ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚਾਹ ਭੋ ਰਾਜਨ੍ਧਨਪਾਲਾਯ ਸ਼ੋਭਿਨੇ ਮਹ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਵਸੁਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਮਰ੍ਪਯ ਸੁਖੀ ਭਵ
ਤੀਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਤੁਰੰਤ ਧਨਪਾਲ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ।"
ਚਤੁਰ੍ਥਸ਼੍ਚਾਹ ਭੋ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਕਲਾਸੁ ਕੋਵਿਦਃ ।। 3.2.7.
ਚੌਥੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ—"
ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਮੇਕਰਤ੍ਨਂ ਚ ਹੋਮਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਤਿਯਂ ਵਸੁ
ਪੁੰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰਤਨ, ਹੋਮ ਲਈ ਦੂਜਾ ਖਜ਼ਾਨਾ—
ਸ਼ੇषਂ ਸੁਭੋਜਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਯਾਹृਤਮ੍
ਬਾਕੀ ਦੇ ਰਤਨ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚੰਗੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤੇषਾਂ ਮੋਹਿਤੋ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾ ਦੇਵੀ ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਦੈਵਮੋਹਿਤਾ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਲਜਜਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤੁ ਵੈਤਾਲੋ ਵਿਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਭੂਪਤਿਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਵੈਤਾਲ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤਾਯ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਯੋਗ੍ਯਾ ਭਵਤਿ ਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਧਰਮਦੱਤ ਲਈ ਢੁੱਕਵੀਂ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਪੁਣਃ ਸ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਰ੍ਣਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ ਤੇ ਜਾਤਿ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲਾਜ੍ਞਃ ਸ ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੀ ਸ ਭੂਪਤਿਃ ਅਤੋ ਵਿਵਾਹਿਤਾ ਬਾਲਾ ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤਾਯ ਸ਼ੀਲਿਨੇ
ਉਹ ਕਲਾਵਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਾਤਿ ਨਾਲ ਸ਼ੂਦਰ ਹੈ; ਉਹ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕੁੜੀ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਧਰਮਦੱਤ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਵਿਦੇਹਦੇਸ਼ੇ ਭੂਪਾਲ ਨਗਰੀ ਮਿਥਿਲਾਵਤੀ
ਵਿਦੇਹ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਨ, ਮਿਥਿਲਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਸੀ।
ਗੁਣਾਧਿਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਗੁਣਾਧਿਪ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਿਥਿਲਾਦੇਸ਼ੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮृਗਯਾਰ੍ਥੇ ਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬੱਘ ਮਿਲਿਆ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਭੂਪਾਲੋ ਵਨਾਨ੍ਤਰਮੁਪਾਯਯੌ
ਬੱਘ ਦੇ ਰਸਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਕਣ੍ਠੋ ਨृਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰਮਸਨ੍ਤਾਪਪੀਡਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਦਾ ਗਲਾ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਤਕਲੀਫ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਨ੍ਯੋ ਹਤ੍ਵਾ ਹਰਿਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਪੁਤ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਧੀਆ ਹਿਰਣ ਮਾਰ ਲਿਆ।
ਵਾਂਛਿਤਂ ਤੇ ਦਦਾਮ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸ ਹੋਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
"ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਲਦੀ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ," ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸਹਸ੍ਰਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਖਾਦਿਤਾ ਮਮ ਭੂਪਤੇ
ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਦਰਾਂ ਖਾ ਲਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਤਮੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਮਾਸਾਨ੍ਤੇ ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਕੁਟੁਂਬਿਨੇ 3.2.8.
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੌ ਮੁਦਰਾਂ ਦੇ ਦਿਓ, ਘਰਵਾਲੇ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਰਾਜਨ੍ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਗੁਣਾਧਿਪਃ
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਾਜਨ, ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਗੁਣਾਧਿਪ—
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਸਾਗਰਤਟੇ ਦੇਵੀਮੂਰ੍ਤਿਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੇਖੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਤਨਯਾਂ ਸੁਭ੍ਰੂਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ।। ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਪੁਰਤਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸਮਾਗਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਚਿਰਂਦੇਵਸ੍ਤੁ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
"ਇੱਛਾ ਮੰਗੋ," ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ; ਤੇ ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਬੋਲਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਵਿਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਕਾਮਿਨਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੱਸ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਸ੍ਤੋਯੇ ਪ੍ਲਾਵਿਤੋ ਮਿਥਿਲਾਂ ਯਯੌ
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਿਥਿਲਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਗੁਣਾਧਿਪਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਭृਤ੍ਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਾਂਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਮਾਂ ਗृਹਾਣ ਗੁਣਾਧਿਪ
ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਵੋ।
ਪੁਣ੍ਯਦੇ ਤ੍ਵਂ ਗृਹਾਣਾਦ੍ਯ ਤਰ੍ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਭਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪੁਣ੍ਯਦੇ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਸ ਹੋਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਭੋ ਮਮ ਭृਤ੍ਯਂ ਚਿਰਂ ਸੁਰਮ੍ 3.2.8.
ਉਹ ਆਖਿਆ, 'ਸੁਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਨੌਕਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਸੁਰਮ।'