ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਯਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਿੰਦਗੀ ਭਰ ਵਚਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਸਂਤਿष੍ਠਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਨਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪੂਜਨਾਤ੍
ਜੋ ਬੰਦਾ ਸਦਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ ਮਨੁष੍ਯਚਰ੍ਮਣਾ ਨਦ੍ਧਃ ਸ ਰਵਿਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਿਵਾਕਰ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖੀ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਬੱਝਿਆ ਰਵੀ ਹੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਹਿ ਅਰ੍ਕਾਰ੍ਚਨਾਦਨ੍ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਪ੍ਯਧਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ 1.174.
ਅਰਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ।
ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤਾਗਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੂਰ੍ਯਾਰ੍ਚਨਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਸਹਾ ਵੀਰਾ ਨੀਤਿਵਿਧ੍ਯੁਕ੍ਤਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਨੀਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ।
ਅਮਾਨਿਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਨ੍ਤੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਧਾ ਗਤਸ੍ਪृਹਾਃ
ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਮਝਦਾਰ, ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਲ੍ਪਵਾਚਃ ਸੁਮਨਸਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਘੱਟ ਬੋਲਦੇ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਮੇ ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਂਭਮਤ੍ਸਰਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤृष੍ਣਾਲੋਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਛਲ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿषਯੇष੍ਵਪਿ ਨਿਰ੍ਲੇਪਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਿਵਾਂਭਸਾ
ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਪੱਤੜੀ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਅਲੱਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਂਤਿ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਃ ਸਾਧੁਸੇਵਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਸੁਧਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਰਮ ਤੇ ਭਲੇ ਬੰਦੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਚਪਲਾਨਿ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਸਂਗਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਚੰਚਲਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਲਝਣਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯਾਚਾਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵਂਤਿ ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਨੀਯੋ ਰਵਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਗੁਣੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪਤਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਾਯਤੇ ਯਸ੍ਮਾਦਤੀਵ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਾਤ੍ ।। 1.174.
ਸੂਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰਾਤਿਪਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦਾਨਮਣ੍ਵਪਿ
ਉਸ ਦੇ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਦਾਨ ਯੋਗ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਅਯੋਗ ਨੂੰ, ਦਾਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਫਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯੇਣਾਪਿ ਹਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰਃ ਕਰ੍ਮ ਤਦਾਲਯੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾ ਵੱਡਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਲਾਭ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਿਜਕਦਂਬੇषੁ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਕੋਈ-ਨ-ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਭ੍ਰਮਂਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਜਦ ਤੱਕ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗ਼ਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਲੇਪਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਚਨ੍ਦਨਸ੍ਯ ਤੁ
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਚੋਣ ਲਗਾਉਣਾ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਇਸ ਤੋਂ ਦੂਣਾ ਪੁੰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਗੁਰੌ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਫਲਮਿष੍ਯਤੇ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਲਾ ਅਗਰ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਦੂਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਯਜ੍ਞੋਪਕਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾਲ੍ਪਂ ਯਦਿ ਵਾ ਬਹੁ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਯਜਨਾ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਾ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਏ ਜਾਣ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ।
ਯਦਪੀष੍ਟਮਨਿष੍ਟਂ ਚ ਨ੍ਯਾਯੇਨੋਭਯਮਾਗਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੁਃਖੇਨਾਪਿ ਤਦਰ੍ਚਨਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦਿਲੋਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਨਕਲ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਫਲ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਯਤ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯੇ ਚੈਕਮਨਾ ਸਦਾ 1.174.
ਹਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਹੀ ਲਗਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਜੀਵਿਤਂ ਯਾਤਿ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਯੌਵਨਂ ਤਥਾ
ਜੀਵਨ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਨ੍ਨਾਭ੍ਯੇਤਿ ਮਰਣਂ ਯਾਵਨ੍ਨਾਕ੍ਰਮਤੇ ਜਰਾ !
ਜਦ ਤੱਕ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਜਾਂ ਜਦ ਤੱਕ ਬੁੱਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸੂਰ੍ਯਾਰ੍ਚਨਤੁਲ੍ਯੋਪਿ ਨ ਧਰ੍ਮੋਨ੍ਯੋ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਧਰਮ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸ਼ਾਂਤਮਜਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਸਰਵ-ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਪੂਜਦੇ ਹਨ—
ਗੋਪਤਿਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਗੋਪਾਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਦਿਲੋਂ ਪੂਜ ਕੇ,
ਦੇਵਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਣੇਤਾਰਂ ਪ੍ਰਣਤੋऽਸ੍ਮਿ ਰਵਿਂ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਵੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।