ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸਮਵਰ੍ਤਤਾ षष੍ਠਂ ਬੀਜਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਛੇਵਾਂ ਬੀਜ 'ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਸਮਵਰਤਤਾ' ਵਜੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬੀਜਾਨਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੀਜ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਬਾਹ੍ਯਤੋ ਦੇਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਬਾਹਰ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਰ੍ਤੁਲਂ ਤੇਨ ਬਿਂਬੇਨ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਮਤਿਤੇਜਸਮ੍
ਉਸ ਗੋਲ ਚਕਰ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਥਂਡਿਲਂ ਮਂਡਲਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸਥੰਡਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯਪੂਜਾਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਥਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਪਦ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਾਧੁ ਕृष੍ਣ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮਹਾਬਾਹੂ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।
ਇषੇ ਤ੍ਵੇਤਿ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਉਤ੍ਤਮਾਂਗਂ ਸਦਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
‘ਇਸ਼ੇ ਤਵੇਤੀ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਉੱਤਮ ਅੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨ ਆਯਾਹਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਾਦੌ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍
‘ਅਗਨ ਆਯਾਹੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੋਗਯੋਗਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਂਜਲਿਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
‘ਯੋਗਯੋਗਤੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਮਂ ਮੇ ਗਂਗੇਤਿ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨੇਨਾਪਿ ਚ ਭੂਧਰ
‘ਇਮੰ ਮੇ ਗੰਗੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਹਾੜ, ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਪਯਸਾ ਕृष੍ਣ ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
‘ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਿਆਯਸ੍ਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਜੋऽਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮਿਤਿ ਚ ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਪਰਮ੍
‘ਤੇਜੋ ਅਸੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਘੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਪਦਾਭਿਃ ਸੁਰਾਧਿਪ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਰਰਾਟਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਵਾਰਿਣਾ
‘ਵਿਸ਼ਨੋਰ ਅਰਾਟ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਰਮੇ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
‘ਇਦੰ ਵਿਸ਼ਨੁਰ ਵਿਚਕ੍ਰਮੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭਾਨਵੇ
‘ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਭਾਨੂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਧੂਰਸੀਤਿ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਧੂਪਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਗੁਗ੍ਗੁਲਮ੍
‘ਧੂਰਾਸੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗੁਗਲ ਸਮੇਤ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੁਞ੍ਜਾਨੀਤਿ ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਭਾਨੁਂ ਰੋਚਨਯਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
‘ਯੁੰਜਾਨ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਭਾਨੂ ਦੀ ਰੋਚਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾ ਪੁਰੁषੋ ਰਵਿਂ ਸਰਸਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
‘ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਪੁਰੁਸ਼’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਰਵੀ ਦੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਤ੍ਯੇਵਂ ਭਾਨੋਰ੍ਦੇਹਂ ਸਮਾਲਭੇਤ੍
‘ਵਿਸ਼ਵਤਸ ਚਕ੍ਸ਼ੁ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਭਾਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸੌਰਧਰ੍ਮ ਆਦਿਤ੍ਯਪੂਜਾਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵ੍ਯਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮ ਪਰਵ ਅਤੇ ਸਪਤਮੀ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦੋ ਸੌ ਦੋਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ ‘ਸੌਰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ’।
ਭਾਸ੍ਕਰਾਰਾਧਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯੋਮਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਮਾਸਾਚ੍ਚਤੁਰਾਨਨ
ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਅष੍ਟਸ਼ृਂਗਂ ਯਥਾ ਵ੍ਯੋਮ ਪੂਜਯਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਹੇ ਚਤੁਰਮੁਖ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਸ਼੍ਮਮਯਂ ਤਥਾ
ਜਾਣੂ ਲੋਕ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਅਠ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਬਾ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਾਨੁਂ ਮਧ੍ਯੇ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭਾਨੂ ਦੀ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਿਂਦ੍ਰਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਸ਼ृਂਗਂ ਸਦਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਯਂ ਗੌਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨੈਰ੍ऋ(ਕृ)ਤਂ ਸ਼ृਂਗਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
‘ਆਯੰ ਗੌਰ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਸਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।