ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਕ੍ਤਂ ਖਂਡਸਕ੍ਤਂ ਜ੍ਞੇਯਮਾਸ਼੍ਰਯਦੂषਿਤਮ੍
ਜੋ ਖਾਣਾ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਜਾਂ ਗੰਨੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੰਗਤ ਕਰਕੇ ਨਾਪਾਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹृਲ੍ਲੇਖਂ ਤੁ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਪੁਰੀषਂ ਤੁ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ
ਜੋ ਪਖਾਣ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਖਾਣ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਖਾਣ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਵਿਚ ਐਸਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਪਾਕਾਦਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਦਿਨੇ ਤਥਾ
ਖੀਰ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ ਤੇ ਹੋਰ ਐਸੇ ਪਕਵਾਨ, ਉਸੇ ਦਿਨ,
ਪ੍ਰਾਣਾਤ੍ਯਯੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਜਦੋਂ ਜਾਨ ਦਾ ਖਤਰਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ 'ਚ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ,
ਪ੍ਰੇਤਾਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸਪਿਂਡਾਨਾਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਮृਤੇ ਸਤਿ 1.186.
ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ।
ਦਸ਼ਾਹਾਦਿਤ੍ਰਿਕੇ ਭਾਗੇ ਵਰ੍ਣਸ਼ੋ ਨ ਭਵਂਤਿ ਹਿ
ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੇ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ 'ਚ, ਇਹ ਜਾਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਦਸ਼ਾਹਾਦੇਕਾਹਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸਤਿ ਜਾਯਤੇ
ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇ ਇਕ ਦਿਨ ਖਬਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਲਾਗੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਮਾਨੋਦਕਤਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ਨੋਰਪਰ੍ਯਯੇ
ਜਨਮ-ਨਾਮਾਂ 'ਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆ ਦਂਤਜਨ੍ਮਨਃ ਸਦ੍ਯ ਆਚੂਡਾਨ੍ਨੈष੍ਠਿਕੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਦੰਦ ਆਉਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੂੜਾ ਤੇ ਅੰਨ-ਪ੍ਰਾਸ਼ਨ ਤਕ ਨਿਸ਼ਠਾ-ਸ਼ੁਧੀ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਪਿ ਤਦੇਕਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਯੋਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਇੱਕ ਹੀ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਮਰ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਸ੍ਰਾਵੇ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣ ਉਦਕ੍ਯਾ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤੇ ਤਥਾ
ਗਰਭ ਗਿਰਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਔਰਤ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਤ੍ਵੇਵਮੇਵ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤ੍ਰਰ੍ਥਂ ਮਾਤੁਰੇਵ ਵਾ
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਹੋਵੇ।
ਅਸਪਿਂਡੇ ਤੁ ਨਿਰ੍ਹਾਰਾਤ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਕ ਹੀ ਖਾਨਦਾਨ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਲਾਸ਼ ਹਟਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋ ਦਸ਼ਾਹੇਨ ਜਨ੍ਮਹਾਨੌ ਦ੍ਵਿਯੋਨਿषੁ
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਮਰਨ ਤੇ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਕ੍ਤਸ਼ੌਚਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ਾਰੀਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ 1.186.
ਸਰੀਰਕ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸਿਖਾਈ ਹੈ।
ਤੈਜਸੀ ਮਾਰ੍ਤਿਕੀ ਵੀਰ ਵਾਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਤਥਾ
ਅੱਗ, ਮਿੱਟੀ, ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨੀ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਨੈਵ ਕਿਂਚਿਦ੍ਧਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਸ੍ਤੀਤਿ ਖੇਚਰ
ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਵਸਤੂ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਅਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ੌਚਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ਼ੌਚਾਦਨਂਤਰਮ੍
ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕ੍ਸ਼ੁਰਾਸ਼ੌਚਂ ਤੇਨ ਪਾਪਾਦ੍ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮੁੰਡਨ ਕਰਨਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਂਗਂ ਚੇਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ षਟ੍ਪ੍ਰਕਾਰਾ ਸਮਾਸਤਃ
ਕਰਮ ਦੇ ਅੰਗ ਛੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਮृਤਾਨਾਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਤੁ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਵੇ।
ਕਲਾਸ਼ਿਲ੍ਪਾਨਿਸਰ੍ਵਾਣਿ ਗृਹ੍ਰੀਯਾਤ੍ਪਰਿਤੁष੍ਟਯੇ
ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸਭ ਕਲਾਵਾਂ ਤੇ ਹُنਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੇਤ ਪਤਿਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਰਿਤੋषਂ ਯਥਾ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕੇ।
ਵृਦ੍ਧਾऽਪੁਤ੍ਰਾ ਯਦਿ ਮृਤਾ ਤਦਭਾਵੇ ਨृਪਸ੍ਯ ਤੁ
ਜੇਕਰ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੀ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਮਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੇ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦਨਿਰ੍ਵृਤਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਗਤੇ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੇਪਿ ਵਾ 1.186.
ਉਹ ਪਤੀ ਲਈ ਅਧੂਰੇ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਪਤੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ ਸਾਧ੍ਵੀ ਮृਤਾ ਦਾਹ੍ਯਾ ਤਥਾਗ੍ਨਿਭਿਃ
ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਾਧਵਿ ਇਸਤਰੀ ਮਰਨ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਨਿਯੋਗੋ ਵਿਹਿਤੋ ਮਰਣਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਕਮ੍
ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨਾਲ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਸਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਰਕੇ ਉਹ ਸੁਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸੌਰਧਰ੍ਮੇषੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਕਰਣਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ षਡਸ਼ੀਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮ ਪਰਵ ਅਤੇ ਸਪਤਮੀ ਕਲਪ ਵਿਚ, ਸੂਰ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਸੰਬੰਧੀ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਛਿਆਸੀਵਾਂ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੌਰਧਰ੍ਮੇ ਧੇਨੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇ ਸਂਭੂਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕੇ ਗਾਮਿਨਃ ਪਰਮ੍
ਸੂਰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ।