ਗੋਮਯਾਦੁਤ੍ਥਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਬਿਲ੍ਵਵृਕ੍ਸ਼ੋऽਰ੍ਕਵਲ੍ਲਭਃ
ਸ਼ੁਭ ਬਿਲਵ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੇ ਲੇੜ ਤੋਂ ਉੱਗਦਾ ਹੈ।
ਪਂਕਾਨ੍ਯੁਤ੍ਪਲਪਦ੍ਮਾਨਿ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਾਨਿ ਗੋਮਯਾਤ੍
ਗਾਂ ਦੇ ਲੇੜ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕਾਦ, ਉਤਪਲ ਤੇ ਪਦਮ ਫੁੱਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਾਦ੍ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਰ੍ਜਾਤਃ ਸੁਗਂਧਿਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਗੋਮੂਤਰ ਤੋਂ ਗੁਗਗਲੁ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਗੰਧੀ ਅਤੇ ਦਿਖਣ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ।
ਯਦ੍ਬੀਜਂ ਜਗਤਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਭਵਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਬੀਜ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਧ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲਵੋ।
ਘृਤਾਦਮृਤਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਮਮਰਾਣਾਮਤਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਘੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਦਂਤੇ ਚੋष੍ਣਤੋਯੇਨ ਕषਾਯੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰੂਪਯੇਤ੍
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਕਢੇ ਹੋਏ ਕਢਿਆਂ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਦ੍ਮੈਰ੍ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਸ੍ਤਥਾ
ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਜਲ-ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਯਸਂ ਦਧਿਭਕ੍ਤਂ ਚ ਵਜ੍ਰਂ ਚ ਮਧੁਨਾ ਸਹ
ਦੂਧ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ, ਦਹਿ-ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਵਜ੍ਰ, ਇਹ ਸਭ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍ 1.187.
ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰੇ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਯੇਤ੍ਸਧੀਮਾਂਸ੍ਤੁ ਕੁਲਾਨਾਮੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਦੇ ਇਕੀਹ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਸ਼ੇਨ ਭੋਜਕਾ ਵੀਰ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯੇ ਨਿਯੋਜਿਤਾਃ
ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਭੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਰਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਂਸ੍ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਜਕੋ ਭੋਗਸਂਮਿਤਃ
ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਭੋਗੀ ਭੋਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਂ ਪਤ੍ਰਂ ਫਲਂ ਤੋਯਂ ਯਦ੍ਗਤਂ ਭਾਸ੍ਕਰਾਰ੍ਚਨੇ
ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਫੁੱਲ, ਪੱਤਾ, ਫਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਯਃ ਪਿਬੇਦ੍ਭੋਜਨੇ ਧੇਨੋਰਦਤ੍ਤਾ ਭਾਨਵੇ ਪਯਃ
ਜੋ ਭਾਣੂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਨਾ ਹੋਇਆ ਗਾਂ ਦਾ ਦੂਧ ਭੋਜਨ ਸਮੇਂ ਪੀਂਦਾ ਹੈ,
ਏਕਕਾਲਂ ਪਿਬੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਧੇਨੂਨਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਗਾਂ ਦਾ ਦੂਧ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषੇ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਧੇਨੂਨਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਸਵੇਰੇ ਜੋ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਗਾਂ ਦਾ ਦੂਧ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਭਾਸਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਲੋਕੋ ਭਜੇਤ੍ਸਰ੍ਵ ਨ ਦੇਵਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਰਕੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਖਗ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੰਛੀ।
ਪੂਜਿਤਂ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਵਾ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਰਵਿਮ੍ 1.187.
ਜੋ ਕੋਈ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂ ਪੂਜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ,
ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਪृਜਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਰਵਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਮਾਨਵਃ ਖਗ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਖਗ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ—
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਨੁਮੋਦਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਏਕਜਨ੍ਮਾਨੁਗਂ ਦਾਨਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਚ੍ਚ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵ ਸ੍ਥਾਯਿ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਜਪਜੀਵਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਦਾਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਲ੍ਪਮਪਿ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਵਾਚਕਾਯ ਖਗਾਧਿਪ
ਖਗਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਦਾਨ—
ਨ ਦਾਨਮਲ੍ਪਂ ਬਹੁਧਾ ਕਿਂਚਿਦਸ੍ਤਿ ਵਿਜਾਨਤਾਮ੍
ਜੋ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਦਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਘੱਟ ਜਾਂ ਅਣਮਤਲਬੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪਾਤ੍ਰੇ ਦੇਸ਼ੇ ਚ ਕਾਲੇ ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਦਾਨ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ, ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਤੇ ਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਿਲਾਰ੍ਧਮਪਿ ਯਦ੍ਵੀਰ ਦੀਯਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਵੀਰ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਅੱਧਾ ਤਿਲ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ—
ਯਤ੍ਸ੍ਨਾਤਂ ਜ੍ਞਾਨਸਲਿਲੈਃ ਸ਼ੀਲਭਸ੍ਮਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—
ਜਪੋ ਦਮੋ ਯਮਃ ਪੁਂਸਾਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਸਂਸਾਗ੍ਸਾਗਰਾਤ੍ 1.187.
ਜਪ, ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਲਵੇਨ ਚੋਪੇਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਪਮਹਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਗਿਆਨ ਦੀ ਨੌਕ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।