ਤਤ ਆਵਾਹਯੇਦ੍ਭਾਨੁਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਕਰ੍ਣਿਕੋਪਰਿ
ਫਿਰ, ਭਾਨੁ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਣਿਕਾ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਦੁਤ੍ਯਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮਿਤਿ ਮਂਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
‘ਉਦੁਤਯੰ ਜਾਤਵੇਦਸਮ’ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਕृष੍ਣੇਨ ਰਜਸਾ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਚਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਉਹ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਰਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਪਪ੍ਤੇਤਾਰਕਂ ਦੇਵੀਦੀਪ੍ਤਾਨੇਨ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਤਾਰਾ ਰਹਿਤ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਤਰਣਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ੇਤਿ ਅਨੇਨ ਸਤਤਂ ਜਯਮ੍
‘ਤਰਨਿਰ ਵਿਸ਼ਵਦਰਸ਼ੇ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਭੂਤਿਮਰ੍ਚਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੇਨਾਪਾਵਕਚਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਮੋਘਾਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਉਹ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਟੱਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਉਦ੍ਵਯਂਤਮਿਤੀਹ ਚ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਉਤਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਕृष੍ਣਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇषੁ ਹਰਿਮਾਹਵੇ 1.201.
ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਫੈਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਰੀ ਨੂੰ, ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਸਵਿਤੁਰ੍ਵਰੇਣ੍ਯੇਤਿ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਚੌਥਾ 'ਤਤ ਸਵਿਤੁਰ ਵਰੇਣਯਮ' ਮੰਤਰ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸਮਵਰ੍ਤਤਾ षष੍ਠਂ ਬੀਜਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਛੇਵਾਂ ਬੀਜ 'ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਸਮਵਰਤਤਾ' ਵਜੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬੀਜਾਨਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੀਜ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਬਾਹ੍ਯਤੋ ਦੇਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਬਾਹਰ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਰ੍ਤੁਲਂ ਤੇਨ ਬਿਂਬੇਨ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਮਤਿਤੇਜਸਮ੍
ਉਸ ਗੋਲ ਚਕਰ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਥਂਡਿਲਂ ਮਂਡਲਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸਥੰਡਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯਪੂਜਾਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਥਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਪਦ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਾਧੁ ਕृष੍ਣ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮਹਾਬਾਹੂ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।
ਇषੇ ਤ੍ਵੇਤਿ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਉਤ੍ਤਮਾਂਗਂ ਸਦਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
‘ਇਸ਼ੇ ਤਵੇਤੀ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਉੱਤਮ ਅੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨ ਆਯਾਹਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਾਦੌ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍
‘ਅਗਨ ਆਯਾਹੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੋਗਯੋਗਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਂਜਲਿਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
‘ਯੋਗਯੋਗਤੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਮਂ ਮੇ ਗਂਗੇਤਿ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨੇਨਾਪਿ ਚ ਭੂਧਰ
‘ਇਮੰ ਮੇ ਗੰਗੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਹਾੜ, ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਪਯਸਾ ਕृष੍ਣ ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
‘ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਿਆਯਸ੍ਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਜੋऽਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮਿਤਿ ਚ ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਪਰਮ੍
‘ਤੇਜੋ ਅਸੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਘੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਪਦਾਭਿਃ ਸੁਰਾਧਿਪ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਰਰਾਟਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਵਾਰਿਣਾ
‘ਵਿਸ਼ਨੋਰ ਅਰਾਟ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਰਮੇ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
‘ਇਦੰ ਵਿਸ਼ਨੁਰ ਵਿਚਕ੍ਰਮੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭਾਨਵੇ
‘ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਭਾਨੂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਧੂਰਸੀਤਿ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਧੂਪਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਗੁਗ੍ਗੁਲਮ੍
‘ਧੂਰਾਸੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗੁਗਲ ਸਮੇਤ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।