ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਖਗਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗਦਤੋ ਮਮ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ।
ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨष੍ਟੌ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍
ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਅੱਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ।
ऋਜੂਨ੍ਵੈ ਕृਤਪਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਵਤ੍ਖਗ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਪੰਛੀ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥ ਤੇ ਫੁੱਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਗੁਡਮਿਸ਼੍ਰਂ ਖਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਮੋਦਨਂ ਪਰਮ੍
ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਗੁੜ ਮਿਲਿਆ ਚੰਗਾ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ ਤੇ ਕਪੜਾ ਦੇਵੇ।
ਏਵਂ ਭੁਕ੍ਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਂਡਾ ਨ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਿੰਡਾ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਂਡਪਂ ਵੀਰ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ 1.185.
ਚੌਕੜਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਕੇ, ਵੀਰ, ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਫੇਰਾ ਲੈ।
ਸਵ੍ਯੇਨ ਪਾਣਿਨਾ ਵੀਰ ਵਿਧਿਵਤ੍ਖਗਸਤ੍ਤਮ
ਵੀਰ, ਖਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰ।
ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰੇ ਨਿਰ੍ਵਪੇਦ੍ਵਿਧਿਵ ਤ੍ਖਗ
ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਲਈ, ਖਗ, ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਏਵਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵੈ ਮਾਤॄਃ षਟ੍ ਪਿਂਡਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਖਗ ਨਵਮਂ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤ੍ਯਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਖਗ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਖਗ, ਛੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾ; ਨੌਵਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰ।
ਨਾਂਦੀਮੁਖਾਂਸ੍ਤਾਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪਿਤॄਨ੍ਪਂਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਨਾਂਦੀਮੁਖ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਪੰਜ ਭੇਟਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ।
ਇਤ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦ੍ਵਯਂ ਕੁਯਾਦ੍ਵृਦ੍ਧੌ ਕਸ਼੍ਯਪਨਂਦਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੇਰੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਦੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਅਥੈਵਂ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰਾਦਧ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨ੍ਯਭਾਵੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਣਾਵੇਵੋਪਪਾਦਯੇਤ੍
ਅੱਗ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦੇ।
ਪੂਰ੍ਵ ਪਾਤ੍ਰੇ ਯਦਨ੍ਨਂ ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਨਮੁਪਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਪਹਿਲੇ ਪਾਤਰ ਵਿਚ ਜੋ ਭੋਜਨ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੋ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦ੍ਵੌ ਦੈਵੇऽਥਰ੍ਵਣੌ ਵਿਪ੍ਰੌ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਾਵੁਪਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਥਰਵਣ ਲਈ, ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬਿਠਾ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਦੌਹਿਤ੍ਰਃ ਕੁਤੁਪਾਸ੍ਤਿਲਾਃ 1.185.
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੁਟੁਪ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਤਿਲ।
ਦੌਹਿਤ੍ਰਂ ਖਂਡਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਲਲਾਟਾਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ
ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਖੰਡ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਵ੍ਯਾਦਂਸਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਂ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੇ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਟਿਕ ਜਾਵੇ।
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਪੂਜਨਂ ਭੋਜਨਂ ਤਥਾ
ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਭੋਜਨ।
ਪਰਿਧਾਨਕृਤੇ ਸ੍ਕਂਧੇ ਗृਹਸ੍ਥੋ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍
ਰਿਵਾਜੀ ਵਸਤ੍ਰ ਲਈ, ਜੋ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਨਸ੍ਥਾਨਾਂ ਖਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਤੀਨਾਂ ਚ ਮਹਾਮਤੇ
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਖਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਤੇ ਯਤੀ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ।
ਹਸ੍ਤੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਗਂਡੂषਂ ਯਃ ਪਿਬੇਦਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਮੂੰਹ ਭਰ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਨੇष੍ਵੇਵ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਸਮੇਂ ਬੈਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਾਤਾਰੋ ਨੋਭਿਵਰ੍ਧਂਤਾ ਵੇਦਾਃ ਸਂਤ ਤਿਰੇਵ ਚ
ਸਾਡੇ ਦਾਤਾ ਵਧਣ, ਅਤੇ ਵੇਦ ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕ繁ਦੇ ਰਹਿਣ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਕਰਣਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਭਾਸ੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰਾਵਣ੍ਯਾਂ ਤੁ ਬਲਿਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਮਂਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਃ
ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੱਪਾਂ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰੋਹਸ੍ਤੁ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍ष੍ਯਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਆਵਰੋਹਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਾਮ੍ਯਾਨਾਂ ਸਫਲਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਦੋषਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਰਸਮਾਂ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਲਈ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਫਲਂ ਕੇਚਿਦੁਪਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਰਸਮ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਿਯਂ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਅਨੁषਂਗਾਤ੍ਫਲਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਹੋਰ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਿੱਤ ਰਸਮਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।