ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਵਸੁਧਾਦੇਵੈਰ੍ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਤੇ
ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਮृਤਾਰ੍ਥੀ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥੋ ਯਾਵਤ੍ਸਂਸ੍ਰਵਤੇऽਮृਤਮ੍
ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਗਦਾ ਰਹੇ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍षਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਦਹਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ; ਸੂਰਜ ਪੱਕਾ ਉਸਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੁਣੌਤੀ ਕਰੇ।
ਨਾਦਿਤ੍ਯੇਨ ਵਿਨਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਨ ਦਿਨਂ ਨ ਚ ਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਿਨਾ ਨਾ ਰਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਦਿਨ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਵਾਲੀ ਭੇਟ।
ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਪਾਤਿ ਵੈ ਸਰ੍ਵਮਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸृਜਤੇ ਸਦਾ
ਸੂਰਜ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਸਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮਵ੍ਯਾਸਸਂਵਾਦਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਤਦਹਂਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰ ਮਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਵਿਆਸ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਸਕਲਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਸਮਯਂ ਤਥਾ
ਸਾਰਾ ਮੰਡਲ ਬਣਾਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨੀਸ਼ੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਧਯਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਬਲਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮਹਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਾਪਂ ਚ ਸ੍ਵਕਾਯਨਮ੍
ਉਹ ਤਾਕਤ, ਵੱਡਾ ਵੀਰਤਾ, ਪ੍ਰਤਾਪ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਚਮਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰੋਗ੍ਯਮਾਯੁਃ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਚ ਯਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਾਨਦ
ਉਹ ਆਰੋਗਿਆ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਇਜ਼ਤ, ਯਸ਼, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਮਰ੍ਥਂ ਤਥਾ ਕਾਮਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ, ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਸੋਭਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੌਰੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਤਾਤ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਸੌਰੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਤੋऽਮਲੋ ਯਾਤਿ ਨਰਃ ਪੂਜ ਯਿਤੁਂ ਰਵਿਮ੍
ਜੋ ਇਨ੍ਹਾ ਸ্নਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚੌ ਮਨੋਰਮੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸਂਗृਹ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਮ੍
ਸਾਫ ਤੇ ਸੁਹਣੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ,
ਸਂਧਿਸਂਘੋ ਹਕਾਰਸ੍ਤੁ ਟਰੇਫੋਫਸਮਨ੍ਵਿਤੇ
ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ 'ਹ' ਅੱਖਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ 'ਟ', 'ਰ' ਤੇ 'ਫ' ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਲਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛੇषਾਰ੍ਧੇਨ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਬਚੀ ਹੋਈ ਅੱਧ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਮਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚਾਲਭ੍ਯ ਤਥਾਨ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਤੁ
ਇੱਕ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਭਾਸਕਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਵੀ ਛੂਹੋ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਂ ਤੁ ਜਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ; ਪਾਣੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇਗਾ।
ਗੁ(ਮੁ)ਣ੍ਡਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਯਾਦਿਤਿ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦਾ ਵਾਲ ਮੁੰਢ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲਾਂ 'ਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਰਾਜੋਪਚਾਰੇਣ ਪੁਨਰਾਚਮ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਚਮਨ ਮੁੜ ਕਰੇ।
ਹਰੇਫੌ ਬਿਂਦੁਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੋ ਦੀਰ੍ਘਯਾ ਸਹ
‘ਹ’ ਤੇ ‘ਫ’ ਅੱਖਰ ਬਿੰਦੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੰਬੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਕਾਰਃ ਸਵਿਸਰ੍ਗਸ੍ਤੁ ਮਂਤ੍ਰਰਾਜੋऽਯਮੁਚ੍ਯਤੇ
‘ਸ’ ਅੱਖਰ ਵਿਸਰਗ ਨਾਲ — ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਣਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਵ੍ਯੇਨ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ
ਸੰਧੀਆਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਹਨ।
ਯਦ੍ਗੀਤਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਲੋਕੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਉਹ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਗੀਤ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾਮਕਰੇ ਹਸ੍ਤਾਦ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਉਹ ਗੀਤ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਤਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਾਯੋਦਕਾਂਜਲਿਮ੍
ਫਿਰ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੇ।
ਮਂਤ੍ਰਰਾਜੇਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਵਾਖ੍ਯਾਤੋ ਮਯਾ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਮਂਤ੍ਰੈਰਾਤ੍ਮਾਨਮੇਕਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਥਾਂ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਲਕਂ ਵਿਤ੍ਤਮੇਕਚਿਤ੍ਤੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੰਡਲ ਬਣਾਕੇ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਗਰ ਰਹੇ।
ਤਿਲਤਂਡੁਲਸਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਸ਼ਗਨ੍ਧੋਦਕੇਨ ਤੁ
ਤਿਲ, ਚੌਲ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲੀ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ,