ਕਪਾਲਮੁਤ੍ਤਮਂ ਦੇਹੇ ਤਯਾ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਦ੍ਵਯੋਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੋਪੜੀਆਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਪਰ੍ਵਣਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਖਣ੍ਡਾਪਰਪਰ੍ਯਾਯੇ ਕਲਿਯੁਗੀਯੇਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯੇ षष੍ਠੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਸ ਵੈਤਾਲੋ ਭृਗੁਵਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੈਤਾਲ ਭਰਗੂ ਨਾਮਕ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਚਂਪਾਪੁਰੀ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਚਮ੍ਪਕੇਸ਼ੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਥੇ ਚੰਪਾਪੁਰੀ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਗਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚੰਪਕੇਸ਼ ਰਾਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕਸੁਂਦਰੀ ਨਾਮ ਕਨ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯਾਮਜਾਯਤ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕਸੁੰਦਰਿ ਸੀ।
ਮृਗਾਕ੍ਸ਼ੀ ਕੋਕਿਲਰਵਾ ਕੋਮਲਾਂਗੀ ਮਹੋਤ੍ਤਮਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਰਣ ਵਰਗੀਆਂ, ਬੋਲੀ ਕੋਇਲ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ, ਅੰਗ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੋ ਜਾਤੋ ਨृਪਾ ਬਹੁਵਿਧਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਲਈ ਸਵਯੰਵਰ ਰਚਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਮਃ ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣੋ ਵਿਬੁਧੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਥੇ ਇੰਦਰ, ਯਮ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਂਪਕੇਸ਼ਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਵਚੋ ਮਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਚ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਸ੍ਵਸੁਤਾਂ ਮੇ ਸਮਰ੍ਪਯ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੰਪਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਮਾਨ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।"
ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤਂ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਦੂਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਧਰਮਦੱਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਦੇ।"
ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚਾਹ ਭੋ ਰਾਜਨ੍ਧਨਪਾਲਾਯ ਸ਼ੋਭਿਨੇ ਮਹ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਵਸੁਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਮਰ੍ਪਯ ਸੁਖੀ ਭਵ
ਤੀਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਤੁਰੰਤ ਧਨਪਾਲ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ।"
ਚਤੁਰ੍ਥਸ਼੍ਚਾਹ ਭੋ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਕਲਾਸੁ ਕੋਵਿਦਃ ।। 3.2.7.
ਚੌਥੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ—"
ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਮੇਕਰਤ੍ਨਂ ਚ ਹੋਮਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਤਿਯਂ ਵਸੁ
ਪੁੰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰਤਨ, ਹੋਮ ਲਈ ਦੂਜਾ ਖਜ਼ਾਨਾ—
ਸ਼ੇषਂ ਸੁਭੋਜਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਯਾਹृਤਮ੍
ਬਾਕੀ ਦੇ ਰਤਨ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚੰਗੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤੇषਾਂ ਮੋਹਿਤੋ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾ ਦੇਵੀ ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਦੈਵਮੋਹਿਤਾ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਲਜਜਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤੁ ਵੈਤਾਲੋ ਵਿਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਭੂਪਤਿਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਵੈਤਾਲ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤਾਯ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਯੋਗ੍ਯਾ ਭਵਤਿ ਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਧਰਮਦੱਤ ਲਈ ਢੁੱਕਵੀਂ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਪੁਣਃ ਸ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਰ੍ਣਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ ਤੇ ਜਾਤਿ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲਾਜ੍ਞਃ ਸ ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੀ ਸ ਭੂਪਤਿਃ ਅਤੋ ਵਿਵਾਹਿਤਾ ਬਾਲਾ ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤਾਯ ਸ਼ੀਲਿਨੇ
ਉਹ ਕਲਾਵਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਾਤਿ ਨਾਲ ਸ਼ੂਦਰ ਹੈ; ਉਹ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕੁੜੀ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਧਰਮਦੱਤ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਵਿਦੇਹਦੇਸ਼ੇ ਭੂਪਾਲ ਨਗਰੀ ਮਿਥਿਲਾਵਤੀ
ਵਿਦੇਹ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਨ, ਮਿਥਿਲਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਸੀ।
ਗੁਣਾਧਿਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਗੁਣਾਧਿਪ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਿਥਿਲਾਦੇਸ਼ੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮृਗਯਾਰ੍ਥੇ ਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬੱਘ ਮਿਲਿਆ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਭੂਪਾਲੋ ਵਨਾਨ੍ਤਰਮੁਪਾਯਯੌ
ਬੱਘ ਦੇ ਰਸਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਕਣ੍ਠੋ ਨृਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰਮਸਨ੍ਤਾਪਪੀਡਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਦਾ ਗਲਾ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਤਕਲੀਫ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਨ੍ਯੋ ਹਤ੍ਵਾ ਹਰਿਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਪੁਤ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਧੀਆ ਹਿਰਣ ਮਾਰ ਲਿਆ।
ਵਾਂਛਿਤਂ ਤੇ ਦਦਾਮ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸ ਹੋਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
"ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਲਦੀ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ," ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸਹਸ੍ਰਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਖਾਦਿਤਾ ਮਮ ਭੂਪਤੇ
ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਦਰਾਂ ਖਾ ਲਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਤਮੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਮਾਸਾਨ੍ਤੇ ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਕੁਟੁਂਬਿਨੇ 3.2.8.
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੌ ਮੁਦਰਾਂ ਦੇ ਦਿਓ, ਘਰਵਾਲੇ।