਣੁਸਵ ਪਾਜਾ’ ਵੀ ਪੜ੍ਹ।
ਪਤਿਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਤਵਾਚਾਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
‘ਪਤਿਮ ਇੰਦਰਸਤਵਾ ਚਾਮਾ’ ਦੂਜਾ ਸ਼ਲੋਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਿਧ੍ਯੇ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨੇ ਸ਼ਗਂਧੈਰ੍ਭਾਨੁਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਵਿਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ, ਭਾਨੂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਸਪ੍ਤ ਯੁਂਜਂਤਿ ਰਥਮਨਯਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਰਵਿਮ੍
‘ਸਪਤਾ ਯੁੰਜੰਤੀ ਰਥਮ’ ਨਾਲ, ਰਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਇਸ ਨਾਲ ਕਰ।
ਕੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਥਮ ਮਨਯਾ ਧੂਪਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
‘ਕੋ ਦਦਰਸ਼ ਪ੍ਰਥਮ’ ਨਾਲ, ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾ।
ਉਦ੍ਦੀਪ੍ਯਸ੍ਯੇਤ੍ਯਨਯਾ ਦੀਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭਾਵਸੋਃ
‘ਉੱਦੀਪਿਆਸ’ ਨਾਲ, ਵਿਭਾਵਸੁ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾ।
ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਾਤਾਸੀਤ੍ਯਨਯਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
‘ਯੁਕਤਾ ਮਾਤਾਸੀ’ ਨਾਲ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇਤ੍ਯਨਯਾ ਉਪਵੀਤਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
‘ਤਸਿਆ ਸਮੁਦ੍ਰੇ’ ਨਾਲ, ਜਨੇਊ ਚੜ੍ਹਾ।
ऋਗ੍ਭਿਰ੍ਵੈ ਪਂਚਭਿਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁ ਚੈਕਮਨਾਦृਤਃ
ਪੰਜ ਰਿਗ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਸੁਣ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਵਾਗਿਤਿ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
‘ਚਤਵਾਰੀ ਵਾਗ’ ਦੂਜਾ ਸ਼ਲੋਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਂ ਨਿਯਾਨਂ ਹਿ ਤਥਾ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਚੌਥਾ ਰੂਪ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਿਯਾਨ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਤੇਹਨਾਮਿਤ੍ਯਨਯਾ ਅਵ੍ਯਂਗਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਸ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਘਰ ਵਿਚ ਨਿਰਮਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਤਤਸ਼੍ਚਰ੍ਗ੍ਭਿਰष੍ਟਾਭਿਰਿਤਿ ਚਾਚ੍ਯੁਤ
ਫਿਰ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਜੀ, ਅਠ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇष ਤੇ ਮਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾਪੂਜਨੇ ਵਿਧਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਸਤਤਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਰਵਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਮਹਾਦੇਵਾਰ੍ਚਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੇਨ ਪੂਜਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਦਿਵਾ ਕਰਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਿਨ ਚ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ—
ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਤੇਜ ਆਰਾਧ੍ਯ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਉਹ ਵਧੇਰੇ, ਨਿਰਮਲ ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਯਾਵਦੀਸ਼ਾਨਂ ਹृਦਿ ਬੀਜਂ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਇਸ਼ਾਨ ਦਾ ਮੰਤਰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹृਦਯੇਨ ਤੁ ਪਂਕਜਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਦਿਲ ਨਾਲ ਕਮਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪ੍ਤਾਦਿ ਪੂਰ੍ਵਮਾਰਭ੍ਯ ਆਮਹਾਦੇਵਗੋਚਰਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਖੜੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੱਕ—
ਅਬੀਜੈਃ ਕੇਸਰਾਗ੍ਰੇषੁ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਬਿਨਾ ਬੀਜ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕੇਸਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਹृਤ੍ਯ ਤਂ ਚਾਨ੍ਯਂ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯਂ ਖਪੁष੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਭੇਟ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੂਜੇ ਅਕਾਸ਼ ਕਮਲ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਗਂਧਾਦਿਭੂषਣਮ੍
ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਚਮਨ, ਬੈਠਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਕਪੜਾ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ—