ਨ ਤਦ੍ਦਾਨਮਸਤ੍ਕਾਰਪਾਰੁष੍ਯਮਲਿਨੀਕृਤਮ੍
ਜੋ ਦਾਨ ਅਪਮਾਨ, ਰੁੱਖੇ ਬੋਲ ਜਾਂ ਗੰਦਗੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸੱਚਾ ਦਾਨ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤਦ੍ਧਨਂ ਨ ਚ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਨ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਿਯਵਰ੍ਜਿਤਃ ਯਤ੍ਨੇਨਾਪਿ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਰੋਧੋऽਸ੍ਯ ਨਿष੍ਫਲਂ ਖਗ ।। 1.189.
ਜਿਸ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਧਨ, ਮੋਹ ਜਾਂ ਧਰਮ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ। ਚਾਹੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਯਤਨ ਕਰ ਲਵੋ, ਜੇ ਗੁੱਸਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਹੇ ਪੰਛੀ।
ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਰ੍ਚਿਤਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਚਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਔਦਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਮੈਤ੍ਰੀ ਹ੍ਯਨੁਕਂਪਾ ਚ ਮਤ੍ਸਰਃ
ਉਦਾਰਤਾ, ਸੁਆਗਤ, ਦੋਸਤੀ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਇਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮਨ—
ਵਾਰਾਣਸੀ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਚ
ਕਾਸੀ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ—
ਮੂਲਸ੍ਥਾਨਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਂਡੀਰਸ੍ਵਾਮਿਕਂ ਤਥਾ
ਮੂਲ ਸਥਾਨ, ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪੁੰਡਰੀਕ ਦਾ ਆਸਥਾਨ ਵੀ—
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਦੇਸ਼ਾਃ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਾਃ ਗੋਸਿਦ੍ਧਮੁਨਿ ਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਦੇਸ਼ਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਿੱਧ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਚਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਗਾਵਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵਾਸ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਾਯਤਨਸਂਸ੍ਥਾਨਾਂ ਯਦ੍ਯਦਲ੍ਪਂ ਤੁ ਦੀਯਤੇ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ—
ਗ੍ਰਹਣਂ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਮੁਤ੍ਤਰਾਯਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਣ, ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਯਣ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਘੜੀ—
ਦਿਨਚ੍ਛਿਦ੍ਰਾਣਿ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿषੁਪਦਂ ਖਗ
ਦਿਨ ਦੇ ਵਖਰੇ ਵਖਰੇ ਵੇਲੇ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਸੁਆ, ਹੇ ਪੰਛੀ—
ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਃ ਪਰਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮੈਕਭਾਵਨਃ
ਭਗਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰੀਤ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਣਾ—
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 1.189.
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਢੰਗ ਨਾਲ, ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਯਦ੍ਦਾਨਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਾਤ੍ਰੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਮ੍
ਜੋ ਦਾਨ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਆਰ੍ਤੇषੁ ਦੀਨੇषੁ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੇषੁ ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮਪਿ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਦੁੱਖੀ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਗੁਣੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਦਾਨਂ ਪਰਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਏਵ ਤਪਃ ਪਰਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਲਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣੋ; ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਹੈ।
ਅਥਾਹਿਂਸਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਹ੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਂਦ੍ਰਿਯਸਂਯਮਃ
ਅਹਿੰਸਾ, ਮਾਫੀ, ਸਚਾਈ, ਲਜਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ—
ਹਂਤਵ੍ਯਸ੍ਤੈਃ ਸਮਸ੍ਤੈਰ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਧਰ੍ਮੈਰਨੁष੍ਠਿਤੈਃ
ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਧਰਮ ਦੇ ਅਮਲਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਕਲ੍ਪਂ ਯਃ ਸਾਪੇਕ੍ਸ਼ਂ ਕਰੋਤਿ ਚ ਅਰਿਭਿਃ ਪਰਿਭੂਤਂ ਚ ਸਂਤ੍ਯਜੇਚ੍ਚੈਵ ਪਾਪਕृਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਲ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਉਪਹਾਸਿਤ ਹੋਏ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਮਿਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਯਸ਼੍ਚਾਵਜ੍ਞਾਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਿੱਤਰ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੋਹੀਂਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਪਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੇਯੀ ਚ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਘਾਤਕ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰੇ—
ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਦ੍ਵੇषਾਦ੍ਭਯਾਲ੍ਲੋਭਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਦੇਤ ਯਃ 1.189.
ਜੋ ਗੁੱਸੇ, ਵੈਰ, ਡਰ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚ ਸਮਾਹੂਯ ਯਾਚਮਾਨਮਕਿਂਚਨਮ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਮੰਗਣ ਆਏ ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ—
ਦੇਵਦ੍ਵਿਜਗਵਾਂ ਭੂਮਿਂ ਪੂਰ੍ਵਦਤ੍ਤਾਂ ਹਰੇਤ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਅਧੀਤ੍ਯ ਯੋ ਰਵੇਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜਤਿ ਮਂਦਧੀਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਫਿਰ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਪਰਿਤ੍ਯਾਗਃ ਪਂਚਯਜ੍ਞਿਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਅੱਗ ਦੀ ਹਵਨ ਅਤੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ—
ਅਪ੍ਰਿਯਂ ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤਾਨਾਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸੂਰਜ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਖਾਣਾ—
ਸਰ੍ਵਾਧਿਪਤ੍ਯਮੇਤੇषਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦੇਵਪੁਰੋਤ੍ਤਮੇ
ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਹਕ ਨਹੀਂ।
ਕੇਚਿਦਤ੍ਰੈਵ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਪਰਾ ਨਰਾਃ
ਇਥੇ ਕੁਝ ਲੋਕ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਜੋਗ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਭੋਗਾਸਕ੍ਤਿਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਵ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਯਚ੍ਚਾਪ੍ਯਸਕ੍ਤਹृਦਯਾ ਜਪਨ੍ਤੀਮਂ ਪ੍ਰਸਂਗਤਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸਕਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਇਥੇ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—